Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010

Ξεκίνησαν οι προσφυγές για ΛΑΦΚΑ, ασφαλιστικό και περικοπές συντάξεων

Αρχίζει ο χορός των προσφυγών εναντίον των κυβερνητικών μέτρων για το Ασφαλιστικό και των περικοπών που επιβλήθηκαν στις συντάξεις, με την κατάργηση της 13ης και της 14ης σύνταξης, του επιδόματος αδείας, αλλά και με την επιβολή του νέου τύπου ΛΑΦΚΑ, που επιφέρει σημαντικές μειώσεις, οι οποίες αυξάνονται αναλογικά στις συντάξεις άνω των 1.400 ευρώ.


Οι σχετικές δικαστικές προσφυγές θα εκδικαστούν πρώτα από το «Μισθοδικείο» και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η αμετάκλητη κρίση ανώτατου δικαστηρίου.
Οι σχετικές δικαστικές προσφυγές θα εκδικαστούν πρώτα από το «Μισθοδικείο» και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η αμετάκλητη κρίση ανώτατου δικαστηρίου.



Οπως στις μισθολογικές περικοπές την πρώτη προσφυγή υπέβαλε εν ενεργεία δικαστικός λειτουργός, έτσι και στις συνταξιοδοτικές περικοπές τον χορό άνοιξε και σέρνει συνταξιούχος δικαστής (επίτιμος αρεοπαγίτης), που θέτει ζήτημα αντισυνταγματικότητας όλων των σχετικών πρόσφατων νόμων (ν. 3845, 3847/10), υποστηρίζοντας ότι παραβιάζουν διεθνείς συμβάσεις που κατοχυρώνουν τα περιουσιακά δικαιώματα και αξιώνοντας αποζημίωση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την εφαρμογή τους.

Στην προσφυγή γίνεται λόγος για την αδυναμία είσπραξης βεβαιωμένων φόρων ύψους 65 δισ. ευρώ.
Στην προσφυγή γίνεται λόγος για την αδυναμία είσπραξης βεβαιωμένων φόρων ύψους 65 δισ. ευρώ.

Δύσκολη υπόθεση
Με δεδομένο ότι οι πρώτες προσφυγές κατά των κυβερνητικών μέτρων υποβλήθηκαν από δικαστικούς λειτουργούς (εν ενεργεία και συνταξιούχους) δείχνει ότι η δικαστική αναμέτρηση της κυβέρνησης με τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους μόνο εύκολη δεν πρόκειται να είναι, και πλέον καθίσταται ολοένα και πιο ορατός ο κίνδυνος κατάρρευσης πολλών από τα μέτρα.

Ο τρόπος που θα επιλυθούν τα συνταγματικά προβλήματα που θέτουν οι δικαστές για το μισθολογικό, το συνταξιοδοτικό και τις μεγάλες περικοπές είναι βέβαιον ότι θα αποτελέσει κατευθυντήρια γραμμή και για τις αντίστοιχες προσφυγές άλλων εργαζομένων. Μάλιστα, οι σχετικές δικαστικές προσφυγές που εκδικάζονται από το «Μισθοδικείο» (Ειδικό Δικαστήριο άρθρου 88 του Συντάγματος) έχουν ένα ακόμα μεγαλύτερο πλεονέκτημα, ότι δηλαδή δικάζονται κατευθείαν σε πρώτο και τελευταίο βαθμό και έτσι η αμετάκλητη κρίση αναμένεται σύντομα, πιθανότατα πριν από το τέλος του χρόνου, ενώ όλες οι άλλες προσφυγές χρειάζεται να υποστούν τη βάσανο δύο δικαστικών βαθμών (Πρωτοδικείου, Εφετείου), για να ακολουθήσει στη συνέχεια και η αμετάκλητη κρίση ανώτατου δικαστηρίου.

Από ΛΑΦΚΑ - ΕΑΣ
Αλλαξαν όνομα για να χρυσώσουν το «χαράτσι»

Στο «Μισθοδικείο» προσέφυγε ο επίτιμος αρεοπαγίτης Μ. Φράγκος, που συνταξιοδοτήθηκε προ 15ετίας, και υποστηρίζει ότι οι νόμοι με τους οποίους έγιναν οι συνταξιοδοτικές περικοπές είναι αντισυνταγματικοί και αντίθετοι στο 1ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου), που προστατεύει τα κεκτημένα περιουσιακά δικαιώματα, όπως είναι ο μισθός και η σύνταξη, που αποτελεί αδιαμφισβήτητο μέρος της ιδιοκτησίας του ατόμου.

Η δε κατάργηση ή μείωση του δικαιώματος αυτού που η πολιτεία χορήγησε για μακρύ διάστημα είναι αντισυνταγματική και συνεπώς άκυρη και ανίσχυρη ?τονίζει?, επικαλούμενος και απόφαση του Ευρωδικαστηρίου που δικαίωσε πρόσφατα πολίτες της Λετονίας. Στην προσφυγή προσβάλλεται ως αντισυνταγματική και η επιβολή νέου τύπου ΛΑΦΚΑ, που είχε κριθεί παλαιότερα παράνομη και αντισυνταγματική κράτηση, με συνέπεια να υποχρεωθεί η πολιτεία να επιστρέψει τα σχετικά ποσά αναδρομικά με ειδική νομοθετική ρύθμιση. Τώρα επιχειρείται η επάνοδος αυτής της μορφής φορολογίας που μετονομάζεται από ΛΑΦΚΑ σε ΕΑΣ και έτσι επιχειρείται να παρακαμφθεί η αντισυνταγματικότητα.

Αφήνονται μάλιστα αιχμές κατά των φορολογικών εγκεφάλων που ακολουθούν τη μέθοδο της μετονομασίας, όπως βάφτιζαν οι καλόγεροι του Μεσαίωνα το κρέας φασόλια προκειμένου να χρυσώσουν το «χαράτσι», το οποίο όμως αποσκοπεί να καλύψει την υποχρέωση που έχει η πολιτεία από το Σύνταγμα να συμμετέχει στις δαπάνες των ασφαλιστικών ταμείων, στο πλαίσιο της τριμερούς χρηματοδότησης. Σύμφωνα με την προσφυγή, η επαναφορά του νέου τύπου ΛΑΦΚΑ (ΕΑΣ) παραβιάζει τη συνταγματική αρχή του κράτους δικαίου και της χρηστής διοίκησης.

Ο συνταξιούχος δικαστής ζητεί να επιδικαστεί ποσό 3.053 ευρώ, το οποίο στερείται λόγω μη καταβολής επιδόματος αδείας, αξιώνοντας να συνεχιστεί η καταβολή της 13ης και της 14ης σύνταξης, καθώς και να του καταβληθεί χρηματική ικανοποίηση 2.000 ευρώ (συν τους νόμιμους τόκους) για την ηθική βλάβη που υπέστη από την εφαρμογή των αντισυνταγματικών νόμων.

ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ
Διεφθαρμένοι ελεγκτικοί μηχανισμοί

Από την προσφυγή δεν λείπουν οι αιχμές κατά της μέχρι σήμερα πολιτικής των κυβερνήσεων, αλλά και των ανίκανων και διεφθαρμένων ελεγκτικών μηχανισμών που έφεραν σε αυτήν την κατάσταση τη χώρα, με συνέπεια να αναζητείται θεραπεία με τον σφαγιασμό των εύκολων θυμάτων, που είναι οι συνταξιούχοι και μισθωτοί.

Μεταξύ άλλων καταλογίζονται στις ευθύνες του κράτους η αδυναμία είσπραξης βεβαιωμένων φόρων ύψους 65 δισ. ευρώ (γίνεται αναφορά και στην περίπτωση του Τ. Βοσκόπουλου), καθώς και ασφαλιστικών εισφορών που οφείλονται στα Ταμεία (12,5 δισ. από το Δημόσιο και 8 δισ. ευρώ από ιδιώτες), δηλαδή σε ποσά που ξεπερνούν 75 φορές τις προσδοκώμενες ετήσιες εισπράξεις από την ΕΑΣ (ΛΑΦΚΑ). Ακόμα επισημαίνονται οι σπατάλες στους συγκοινωνιακούς φορείς και το παθητικό τους (ΟΣΕ, ΕΑΣ), οι σκανδαλώδεις σπατάλες για φάρμακα και ιατρικό εξοπλισμό, η επιβάρυνση των ασφαλιστικών ταμείων με συντάξεις - μαϊμού για δήθεν αναπήρους, αγρότες κ.λπ., οι σπατάλες για ρουσφετολογικές προσλήψεις για μη νόμιμους εξοπλισμούς, η Siemens, το C4I κ.λπ.

Η επιχειρηματολογία αυτή κατατείνει στη λογική ότι για το έλλειμμα υπάρχει ευθύνη των εκπροσώπων του κράτους που παραβίασαν τους κανόνες της χρηστής διοίκησης, με συνέπεια να μην είναι συνταγματικοί οι περιορισμοί των περιουσιακών δικαιωμάτων των πολιτών που δεν ευθύνονται γι’ αυτήν την κατάσταση.

Τέλος αφήνονται αιχμές και για τις φράσεις που χρησιμοποιήθηκαν για πολιτικούς λόγους («βουλιάζουμε», «Τιτανικός», «χρεοκοπία», «δεν υπάρχει σάλιο» κ.λπ.), με συνέπεια τη δυσφήμηση της οικονομικής κατάστασης και τη ζημία για την πιστοληπτική κατάσταση του Δημοσίου.

Αλέξανδρος Αυλωνίτης

Πηγή:

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=22320951

«Βαθιά λύπη» για τις επιπτώσεις στην υγεία των Ελλήνων ασθενών...


...εξαιτίας της απόσυρσης ζωτικών φαρμάκων από την ελληνική αγορά!

Tης Όλγας Σαράφη

«Η Επιτροπή κατανοεί και εκφράζει την βαθιά λύπη της για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις της εν λόγω κίνησης για την υγεία και την καλή κατάσταση των Ελλήνων ασθενών» αναφέρει ο Αντιπρόεδρος της Ευρ. Επιτροπής και Επίτροπος Βιομηχανίας και Επιχειρηματικότητας κ. Αντόνιο Ταγιάνι, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την απόσυρση ζωτικών φαρμάκων από την ελληνική αγορά από ευρωπαϊκές φαρμακοβιομηχανίες.
Σύμφωνα με τον κ. Ταγιάνι «η Επιτροπή ενημερώθηκε σχετικά με την πρόσφατη απόφαση που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση για σημαντική μείωση των...». Στη συνέχεια της απάντησής του ο κ. Ταγιάνι σημειώνει ότι «οι εθνικές κυβερνήσεις εφαρμόζουν πολιτικές ελέγχου του κόστους και της κατανάλωσης φαρμάκων, ιδίως ορίζοντας τις τιμές τους και προσδιορίζοντας τους όρους συμπερίληψής τους στα συστήματα υγειονομικής ασφάλισης. Οι αποφάσεις αυτές έχουν κατ’ ανάγκη αντίκτυπο στη διαχείριση των προϋπολογισμών υγειονομικής περίθαλψης, στην ανταγωνιστικότητα της φαρμακευτικής βιομηχανίας και στην πρόσβαση των ασθενών στα φάρμακα. Εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να καταλήξει στην ενδεδειγμένη ισορροπία μεταξύ αυτών των διαφόρων στόχων».
τιμών των φαρμάκων στο πλαίσιο της δημοσιονομικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα. Είναι επίσης ενήμερη του γεγονότος ότι ορισμένες φαρμακευτικές εταιρείες αποφάσισαν να αποσύρουν τα προϊόντα τους από την ελληνική αγορά κατόπιν της εισαγωγής του εν λόγω μέτρου
Σε συμπληρωματική ερώτηση σχετικά με την ύπαρξη πάγιου μηχανισμού παρακολούθησης των τιμών των φαρμάκων στα κράτη μέλη της ΕΕ, ο Ιταλός Επίτροπος σημειώνει ότι «τη στιγμή αυτή δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ή παρατηρητήριο για την παρακολούθηση των τιμών των φαρμακευτικών προϊόντων στα κράτη μέλη». Σύμφωνα με τον κ. Ταγιάνι έχει δρομολογηθεί ένα τέτοιο σχέδιο, υπό τη διαχείριση του Ουγγρικού Εθνικού Ταμείου Υγειονομικής Ασφάλισης, με τη χρηματοδοτική υποστήριξη της Ευρ. Επιτροπής. Το σχέδιο θα εξετάσει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας πανευρωπαϊκής βάσης τιμολογιακών δεδομένων, ωστόσο στηρίζεται στην οικειοθελή συμμετοχή των αρμόδιων εθνικών αρχών και βρίσκεται ακόμη σε προκαταρκτική φάση. Σύμφωνα με τον κ. Ταγιάνι, με βάση κοινή έρευνα Eurostat-OΟΣΑ που δημοσιεύθηκε το 2007, οι τιμές των φαρμακευτικών προϊόντων στην Ελλάδα ήταν χαμηλότερες από τα μέσα επίπεδα τιμών και στα 25 κράτη-μέλη.

Πηγή:
http://press-gr.blogspot.com/2010/07/blog-post_31.html

ΑΡΧΙΣΑΝΕ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ

Γράφει ο Φώτης Μελέτης
(Αν/της Γραμματέας ΠΑΣΥΠ-ΔΕΗ)
http://pasyp-deipress.blogspot.com/

Οι σύγχρονοι κυβερνητικοί φωστήρες με πρόφαση ότι η χώρα κινδυνεύει με πτώχευση και ότι κινδυνεύουμε με πλήρη οικονομική διάλυση ξεκίνησαν εδώ και μήνες την σφαγή εργασιακών, μισθολογικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.

Η προκλητική σοσιαλιστική τρόικα (Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου, Λοβέρδος) που μας οδήγησε στην ομηρία του ΔΝΤ και των λοιπών δυνάμεων είναι καταδικασμένη να αποδοκιμασθεί με οξύ τρόπο από εκατομμύρια εργαζόμενους.

Αν πιστεύουν λοιπόν οι τωρινοί εξουσιαστές ότι με τέτοια αντεργατικά μέτρα θα αντιμετωπίσουν την πλαστή εθνική κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν μαζί με τις προηγούμενες κυβερνήσεις μάλλον ζουν σε άλλο πλανήτη!

Διότι αντί να μας βγάλουν από την εθνική κρίση με αναπτυξιακά και φιλολαϊκά μέτρα εφάρμοσαν ακριβώς το αντίθετο και το μόνο που έχουν πετύχει ως τώρα είναι μια τεράστια κοινωνική αδικία:

ΟΠΩΣ.

- Την ανεργία να καλπάζει και να φτάνει στον αριθμό του ενός εκατομμυρίου.
- Τους εργαζόμενους να βλέπουν τους μισθούς τους να μειώνονται και τα δώρα να χάνονται.
- Τις εργαζόμενες μητέρες να τιμωρούνται με... εξοντωτική αύξηση στον χρόνο απασχόλησης.
- Τους συνταξιούχους να χάνουν με άδικο τρόπο τους κόπους ετών.
- Τους ασφαλισμένους να νιώθουν ότι τα δικαιώτους καταπατούνται.
- Να αυξάνουν το ΦΠΑ βουλιάζοντας την αγορά καιματα εκτοξεύοντας την ακρίβεια στα ύψη.

Όλα τα παραπάνω είναι οι. επιτυχίες της σημερινής κυβέρνησης και όπως οι ίδιοι προαναγγέλουν έπεται και συνέχεια.

Για τον ΠΑΣΥΠ-ΔΕΗ ο μόνος δρόμος στην αντιμετώπιση όλων αυτών των αντιλαϊκών μέτρων είναι η ειλικρινής αγωνιστική δράση και η ανιδιοτελής μαχητικότητα όλων των συνδικαλιστικών στελεχών.

Ο χειμώνας που έρχεται αναμένεται να είναι πολύ θερμός.

Πηγή:
http://press-gr.blogspot.com/2010/07/blog-post_4115.html

ΚΟΣΟΒΟ : Η ΠΥΡΙΤΙΔΑΠΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ

Με δικαστική βούλα άναψαν σπίθα (;) στη βαλκανική «πυριτιδαποθήκη»



Ιστορικής σημασίας απόφαση, η οποία μπορεί να ανατρέψει τις μέχρι τώρα ισορροπίες στο διεθνές σύστημα και να τροφοδοτήσει συγκρούσεις, εξέδωσε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για το Κόσοβο, καθώς για πρώτη φορά ανοίγει ο δρόμος για «νόμιμη» αμφισβήτηση και κατάργηση της αρχής της εδαφικής κυριαρχίας και ακεραιότητας των κρατών.


Δεκάδες βόμβες ενεργοποιεί η απόφαση. Το ιρακινό Κουρδιστάν, το Κασμίρ στην Ινδία, οι αυτονομιστές στη Μιανμάρ και στη Σομαλία, οι Βάσκοι στην Ισπανία, οι Τσετσένοι στη Ρωσία και αλλού είναι μερικές α
Δεκάδες βόμβες ενεργοποιεί η απόφαση. Το ιρακινό Κουρδιστάν, το Κασμίρ στην Ινδία, οι αυτονομιστές στη Μιανμάρ και στη Σομαλία, οι Βάσκοι στην Ισπανία, οι Τσετσένοι στη Ρωσία και αλλού είναι μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

Με την προβληματική γνωμοδότησή του το Δικαστήριο (με πλειοψηφία μάλιστα 9-5) απεφάνθη ότι το «γενικό διεθνές δίκαιο δεν περιλαμβάνει εφαρμόσιμη απαγόρευση της διακήρυξης ανεξαρτησίας» και συνεπώς η μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου της 17ης Φεβρουαρίου 2008 «δεν παραβιάζει το γενικό διεθνές δίκαιο». Η απόφαση αυτή, παρά τις προσπάθειες όσων υποστήριξαν την Πρίστινα να εμφανίσουν την υπόθεση του Κοσόβου ως «μοναδική», ανοίγει τον «ασκό του Αιόλου» στις διεθνείς σχέσεις, καθώς ενθαρρύνει κάθε είδους μειονότητα, εθνοτική, θρησκευτική ή ακόμη και γλωσσική ομάδα να διεκδικήσει την απόσχισή της από το κράτος στο οποίο ανήκει, ελπίζοντας ότι θα βρει εφαρμογή και στην περίπτωσή της η απόφαση του Δικαστηρίου.

Πρόκειται για ιδιαίτερα αρνητική και δυσμενή εξέλιξη, καθώς ουσιαστικά το Δικαστήριο έλαβε θέση στη μεγάλη διαμάχη που υπάρχει εδώ και δεκαετίες μεταξύ δύο διαφορετικών αντιλήψεων στο διεθνές και στο συνταγματικό δίκαιο, αλλά και στο εσωτερικό του ΟΗΕ, σχετικά με το εάν προέχει η αρχή της αυτοδιάθεσης ή αυτή της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών.

Το μήνυμα, το οποίο στέλνει η Χάγη σε όλες τις υπάρχουσες ή υποβόσκουσες εμφύλιες συγκρούσεις, είναι ότι η χρήση ένοπλης βίας μπορεί να οδηγήσει σε πολιτικά αποτελέσματα, αρκεί να εξασφαλιστεί η υποστήριξη ορισμένων μεγάλων δυνάμεων. Οι εκατοντάδες εθνικές και άλλου είδους ομάδες, οι οποίες είναι διασκορπισμένες σε διαφορετικά κράτη σε όλη την αφρικανική ήπειρο, που σοβούν δεκάδες «βουβές» συγκρούσεις, οι εθνικές και μειονοτικές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις στον Καύκασο, στην Κεντρική Ασία, στη Νοτιοανατολική Ασία, οι υπαρκτοί αλυτρωτισμοί στα Βαλκάνια και η αναβίωση εθνοτικών διενέξεων στη Δυτική Ευρώπη δημιουργούν ένα εύφλεκτο υπόστρωμα, το οποίο μπορεί ανά πάσα στιγμή να πυροδοτήσει η απόφαση για το Κόσοβο.

Οι «γκρίζες ζώνες» της Χάγης

Για την Ελλάδα το γεγονός ότι για λόγους αρχής και εθνικών συμφερόντων δεν μπορεί να αναγνωρίσει τη μονομερώς ανακηρυχθείσα ανεξαρτησία του Κοσόβου δημιουργεί ακόμη ένα πρόβλημα, καθώς το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε ό,τι αφορά τα Ελληνοτουρκικά. Η μη αποδοχή της έστω και μη υποχρεωτικής απόφασης του Δικαστηρίου δημιουργεί ένα σχετικό πρόβλημα αξιοπιστίας. Η διατήρηση της εκκρεμότητας του Κοσόβου σε συνδυασμό και με το ζήτημα της ΠΓΔΜ συνιστούν ανασταλτικούς παράγοντες για άσκηση ουσιαστικής βαλκανικής πολιτικής από την Ελλάδα, ενώ θα αποτελεί θέμα συνεχούς τριβής με τους Ευρωπαίους εταίρους και τις ΗΠΑ. Η Ελλάδα απλώς ελπίζει ότι με την παραίνεση της ΕΕ, και με δέλεαρ την προοπτική ένταξης στην ΕΕ, Βελιγράδι και Πρίστινα θα οδηγηθούν σε διάλογο και τελικά σε συμβιβασμό, ενδεχόμενο που φαίνεται σήμερα όμως ιδιαίτερα απομακρυσμένο.

Συγχρόνως, όμως, η απόφαση για το Κόσοβο αναδεικνύει πόσο επικίνδυνη είναι η παραπομπή θεμάτων που αφορούν κυριαρχικά δικαιώματα μιας χώρας σε έναν δικαστικό θεσμό, ο οποίος κάθε άλλο παρά αντικειμενικός και «τυφλός»είναι έναντι πολιτικών επιρροών και διεθνών συσχετισμών.

Αβάντα στους Αλβανούς εθνικιστές

Η περίπτωση της σερβικής επαρχίας είναι γνωστή: η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας είχε δρομολογηθεί και μετά την απόσχιση της σερβικής Βοσνίας, με πρόσχημα την καταπίεση των Αλβανών του Κοσόβου, η Δύση τροφοδότησε την ένοπλη εξέγερση του αλβανικού στοιχείου. Με τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς εναντίον της Σερβίας, το 1999, η επαρχία μετατράπηκε σε προτεκτοράτο του ΟΗΕ, αλλά με βάση τα ψηφίσματα του ΣΑ παρέμενε υπό σερβική κυριαρχία.

Με την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, οι τοπικοί πρώην οπλαρχηγοί του UCK μετατράπηκαν σε πολιτική διοίκηση και έτσι ωρίμασαν οι συνθήκες ώστε το 2008 να ανακηρύξουν μονομερώς την ανεξαρτησία του Κοσόβου, την οποία έχουν αναγνωρίσει μέχρι στιγμής 69 χώρες. Η υπόθεση έχει διχάσει την ΕΕ, καθώς πέντε χώρες η Ισπανία, η Ελλάδα, η Σλοβακία, η Ρουμανία και η Κύπρος δεν έχουν αναγνωρίσει το Κόσοβο. Ο πιο σθεναρός υποστηρικτής της Σερβίας είναι η Ρωσία, η οποία ενδέχεται να μπλοκάρει στο ΣΑ την απόφαση για παραπομπή του θέματος στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όπου απαιτείται πλειοψηφία 2/3 για να γίνει δεκτό ως ανεξάρτητο κράτος το Κόσοβο.

Η απόφαση για το Κόσοβο δημιουργεί σοβαρότατες προκλήσεις και για την ελληνική εξωτερική πολιτική, ενώ αναζωπυρώνει εστίες αποσταθεροποίησης στα Βαλκάνια.

Η προκλητική και σκανδαλώδης υποστήριξη της Δύσης στην υπόθεση της εθνικής ολοκλήρωσης των Αλβανών τροφοδοτεί τον αλβανικό εθνικισμό και μεγαλοϊδεατισμό, στόχος του οποίου δεν είναι μόνον η Σερβία, η ΠΓΔΜ και το Μαυροβούνιο αλλά και η Ελλάδα. Ηδη έχει ξεκινήσει δημόσια συζήτηση στην Αλβανία για «Ομοσπονδία» με το αλβανικό κράτος του Κοσόβου και διασύνδεσής της με τους Αλβανούς της ΠΓΔΜ αλλά και με τους «Αλβανούς της Ελλάδας». Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι σε αυτό τον «Ενιαίο Αλβανικό Χώρο» συμπεριλαμβάνουν και την «Τσαμουριά» που φθάνει να καταλαμβάνει όλη την ελληνική Ήπειρο.

Η απόφαση του Δικαστηρίου πιθανότατα να δημιουργήσει λανθασμένες προσδοκίες σε ορισμένα από τα ακραία στοιχεία της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, αλλά το ιδιαίτερα μεγάλο πρόβλημα εστιάζεται στο Κυπριακό.

Με αυτήν τη «ρευστή» και με σαφείς πολιτικές επιρροές απόφαση η Τουρκία θεωρεί ότι αποκτά ακόμη ένα «όπλο», προκειμένου να πιέσει είτε για λύση της αρεσκείας της ή, σε διαφορετική περίπτωση, να πετύχει την αναγνώριση του ψευδοκράτους. Η «νομιμοποίηση» της απόσχισης του Κοσόβου από τη Σερβία αφήνει ανοικτούς λογαριασμούς στα Βαλκάνια, καθώς το Βόρειο Κόσοβο, όπου κατοικεί η σερβική «μειονότητα», δεν πρόκειται να συμβιβαστεί με την ιδέα υπαγωγής σε αλβανικό κράτος, ενώ ήδη η σερβοβοσνιακή συνιστώσα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης επαναφέρει το αίτημά της για απόσχιση και επανένωσή της με τον σερβικό εθνικό κορμό. Με την απόφαση του Δικαστηρίου, όμως, ενισχύονται οι εθνικιστικές δυνάμεις στα Βαλκάνια, στη Σερβία, αλλά και στην Αλβανία, ενώ επιβραβεύονται πολιτικοί που κινήθηκαν στα όρια των «εγκλημάτων πολέμου».

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

Πηγή:

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=22320953


Πολύ φοβάμαι ότι η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου γιατί εθνικές μειονότητες υπάρχουν παντού στον κόσμο. Όσο για αυτονομιστηκά κινήματα ή τάσεις για αυτονόμηση καλλίτερα να μην το συζητάμε.

Εμείς στην Ελλάδα αλλά και οι αδελφοί μας οι Κύπριοι πρέπει να προβληματιστούμε ιδιαίτερα με τις εξελιξεις αυτές αλλά και να προβληματιστούμε σχετικά με το πόση εμπιστοσύνη μπορεί να έχει ένα Κράτος ή ΕΜΕΙΣ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Οι προβληματισμός μου αυτός όμως είναι ένας ευρύτερος προβληματσμός της ελληνικής μπλογκόσφαιρας και ελπίζω να καταστεί προβληματισμός και της Ελληνικής Κυβέρνησης εκτός άν ....κάνει διακοπές.

Ας δούμε όμως την σχετική είδηση όπως αυτή δημοσιεύθηκε σήμερα στην εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

KG/25.7.2010


Επιπτώσεις από την απόφαση της Χάγης για το Κόσοβο
Η μονομερής ανεξαρτητοποίησή του κρίθηκε νόμιμη από το Διεθνές Δικαστήριο

The Guardian

Η μονομερής απόφαση του Κοσσυφοπεδίου να κηρύξει την ανεξαρτησία του από τη Σερβία, τον Φεβρουάριο του 2008, δεν αποτέλεσε παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. Αυτό τουλάχιστον απεφάνθη το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ), την Πέμπτη, με μία απόφαση–σταθμό η οποία ενδεχομένως να έχει σημαντικές επιπτώσεις για όλα τα κράτη, με αυτονομιστικά κινήματα στην επικράτειά τους. Το βούλευμα θα επηρεάσει επίσης και την αίτηση που έχει υποβάλει η Σερβία για ένταξη στην Ε.Ε.

Η πολυαναμενόμενη απόφαση εξεδόθη έπειτα από προσφυγή της Σερβίας στη Χάγη. Πλέον, θεωρείται πολύ πιθανό να αναγνωριστεί το Κόσοβο από περισσότερα των 69 κρατών που το αναγνωρίζουν τώρα. Σημειώνεται ότι, για να ενταχθεί μία χώρα στον ΟΗΕ, απαιτείται πρώτα να αναγνωριστεί από 100 κράτη. Αιτιολογώντας την απόφαση, το προεδρείο του δικαστηρίου σημείωσε ότι δεν υπάρχει καμία διάταξη στο Διεθνές Δίκαιο που να απαγορεύει τις διακηρύξεις ανεξαρτησίας.

Μολονότι επισήμως τόσο η Πρίστινα όσο και το Βελιγράδι δήλωναν αισιοδοξία για το τελικό αποτέλεσμα, λίγες ώρες πριν από την ανακοίνωση άρχισε να διαφαίνεται ότι νικητής θα αναδεικνυόταν η πρώτη. Λίγο πριν από την ανάγνωση της απόφασης, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος, Τζο Μπάιντεν, είχε ξεκαθαρίσει άλλωστε πως ό,τι και να γίνει οι ΗΠΑ δεν ήταν διατεθειμένες να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους προς το Κοσσυφοπέδιο.

Οι παράγοντες που ελήφθησαν υπόψη για την απόφαση του δικαστηρίου ήταν τα στοιχεία που παρείχαν δεκάδες χώρες, η διεθνής αρχή της εδαφικής ακεραιότητας, οι περιορισμένες περιπτώσεις δεδικασμένου, αλλά και το παράδειγμα της διάλυσης της Σοβιετικής Ενωσης. Η Σερβία συνεχίζει, πάντως, να ζητεί την επιστροφή του Κοσόβου στην κυριαρχία της, καθώς θεωρεί ότι πρόκειται για το λίκνο της εθνογένεσής της, κατά την επική μάχη εναντίον των Οθωμανών, το 1389.

Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση δημιουργεί δεδικασμένο, ενισχύοντας ανάλογα αιτήματα σε πολλές περιοχές του κόσμου, περιλαμβανομένης και της τουρκοκρατούμενης Κύπρου, της Αμπχαζίας, της Νότιας Οσετίας, του Ναγκόρνο Καραμπάχ και της Υπερδνειστερίας. Δεν θα έχει όμως καμία σχεδόν επίπτωση στην κατάσταση που έχει ήδη διαμορφωθεί στο Κοσσυφοπέδιο, όπου ο μικρός σερβικός πληθυσμός που έχει απομείνει, έχει συγκεντρωθεί γύρω από την πόλη της Μιτροβίτσα. Το αδιέξοδο που επικρατεί οδηγεί ενίοτε και σε συγκρούσεις, ενώ ο σερβικός και ο αλβανόφωνος πληθυσμός ζουν στην ουσία ξεχωριστά και ανεξάρτητα.

Η περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου πυροδότησε έντονες συζητήσεις, όταν η επαρχία ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Σερβία, το 2008, έπειτα από έναν εμφύλιο πόλεμο, το 1998 - 99 και μία δεκαετία υπό διεθνή κηδεμονία. Ο πόλεμος του 1998- 99 ξεκίνησε ύστερα από τη βίαιη καταστολή του αυτονομιστικού κινήματος των αλβανόφωνων Κοσοβάρων από τις σερβικές δυνάμεις, η οποία άφησε πίσω της περίπου 10.000 νεκρούς, πριν τελειώσει με 78 ημέρες βομβαρδισμών από το ΝΑΤΟ. Εκατοντάδες Σέρβοι, επίσης, σκοτώθηκαν σε επιθέσεις αντεκδίκησης.

Η απόφαση της Πέμπτης θα ενισχύσει την αρνητική στάση της κυβέρνησης της Πρίστινας σε αιτήματα για αναδιαπραγμάτευση του ζητήματος της ανεξαρτησίας και ειδικότερα σε ό,τι αφορά την τύχη της σερβοκρατούμενης βόρειας περιοχής του Κοσσυφοπεδίου. Ούτως ή άλλως, ο υπουργός Εξωτερικών του Κοσσυφοπεδίου, Σκεντέρ Χισένι, είχε διαμηνύσει και πριν από την απόφαση της Χάγης, ότι περαιτέρω διαπραγματεύσεις αποκλείονται. Από την άλλη πλευρά, ο Σέρβος υπουργός Εξωτερικών, Βουκ Γιέρεμιτς, είχε προειδοποιήσει ότι ακόμη και αν η απόφαση ήταν αντίθετη με εκείνη που περίμενε η Σερβία, το Βελιγράδι δεν θα έπαυε να διεκδικεί το Κόσοβο: «Η θέση της Σερβίας σχετικά με τη μονομερή απόφαση του Κοσσυφοπεδίου να διακηρύξει την ανεξαρτησία του δεν έχει αλλάξει, ούτε και η θέση μας για την ανάγκη συνέχισης του διαλόγου», τόνισε και προσέθεσε: «Ο αγώνας μας θα είναι πιθανότατα μακρύς και δύσκολος, αλλά δεν θα τα παρατήσουμε».

Τέλος, ο νομικός σύμβουλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Χάρολντ Κο, είχε πει ότι «η Σερβία ζήτησε από το Διεθνές Δικαστήριο να εκδώσει μία απόφαση που θα γυρίσει πίσω τον χρόνο και θα υπονομεύσει την πρόοδο και τη σταθερότητα που έφερε στην περιοχή η ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου». Στην άλλη πλευρά του φάσματος βρίσκεται ο στενός σύμμαχος της Σερβίας, η Ρωσία, η οποία αντιμετωπίζει δικά της προβλήματα με αποσχιστικά κινήματα στην Τσετσενία. Η Μόσχα ζητούσε να αρθεί η ανεξαρτητοποίηση της περιοχής, όπως άλλωστε ζητούν και άλλες χώρες που έχουν ανάλογα θέματα, όπως η Κίνα και η Ισπανία.

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_25/07/2010_409240


Παρακάτω θα διαβάσετε και το σχόλιο από το ιστολόγιο ΄¨ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ" που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.

Ας αφήσουμε την έκπληξη είναι παραμύθι τον ΜΜΕ. Όλοι το ξέραμε ότι θα το ξεράσουν. Είναι στημένα παιχνίδια της Νέας Τάξης. Γιατί μας αρέσει να κραυγάζουμε. Ξέρετε πως φερόμαστε οι πάντες. Έρχεται τυφώνας κοσμοχαλασιά και εμείς βγαίνουμε στην εξοχή να πετάξουμε αετό! Περνάει ο τυφώνας μας παίρνει και εμάς και το σπίτι μας και χανόμαστε. Δεν κάνουμε τίποτα να τους εμποδίσουμε περιμένουμε το μάνα εξ’ ουρανού να φάμε.

Αυτό είναι το πρόσωπο της Νέας Τάξης τη κάνουμε για να το πολεμήσουμε ; ΤΙΠΟΤΑ!!

Τις μεγάλες επιπτώσεις που θα έχει στη διεθνή γεωπολιτική η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, ότι η μονομερής κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου το 2008 δεν παραβιάζει τη διεθνή νομοθεσία, μελετούν κράτη και αποσχιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο, καθώς πολλοί πιστεύουν ότι έχει ανοίξει πλέον ο ασκός του Αιόλου.


Κυβερνήσεις και αυτονομιστές σε όλες τις γωνιές του πλανήτη σπεύδουν να εκφράσουν την ικανοποίηση ή την αντίθεσή τους με την απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης και δεν είναι λίγοι εκείνοι που μιλάνε για ένα κύμα ανεξαρτητοποιήσεων από τη Σομαλία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ έως την Αμπχαζία, τη Νότια Οσετία και τη χώρα των Βάσκων στην Ισπανία. Νομικοί θεωρούν ότι το Δικαστήριο, προβλέποντας τέτοιες πιθανές αντιδράσεις, απέφυγε να σχολιάσει το νομικό καθεστώς του Κοσόβου ως κράτους αφήνοντας το θέμα της εδαφικής ανεξαρτησίας στη διακριτική ευχέρεια των κρατών που επέλεξαν ή θα επιλέξουν να αναγνωρίσουν το Κόσοβο.

Οπως εξηγεί ο Τζέιμ Κερ-Λίντσεϊ, ειδικός στα Βαλκάνια στο London School of Εconomics, το Δικαστήριο ήταν πολύ προσεκτικό στο να διαχωρίσει το δικαίωμα ενός λαού για αυτοδιάθεση σε σχέση με το δικαίωμα ενός ανεξάρτητου κράτους στην εδαφική του ακεραιότητα, ζήτημα που επέλεξε να μην αγγίξει. «Αυτή η απόφαση λέει ότι η κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου δεν παραβιάζει τη διεθνή νομοθεσία, αλλά δεν λέει ότι το κράτος του Κοσόβου είναι νόμιμο βάσει της διεθνούς νομοθεσίας και έτσι δεν ασχολείται ουσιαστικά με το θέμα της απόσχισης. Άρα, ως προς το θέμα αυτό βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο».

Θέμα ερμηνείας. Όλα, όπως φαίνεται, είναι θέμα ερμηνείας. Γι΄ αυτό άλλωστε οι αντιδράσεις ήταν τόσο διαφορετικές. Η κυβέρνηση του Κοσόβου και οι ΗΠΑ που τη στηρίζουν εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την απόφαση, ενώ η Σερβία και η Ρωσία δήλωσαν ότι η απόφαση ήταν περισσότερο πολιτική παρά ουσιαστική και έτσι δεν αλλάζει η θέση που διατηρούσαν έως τώρα, ότι δηλαδή δεν αναγνωρίζουν την ανεξαρτησία. Βέβαια, η Ρωσία βρίσκεται σε πιο δύσκολη κατάσταση καθώς η ίδια έχει αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας, δύο ρωσικών θυλάκων μέσα στο έδαφος της Γεωργίας, με την οποία η Μόσχα είχε πόλεμο και τώρα οι σχέσεις τους βρίσκονται σε ένταση. Στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έστειλαν εκπροσώπους τους η Ισπανία, η Ρωσία και η Κίνα- που αντιμετωπίζουν μεγάλα αποσχιστικά κινήματα στο έδαφός τους- για να διατυπώσουν τα επιχειρήματά τους υπέρ του να παραμείνει το Κόσοβο μέρος της Σερβίας. Η Κίνα μάλιστα έδειξε να ανησυχεί τόσο πολύ, ώστε έστειλε εκπρόσωπό της να καταθέσει στη Χάγη για πρώτη φορά μετά τη δεκαετία του 1960.

Πηγή:

http://www.arxaiaithomi.gr/?p=19458

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ



Ένα... Δουβλίνο τούς χρειαζόταν...


Αυξάνονται οι φωνές κόντρα στο παραμύθι που πλασάρει η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός και με το οποίο φοβίζουν τον ελληνικό λαό για να μη βγει στους δρόμους, ότι η λαιμητόμος του Μνημονίου ήταν μονόδρομος... Πως δεν υπήρχε άλλη επιλογή από την παράδοση στα δεσμά του ΔΝΤ, τη λευκή πετσέτα στην «τρόικα».

Κι όμως υπήρχε άλλος δρόμος. Τον είχε χαράξει ο Ανδρέας, ο πατέρας σας. Στην ιστορική, για την Ελλάδα αλλά και για τις άλλες μεσογειακές χώρες της τότε ΕΟΚ, Σύνοδο Κορυφής του Δουβλίνου. Έδωσε τον Δεκέμβρη του 1982 μάχη που εξέπληξε τους πάντες. Τους ομοτράπεζούς του στο Κάστρο της ιρλανδικής πρωτεύουσας, όπου συνεδρίαζε η σύνοδος. Και τους εκατοντάδες απεσταλμένους δημοσιογράφους απ’ όλες τις χώρες. Ή μου δίνετε τα ΜΟΠ ή τινάζω τη Σύνοδο στον αέρα. Και την τίναξε. Παρά τις υποσχέσεις ότι θα το δούμε το θέμα στην επόμενη σύνοδο, ο Ανδρέας δεν έκανε πίσω, παρότι είχε απομείνει μόνος. Κανένας άλλος πρωθυπουργός δεν τον στήριζε και η συνεδρίαση έληξε ξημερώματα χωρίς, για πρώτη φορά (και μοναδική μέχρι σήμερα), να εκδοθεί κοινό ανακοινωθέν σε Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Ήταν τέτοια η εμπλοκή που τον Μάρτιο έγινε έκτακτη σύνοδος και η Ελλάδα, χάρη στον Ανδρέα Παπανδρέου, πήρε τα ΜΟΠ! Που θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει τη χώρα, αλλά δεν αξιοποιήθηκαν σωστά, πήγαν κι αυτά στον μύλο της διαπλοκής και της διαφθοράς.

Δεν χρειαζόταν τίποτε άλλο να κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου από το να αντιγράψει τον πατέρα του. Να έκανε... Δουβλίνο τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Κότσια μόνο απαιτούνταν. Αλλά τι να τα κάνεις από τη στιγμή που είχαμε παραδοθεί εκ των προτέρων;


Πηγή:
http://www.paron.gr/v3/new.php?id=56769&colid=37&catid=34&dt=2010-07-25%200:0:0


ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΑ
Επιχείρηση «Φόβος» εξετελέσθη... over
Τα μέτρα θα περάσουν και ο Έλληνας δεν θα αντιδράσει,
έλεγε σε συνομιλητές του
ο Στρος Καν

Όλα όσα βιώνουμε σήμερα, το κρέμασμα στο τσιγκέλι της Ελλάδας, με τον ελληνικό λαό να βρίσκεται κάτω από την απειλή πτώχευσης, να γυρίσουμε στη δραχμή και ότι κινδυνεύσαμε να χάσουμε ό,τι ο καθένας κατάφερε να φτιάξει, ήταν όλα προγραμματισμένα. Μέχρι και στην τελευταία λεπτομέρεια! Βήμα βήμα... Και σίγουροι για την επιτυχία τους!

Τα μέτρα θα περάσουν όλα. Και ο Έλληνας δεν θα αντιδράσει! Είναι εκμυστηρεύσεις στενότατων φίλων, Γάλλων, του προέδρου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος Καν. Και οι οποίοι τις έχουν μεταφέρει σε συζητήσεις που είχαν με φίλους τους εδώ στην Ελλάδα.

Ο ψυχολογικός πόλεμος ήταν το καίριο στοιχείο για την επιτυχία του σχεδίου. Και το εφαρμόζει κατά γράμμα ο έλληνας πρωθυπουργός, λένε, ο οποίος τήρησε όλες τις... συμβουλές που του είχαν δοθεί απ’ έξω... Και... ελληνοποιήθηκαν με το επικοινωνιακό επιτελείο που συνεδρίαζε σε ξενοδοχείο των βορείων προαστίων. Το πρότζεκτ έφερε το όνομα «Φόβος». Στόχος να καταρρεύσει ο Έλληνας, να φοβηθεί ότι θα τα χάσει όλα και να συμβιβασθεί, να αποδεχθεί τα μέτρα, να μην αντιδράσει, να μη χάσει τα λιγότερα...

Το «σλόγκαν» «Χρεοκοπία ή μέτρα» εκεί απέβλεπε... Και πέρασε μια... χαρά μέσα από άρθρα και ρεπορτάζ... Και απέδωσε, όπως είχε προβλεφθεί.

Μαζικές διαδηλώσεις δεν υπήρξαν. Ο κόσμος, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, αλλά και μικρομεσαίοι, παρότι το εισόδημά τους ληστευόταν, η δουλειά τους κινδύνευε, το λουκέτο ήταν προ των πυλών, δεν βγήκε στους δρόμους... Βέβαια όλα αυτά μέχρι στιγμής... Γιατί κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τι μπορεί να έρθει από τον Σεπτέμβριο και μετά... Επομένως ας μη χαίρονται οι εμπνευστές της... ιδιωτικοποίησης της Ελλάδας και του ελληνικού λαού.

Ομολογούν πάντως ότι η... εμπειρία του ΔΝΤ είναι ότι τέτοια μέτρα ανάλγητα μόνο με σοσιαλιστικές κυβερνήσεις μπορούν να περάσουν... Και αυτό συμβαίνει παντού, λένε οι συνομιλητές του Στρος Καν στους έλληνες φίλους τους...

Αν και οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις –όπως η δική μας– προσφέρονται να υλοποιήσουν τα... προγράμματά του (για το... καλό μας πάντα....), παραδέχονται ότι δεν είναι αποτελεσματικές οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις. Αλλά και αυτό τους εξυπηρετεί! Γιατί, θα διερωτηθείτε. Η εξήγηση είναι απλούστατη αλλά και σατανική: Δημιουργούν με την αναποτελεσματικότητά τους τις προϋποθέσεις να παρέμβουμε και να επιβάλουμε ό,τι θέλουμε, στον βωμό της ανάκαμψης, να αποτραπεί η καταστροφή, η πτώχευση, η θηλιά των κερδοσκόπων, λένε...

Και μετά η χώρα γίνεται προτεκτοράτο, αποικία του ΔΝΤ, υπάλληλός τους η κυβέρνηση. Και μέσα σ' αυτό το... πλαίσιο, μετά τα οικονομικά και τα εργασιακά, έρχεται η σειρά των εθνικών θεμάτων. Όπου ήδη το ζούμε, με όλους γύρω μας από κάτι να γυρεύουν και τον... φίλο μας τον Ερντογάν να κάνει όλο και νέα βήματα μπροστά, εκεί κατέληξε η θερμή επίσκεψη του τούρκου πρωθυπουργού.

Είναι πεπεισμένος πάντως ο Ντομινίκ Στρος Καν ότι ο Παπανδρέου θα τα καταφέρει. Τον στηρίζουν όλοι, έχει πλάτες, λένε οι στενοί φίλοι του προέδρου του ΔΝΤ. Εκείνο έλειπε, να τους κάνει τη δουλειά και να μην τον στηρίζουν... Μικρό πράγμα είναι, ότι τους άνοιξε την Κερκόπορτα για να εισβάλουν στην Ευρώπη και να κάνουν μπάχαλο το ευρώ...

Κι αν δεν έχει μέλλον εδώ, μια θέση έξω τον περιμένει...

Πηγή:

http://www.paron.gr/v3/new.php?id=56922&colid=37&catid=33&dt=2010-07-25%200:0:0

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΧΡΥΣΩΘΕΙ ΤΟ ΔΥΣΠΕΠΤΟ ΧΑΠΙ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ


«Να κάνουμε ένα δώρο στο λαό»


papandreoua

ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΕΣΤΩ ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΖΗΤΗΣΕ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ

Ελάχιστοι υπουργοί έχουν ανταποκριθεί στο κάλεσμα του πρωθυπουργικού γραφείου

Κάποια υπουργεία εξακολουθούν να ενεργούν σαν να μην έχει ενσκήψει η οικονομική κρίση στη χώρα

Η συνεχώς αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια για τα σκληρά οικονομικά μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση αργά, αλλά σταθερά, εντείνει την ανησυχία του Μεγάρου Μαξίμου για τον αντίκτυπο που θα έχει αυτή η αρνητική εξέλιξη στο εκλογικό σώμα ενόψει των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση το προσεχές φθινόπωρο. Και στο πρωθυπουργικό περιβάλλον, όπως πληροφορείται η «PRESS Time» σπεύδουν να πάρουν τα μέτρα τους για να ανακόψουν αυτή την πορεία, η οποία είναι άγνωστο που μπορεί να οδηγήσει το κυβερνών κόμμα.

Έτσι, στο πλαίσιο αυτό, ετοιμάζεται το πρώτο κοινωνικό πακέτο μέτρων, για την στήριξη των ομάδων εκείνων οι οποίες επλήγησαν περισσότερο από την ένταξη της χώρας στο καθεστώς της τριπλής επιτήρησης (ΔΝΤ, Ε.Ε. και ΕΚΤ). Προς το παρόν, αυτό το οποίο έχει ξεκαθαριστεί είναι ότι οι δυνατότητές του θα είναι πεπερασμένες, καθώς και οι αντίστοιχες δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας είναι γνωστές και πεπερασμένες. Γι’ αυτό και το «πακέτο» θα είναι κάτι παραπάνω από στοχοποιημένο.

Στη ΔΕΘ…

Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι την ανακοίνωσή του θα κάνει ο ίδιος ο πρωθυπουργός και το πιθανότερο είναι ότι χρονικά η εξέλιξη αυτή θα πρέπει να αναμένεται στις αρχές Σεπτεμβρίου κι ενδεχομένως την ημέρα των εγκαινίων της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ). Η παραπάνω εξέλιξη θεωρείται εξαιρετικά πιθανή, εξαιτίας ενός γεγονότος που έχει τη σημασία του. Ποιο είναι αυτό; Όπως διαρρέετε αρμοδίως, το Μέγαρο Μαξίμου έστειλε προς τα αρμόδια υπουργεία, εδώ και περίπου ένα μήνα, ένα μήνυμα με το οποίο τους ζητείται να στείλουν στο πρωθυπουργικό γραφείο λίστα προτάσεων για ενδεχόμενες ελαφρύνσεις που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Μάλιστα, το Μαξίμου τούς επέστησε την προσοχή ότι οι προτάσεις τους θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους την παρούσα κακή οικονομική κατάσταση και να μην μπουν σε μια διαδικασία πλειοδοσίας παροχών.

Απροθυμία!

Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτής της κινητοποίησης, μέχρι σήμερα; Σχεδόν ανύπαρκτο, λένε όσοι είναι σε θέση να γνωρίζουν.

Κι αυτός αποδεικνύεται ότι είναι ένας από τους μεγάλους «πονοκεφάλους» του ίδιου του πρωθυπουργού, ο οποίος διαπιστώνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των υπουργών του δείχνουν αδιάφοροι να συμμετάσχουν σε αυτή τη διαδικασία, έτσι όπως θα είναι «κουτσουρεμένη». Λέγεται μάλιστα ότι το γεγονός έχει προκαλέσει την έντονη δυσαρέσκειά του, αφού, όπως λέγεται, μέχρι σήμερα, μόλις τρεις υπουργοί έχουν ανταποκριθεί στο κάλεσμα του πρωθυπουργικού γραφείου.

Με αυτούς τους ρυθμούς, όμως, το πιθανότερο είναι ότι η πρωθυπουργική ομιλία για τη ΔΕΘ θα είναι έτοιμη του... χρόνου το Σεπτέμβριο. Γιατί, ωστόσο, τα υπουργεία δείχνουν απροθυμία να κάνουν προτάσεις, έστω και για κάποιες περιορισμένης έκτασης παροχές; Διότι αυτές θα πρέπει να συνοδεύονται κι από μέτρα περαιτέρω περιορισμού των δαπανών τους. Τα μηνύματα που φτάνουν στο Μέγαρο Μαξίμου είναι, όμως, πολύ αρνητικά από το συγκεκριμένο μέτωπο. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι υπουργοί υποστηρίζουν ότι οι περικοπές που έχουν κάνει φτάνουν έως και στο 40% με 50% κι ότι άλλα περιθώρια δεν τους έχουν απομείνει. Από το Μαξίμου αλλά και από το υπουργείο Οικονομικών παραδέχονται ότι πράγματι σε αυτό το μέτωπο –εν αντιθέσει με εκείνο των εσόδων– έχουν γίνει πολύ σημαντικά βήματα προόδου, αλλά όπως αποδεικνύεται από τους ελέγχους, είναι επιλεκτικά. Δηλαδή κάποια υπουργεία έχουν όντως προβεί σε γενναίες περικοπές, αλλά κάποια άλλα εξακολουθούν να ενεργούν σαν να μην έχει ενσκήψει η οικονομική κρίση στη χώρα. Αυτή την ανισορροπία θέλουν να τερματίσουν στο οικονομικό επιτελείο και θεωρούν ότι η ομιλία του κ. Γιώργου Παπανδρέου στη ΔΕΘ συνιστά μια πρώτης τάξης ευκαιρία. Δίνουν έτσι το «τυράκι» των περιορισμένων παροχών, αλλά στήνουν και τη «φάκα» της αντιμετώπισης της σπατάλης, μέσω του περιορισμού των δαπανών. Με τη διαφορά ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι υπουργοί της κυβέρνησης δεν φαίνεται να «τσιμπούν», γεγονός το οποίο έχει ως αποτέλεσμα να μεγαλώνει ο εκνευρισμός του πρωθυπουργού και να εντείνονται οι φήμες περί ενός επικείμενου ανασχηματισμού. Κι αυτό δεν είναι ούτε «φάκα», αλλά ούτε και «τυράκι»…

ΕΞΑΛΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ

Αντί προτάσεων έστειλαν τις υπηρεσιακές εισηγήσεις!

Πολλά κι ευτράπελα κατέγραψαν από το πρωθυπουργικό γραφείο όταν άρχισαν να παίρνουν από τα διάφορα υπουργεία τα υπομνήματα με τις προτάσεις τους για το τι θα πρέπει να περιλαμβάνει η πρωθυπουργική ομιλία στη ΔΕΘ, ανά τομέα κυβερνητικής δραστηριότητας. Αυτό, όμως, το οποίο τους εξόργισε ήταν η προχειρότητα και η επιπολαιότητα με την οποία αντιμετώπισαν την πρωθυπουργική έκκληση κάποιοι –ακόμη και πρωτοκλασάτοι– υπουργοί. Δεν μπήκαν καν στον κόπο να συντάξουν ένα μικρό υπόμνημα, με μια στοιχειώδη αρχή, μέση και τέλος, αλλά το μόνο που έκαναν ήταν να βάλουν σε έναν φάκελο τις εισηγήσεις των υπηρεσιακών παραγόντων και των αρμόδιων διευθύνσεων και να τα στείλουν στον πρωθυπουργό για να τα διαβάσει. Προφανώς, γιατί οι ίδιοι δεν είχαν τον χρόνο ή την όρεξη για να το κάνουν! Το γεγονός εκλήφθηκε ως θράσος και στο Μέγαρο Μαξίμου φρόντισαν να καταστήσουν κοινωνό τον ίδιο τον κ. Παπανδρέου γι’ αυτή τη συμπεριφορά, η οποία χαρακτηρίστηκε τουλάχιστον ως απαράδεκτη. Από όσο είναι σε θέση να γνωρίζει η «PRESS Time», οι φάκελοι αυτοί θα επιστραφούν σύντομα στους αποστολείς τους, για να... διορθωθούν. Κι αν η αντίδραση θα είναι ίδια ή παρόμοια, τότε πολλές υπουργικές καρέκλες θα αρχίσουν να τρίζουν επικίνδυνα, ακόμα και μέσα στο κατακαλόκαιρο. Κι αυτό είναι υπόσχεση κι όχι απειλή, όπως λένε από το Μαξίμου…

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΕ ΝΑ ΔΕΙΣ .....


ΑΔΥΝΑΜΟΣ Ο ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ, ΑΡΚΕΙΤΑΙ ΣΤΙΣ... ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ



Η παρουσία του Γ. Παπανδρέου στην επίσημη πρώτη παρουσίαση της νέας ΜΚΟ «Αποστολή» μπορεί να προσέδωσε ιδιαίτερο κύρος, κατά βάθος όμως ήταν μια «κοροϊδία» του χριστεπώνυμου πληρώματος



Είναι αλήθεια ότι η χώρα μας διέρχεται τη μεγαλύτερη κρίση της τελευταίας πεντηκονταετίας. Και η κρίση αυτή πέρα από το οικονομικό κόστος και την ανέχεια, έχει δυστυχώς κι άλλες διαστάσεις, κυρίως πνευματικές!

Σήμερα, δυστυχώς, η διοίκηση της Εκκλησίας αντί να φροντίζει να κάνει αισθητή την παρουσία της και να αποτελεί την εναλλακτική λύση βοήθειας του λαού στις δυσκολίες και τα προβλήματά του λόγω της οικονομική κρίσης, έχει μετατραπεί σε δεκανίκι της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Αντί να διεκδικήσει τα δίκαιά της, έχει μετατραπεί σε σιωπηλό ακόλουθο και συνοδοιπόρο των αντιλαϊκών κυβερνητικών επιλογών.

Έφτασε μάλιστα στο σημείο να μένει βουβή και άφωνη και να μην αντιδρά όταν η κυβέρνηση εν ονόματι των περικοπών κλείνει τη μία κατόπιν της άλλης τις εκκλησιαστικές σχολές λες και δεν ιδρώνει το αφτί κανενός στη διοίκηση της Εκκλησίας. Για τους ίδιους λόγους, των περικοπών, υπάρχει σχέδιο να ενταχθούν οι προς ιεροσύνη υποψήφιοι στο... ΑΣΕΠ, λες και η πλήρωση των κενών εφημεριακών θέσεων είναι θέμα εξετάσεων και διαγωνισμού και όχι κλήσης και αποστολής των ενδιαφερομένων.

Αλλά και σ’ αυτή την περίπτωση η Εκκλησία δεν δείχνει να αντιδρά. Το αποδέχεται, καθώς φαίνεται, αδιαμαρτύρητα. Οι ιεράρχες στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους αγωνιούν για την επόμενη μέρα και ψέγουν τον Αρχιεπίσκοπο γι’ αυτή την παθητική στάση, αλλά μέχρις εκεί... Η κριτική τους σπάνια περνάει προς τα έξω. Από την άλλη, ο κ. Ιερώνυμος αντί να βγάλει προς τα έξω φωνές αντίθετες με τη γραμμή και τα τετελεσμένα της κυβέρνησης, «φλερτάρει», ως μη όφειλε, με τον πρωθυπουργό τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και μέσω των «πράσινων» συνεργατών του - κληρικών και λαϊκών.



Η «Αποστολή»

Η παρουσία του πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου στην επίσημη πρώτη παρουσίαση της νέας ΜΚΟ της Αρχιεπισκοπής «Αποστολή» μπορεί να προσέδωσε ιδιαίτερο κύρος, κατά βάθος όμως ήταν μια «κοροϊδία» του χριστεπώνυμου πληρώματος.

Ο κ. Ιερώνυμος ενώ ξεκίνησε την αρχιεπισκοπία του δίνοντας προς τα έξω το αισιόδοξο μήνυμα της κοινωνικής προσφοράς της Εκκλησίας, εντούτοις πολύ γρήγορα εξελίχθηκε ως ο «στενότερος συνεργάτης» του πρωθυπουργού.

Ναι, επί των ημερών του κ. Ιερώνυμου ζήσαμε την κατάλυση του Συνοδικού Συστήματος της Εκκλησίας μας. Το παράδοξο βρίσκεται στο γεγονός ότι ο κ. Ιερώνυμος όσο ήταν μητροπολίτης, και κυρίως την περίοδο της αρχιεπισκοπίας του Χριστοδούλου, έδωσε σκληρές μάχες γι’ αυτή τη συνοδικότητα. Με την εξής διαφορά: αυτά που έκανε ο Χριστόδουλος και θεωρούνταν από τον κ. Ιερώνυμο και τους λοιπούς αντιπολιτευόμενους στον Χριστόδουλο ιεράρχες ως κινήσεις-πλήγμα κατά του συνοδικού πολιτεύματος της Εκκλησίας «ωχριούν», δυστυχώς, μπροστά σ’ αυτά που κάνει τώρα ο κ. Ιερώνυμος, για να δέχεται την κριτική όλων των ιεραρχών, και πολύ περισσότερο των παλαιών, οι οποίοι έδωσαν μάχες και αγώνες για να κατακτήσουν αυτή τη συνοδικότητα!



Ράπισμα…

Όπως ήταν φυσικό, όλη αυτή η κινητικότητα και ο τρόπος με τον οποίο προσπάθησε ο Αρχιεπίσκοπος να παραχωρήσει μέρος της δικής του εξουσίας και δύναμης στους λαϊκούς συνεργάτες του έκανε την Ιεραρχία να υψώσει, ως όφειλε, το ανάστημά της και να ανακόψει την πορεία αυτού του φαύλου σχεδιασμού.

Η Ιεραρχία που συνήλθε εντός του Ιουνίου για να εγκρίνει τους νέους κανονισμούς της Εκκλησίας με τους οποίους θα διοικούνταν η ΕΚΥΟ έγινε «η φράξια» που σταμάτησε την εκκοσμίκευση της διοίκησης των οικονομικών της Εκκλησίας - και μάλιστα κατά τρόπο απροκάλυπτο. Κανένα από τα επίμαχα άρθρα τα οποία έφερε προς ψήφιση στην Ιεραρχία ο Αρχιεπίσκοπος και με τα οποία όπλιζε με υπερεξουσίες τον μετακλητό γενικό διευθυντή της ΕΚΥΟ δεν πέρασε. Αντιθέτως, δέχτηκε σκληρή κριτική προχειρότητα με την οποία αντιμετώπισε το όλο θέμα. Κατά τρόπο περίεργο, μόνον ο μητροπολίτης Ιωαννίνων Θεόκλητος υποστήριξε τις θέσεις του. Ίσως γιατί υπάρχει λόγος...



Η Γρηγορούσα

Εδώ και μήνες κάνουμε λόγο για καραμπινάτες προκλήσεις, διαχειριστικές και όχι μόνον, σχετικά με τον ναό της Παναγίας της Γρηγορούσας που έχει δοθεί με βασιλικό διάταγμα του 1948 στο Ορφανοτροφείο Βουλιαγμένης.

Στον ναό αυτό και τη διαχείριση των εσόδων του έχει δοθεί ιδιαίτερη σημασία από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τους επιτελείς του. Μάλιστα ο οικονομικός διαχειριστής του ναού αρχιμανδρίτης Ιερώνυμος Νικολόπουλος συμπεριφέρεται πολύ αλαζονικά και υποτιμητικά -προφανώς έχοντας τις πλάτες του Αρχιεπισκόπου-, αγνοώντας εμφανώς το Δ.Σ. του Ορφανοτροφείου Βουλιαγμένης, στο οποίο έπρεπε να δίνει αναφορά για τα έσοδα της Γρηγορούσας. Αντιθέτως, όχι μόνον δεν δίνει αναφορά, αλλά και διανέμει τα όποια έσοδα σύμφωνα με τις εντολές που παίρνει από την αρχιεπισκοπική αυλή, τον «πράσινο» πρωτοσύγκελο και τον συνταξιούχο άτυπο σύμβουλο του Αρχιεπισκόπου, που διοικεί την Αρχιεπισκοπή ως απόλυτος άρχων.

Έχουν γίνει ανέκδοτο πλέον τα χρήματα που διοχετεύονται στις.... ανύπαρκτες κατασκηνώσεις της Αρχιεπισκοπής! Ποιες κατασκηνώσεις και πού;

Και ενώ πολύς θόρυβος γίνεται για τη Γρηγορούσα και τα σχέδιά της, ο Αρχιεπίσκοπος με έναν εντελώς άκομψο και αρκούντως πραξικοπηματικό τρόπο επεχείρησε να περάσει τη Γρηγορούσα στην ευθύνη της Αρχιεπισκοπής.

Έφερε το θέμα στην Ιεραρχία και προσπάθησε να το περάσει με συνοπτικές διαδικασίες. Όμως, ο «Θεός αγαπά τον κλέφτη αγαπά και τον νοικοκύρη»... Την ημέρα και την ώρα που συζητούνταν το θέμα στην Ιεραρχία δεν υπήρχε απαρτία. Έτσι, όπως δεν πέρασαν οι κανονισμοί του Ιδρύματος της Παναγίας Σουμελά στη Βέροια και της Αγίας Παρασκευής στο Μάζι Μεγάρων, το ίδιο δεν πέρασε και η Γρηγορούσα.

Μια σκέψη του Αρχιεπισκόπου και των επιτελών του να περάσουν το θέμα στα κρυφά προσέκρουσε στον... τυπολάτρη αρχιγραμματέα, ο οποίος προειδοποίησε, όπως λένε οι πληροφορίες μας, τον εισηγητή αυτής της αταξίας ότι ο ίδιος δεν αναλαμβάνει τέτοια ευθύνη.

Επομένως η Παναγία Γρηγορούσα εξακολουθεί να ανήκει στο Ορφανοτροφείο Βουλιαγμένης.



Το σκάνδαλο της Βουλιαγμένης



Το σκάνδαλο της πώλησης κάποιων οικοπέδων της Βουλιαγμένης, με έναν όχι νόμιμο και ηθικά αψεγάδιαστο τρόπο, αποτελεί θέμα προς διερεύνηση από τακτικό ανακριτή.

Έχει εντοπιστεί σωρεία παραβλέψεων, παρατυπιών, αλλά και παρανομιών και εξ όλων αυτών εξάγεται το συμπέρασμα ότι κάποιοι επωφελήθηκαν απ’ αυτές τις πωλήσεις και κάποιοι άλλοι πήραν «προμήθεια». Το θέμα ερευνάται εξονυχιστικά και μέχρι να αποδειχτούν οι πραγματικές του διαστάσεις είμαστε υποχρεωμένοι να το κρατήσουμε σε τέτοια επίπεδα που να μη θίξουμε επώνυμα τους πραγματικούς ενόχους.

Ας ελπίσουμε ότι η Δικαιοσύνη θα κάνει καλά τη δουλειά της και δεν θα «κουκουλωθεί» το θέμα.



Κουκούλωμα με άνωθεν εντολή



Από τον Μάιο, από την εφημερίδα αυτή, πρώτοι εμείς αποκαλύψαμε ότι μέσα στη Σύνοδο γίνονται πράγματα και θάματα. Λαϊκός υπάλληλος πλαστογράφησε τις υπογραφές του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και του πρώην αρχιγραμματέως και υπεξαίρεσε από τον μυστικό λογαριασμό του αρχιγραμματέως μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Η πράξη αυτή είχε γίνει στο παρελθόν πολλές φορές. Οι καλά γνωρίζοντες δε κάνουν λόγο για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, και μάλιστα από την εποχή που ήταν ασθενής ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Επομένως η απώλεια δύο φακέλων που αφορούσαν σε έξοδα και κινήσεις της Αρχιγραμματείας δεν είναι τυχαία, αλλά ταυτίζεται απόλυτα με την πλαστογραφία και τις υπεξαιρέσεις.

Και ενώ θα περίμενε κανείς τρεις μήνες μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου να έχουν αποδοθεί κάποιες ευθύνες, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε το θέμα το κουκούλωσε ο αρχιγραμματέας (που το αποκάλυψε!) με εντολή άνωθεν... Και τούτο διότι φοβούνται μήπως και ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου - και τότε δεν σώζεται με τίποτα η ευρύτερη αρχιεπισκοπική παρέα.

Εκείνο ωστόσο που ενοχλεί και συζητείται σε όλα τα γραφεία της Συνόδου αλλά και μεταξύ των ιεραρχών, είναι ότι και οι αρμόδιες αστυνομικές αρχές έχουν δείξει σκανδαλώδη συμπεριφορά και αμέλεια, υπακούοντας προφανώς στις αρχιεπισκοπικές εντολές. Αν αυτό δεν είναι από μόνο του σκάνδαλο, τότε τι είναι;



ΕΞΑΨΑΛΜΟΙ



- Πολύ κακή αρχή έκαναν μερικοί ιεράρχες μας με τα μνημόσυνα συγγενών τους. Και καλά, είναι κατανοητό να προστρέχουν σε μια κηδεία για να συμπαρασταθούν σε έναν συνεπίσκοπό τους που έχασε προσφιλές του πρόσωπο… Αλλά να μαζεύονται σε ένα μνημόσυνο δέκα και δώδεκα αρχιερείς, αυτό είναι πρόκληση. Θα μου πείτε, εδώ στο μνημόσυνο του πατέρα του πρωτοσύγκελου Αθηνών κόντεψε να παραστεί σχεδόν μια ΔΙΣ (!), στους συγγενείς των αρχιερέων δεν θα γινότανε κάτι ανάλογο; Ας το καλοσκεφτούν, πάντως, οι άγιοι την επόμενη φορά που θα αποτολμήσουν κάτι τέτοιο. «Οι καιροί δίσεκτοι» και δεν επιτρέπουν τέτοιες προκλήσεις.

- Όπου γάμος, χαρά και... μνημόσυνο η βοϊδοκεφαλή του Κιλκίς πρώτη... Ήθελα να ξέρω πότε μένει στη μητρόπολή της να γνωρίσει τους κληρικούς και το ποίμνιο. Άδικο έχουν μετά οι άνθρωποι που λένε ότι... κέρδισαν λαχείο;

- Παρόντες στο μνημόσυνο της αδελφής του γέροντος μητροπολίτη Κίτρους Αγαθονίκου πολλοί αρχιερείς. Μεταξύ αυτών ο μητροπολίτης Βεροίας Παντελεήμων και ο νεοεκλεγείς μητροπολίτης Λαγκαδά Ιωάννης. Για όσους έχουν την απορία, να τους πληροφορήσουμε ότι ούτε αυτή τη φορά ο μητροπολίτης Βεροίας Παντελεήμων έριξε τον εγωισμό του για να ευχηθεί, έστω τυπικά, στον νεοεκλεγέντα Ιωάννη, με τον οποίο συνυπηρέτησαν στη Θεσ/νίκη! Θα μου πείτε, είναι αυτό σωστό από έναν ιεράρχη; Φυσικά όχι! Αλλά εμείς, οι απλοί θνητοί, τι μπορούμε να του πούμε; Μήπως να κάνει πιο προσεκτικά το σημείο του... Σταυρού μπας και του θυμίσει ποιο ήθος τον διδάσκει; Φευ...

- Και το όνομα αυτής, «Αποστολή». Πρόκειται για τη νέα ΜΚΟ της Αρχιεπισκοπής, με την οποία ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος φιλοδοξεί να κάνει το έργο που έκανε η «Αλληλεγγύη», την οποία κατηγόρησαν (ό,τι θυμίζει Χριστόδουλο πρέπει να εξαφανιστεί. Είπαμε ακόμη και νεκρό τον φοβούνται!)...

Βέβαια, το έργο σε έναν φορέα δεν το κάνουν τα ονόματα ούτε οι βαρύγδουπες δημόσιες σχέσεις, πολύ περισσότερο δε οι πρωθυπουργικές παρουσίες... Το έργο παράγεται από τα πρόσωπα που εργάζονται και από το όραμα που έχουν.

- Τελικά ο μητροπολίτης Βρεσθένης Θεόκλητος (πρώην Θεσσαλιώτιδος) βρήκε φιλόξενη στέγη στον μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος του ανέθεσε το έργο που ο ίδιος είχε επί των ημερών του προκατόχου του Καλλίνικου: να επισκέπτεται ναούς που θέλουν αρχιερέα και να αναπληρώνει τον οικείο μητροπολίτη στα ποιμαντικά του καθήκοντα.

Μάλιστα οι πληροφορίες λένε ότι δημιουργείται κίνημα ιεραρχών υπέρ της αποκατάστασης του Θεόκλητου σε μια μητρόπολη. Της προσπάθειας αυτής ηγούνται οι μητροπολίτες Καισαριανής Δανιήλ, Σύρου Δωρόθεος και Κερκύρας Νεκτάριος, ενώ από κοντά προωθούν το θέμα κι άλλοι μητροπολίτες που ανήκουν στη χριστοδουλική πτέρυγα, όπως οι μητροπολίτες Σερρών Θεολόγος, Χαλκίδος Χρυσόστομος, Κορίνθου Διονύσιος κ.ά. Αλλά και μητροπολίτες παλαιότεροι, όπως ο Διδυμοτείχου Δαμασκηνός, Λαρίσης Ιγνάτιος κ.ά.

Οι πληροφορίες λένε ότι και ο Αρχιεπίσκοπος δεν βλέπει αρνητικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο σε χρόνο μέλλοντα.

- Ενα ερώτημα για αρχή και θα επανέλθουμε: Ποιοι βρίσκονται πίσω από τον μητροπολίτη Φωκίδος Αθηναγόρα και δεν τον αφήνουν να παραιτηθεί, αφού κατά κοινή ομολογία δεν δύναται να αντεπεξέλθει στα καθήκοντά του;

Ποιος συγγενής πρώτου βαθμού κινεί τα νήματα της διοίκησης παρασκηνιακά στη μητρόπολη και έχει γίνει ο φόβος και ο τρόμος των ιερέων; Μήπως πρέπει να επέμβει η Σύνοδος;

- Για ποιο διαμέρισμα-δώρο και σε ποιον γίνεται λόγος στη Σύνοδο; Κόστισε, λένε περί τις 250.000 ευρώ. Το ψάχνουμε για να αποδείξουμε τη γενναιοδωρία του ανδρός!



ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΙ ΒΙΟΙ ΔΙΑΜΕΤΡΙΚΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ



Ο παπα-μάνατζερ και η ναοδομία που «βάφτιζε» εκκλησάκια τις πισίνες



Χριστιανικοί βίοι διαμετρικά αντίθετοι. Από τη μια, άνθρωποι του Χριστού, που σέβονται και τιμούν το ράσο τους, παίρνουν πρωτοβουλίες και παράγουν έργο, με αποτέλεσμα να χαίρουν την εκτίμηση των πιστών. Ιερείς και μοναχοί, που συνήθως ζουν στην αφάνεια, κάνουν σιωπηλά το έργο τους και αναπτύσσουν πρωτότυπες, για τα δεδομένα της Εκκλησίας, δραστηριότητες ακόμη και από επιχειρηματικής πλευράς.

Από την άλλη, φορείς της εκκλησίας βουτηγμένοι στα σκάνδαλα, σταυρώνουν τους νόμους του κράτους και κάνουν λαμογιές για να εξυπηρετήσουν μικρά ή μεγάλα συμφέροντα φίλων ή και δικά τους. Αποτέλεσμα είναι να αντιμετωπίζουν την απέχθεια των πιστών που τώρα βλέπουν καχύποπτα οποιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα της Εκκλησίας.



Ο πατέρας Αμφιλόχιος

Όπως είπαμε, υπάρχουν και μικρο- επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που μόνο υπερήφανους μπορούν να κάνουν τους πιστούς. Όπως η περίπτωση του πατέρα Αμφιλόχιου, ηγούμενου της Ιεράς Μονής της Αγίας Τριάδας στα Χανιά. Ο γέροντας έχει δημιουργήσει ιστοσελίδα, μέσα από την οποία προβάλει τα αγαθά που παράγει το μοναστήρι με αποτέλεσμα να αποκτήσει διεθνή φήμη και εκατοντάδες πελάτες από τη μια άκρη του πλανήτη ίσα με την άλλη.

Η Μονή από τότε που δημιουργήθηκε, 300 χρόνια πριν, οι μοναχοί ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Όταν ανέλαβε ο πατέρας Αμφιλόχιος, έριξε όλο το βάρος στα βιολογικά προϊόντα. Το κρασί, το λάδι και τα τυροκομικά που παράγει, πληρούν αυστηρά όλες τις προδιαγραφές. Η διαφήμιση στο ιντερνετ έφερε και τη διεθνή αναγνώριση. Τα προϊόντα της Μονής έγιναν περιζήτητα και οι παραγγελίες από το εξωτερικό άρχισαν να πέφτουν βροχή. Μάλιστα, έχουν λάβει μέρος και σε πολλούς διαγωνισμούς κερδίζοντας διεθνή βραβεία και φήμη. Το λάδι πρώτα από όλα, αλλά και τα κρασιά, τα οποία παράγει σε τέσσερις ποικιλίες.



Ιερά σκάνδαλα

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά της εκκλησίας. Αυτή που βάζει πλάτες σε ματσωμένα τέκνα του ποιμνίου της για να μπορούν να χτίζουν φτηνά πισίνες στις βιλάρες τους σε κοσμοπολίτικες περιοχές. Η Ναοδομία εξέδιδε άδειες για να χτιστούν εκκλησάκια στις επαύλεις, αλλά με μαγικό τρόπο στη θέση τους ξεφύτρωναν πισίνες, ακόμη και σπίτια. Γλίτωναν με αυτόν τον τρόπο οι ιδιοκτήτες τα παραπανίσια έξοδά, αλλά και την τσουχτερή εισφορά στην εφορία, καθώς οι πισίνες αποτελούν τεκμήριο.



ΑΓΙΕΣ ΠΙΣΙΝΕΣ



ΤΟ ΘΥΜΗΘΗΚΕ… ΑΡΓΑ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ



Η Ναοδομία έδινε… ιερές άδειες, «βαφτίζοντας» εκκλησάκια τις πισίνες



Τέλος στο απίστευτο «πανηγύρι» που είχε στηθεί στη Ναοδομία θέλει να βάλει, αλλά πολύ καθυστερημένα, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας… θυμήθηκε πως δεν λίγοι οι ιεράρχες, οι οποίοι έκαναν τα χατίρια φίλων τους, χορηγώντας τους άδειες για κατασκευή μικρών ναών, οι οποίοι στην πραγματικότητα ήταν από πισίνες, μέχρι και ολόκληρες βίλες στην ακρογιαλιά!

Ο Αρχιεπίσκοπος, μη μπορώντας να αναγνωρίσει τα κακώς κείμενα, χτυπώντας τα στη ρίζα, δηλαδή πλήττοντας αυτούς που συμπεριφέρονται σαν η εκκλησιαστική περιουσία να είναι «τσιφλίκι» τους, επιμένει να τους κάνει τα χατίρια. Συγκεκριμένα, ενώ υπόσχεται «τέλος» στην απαράδεκτη αυτή κατάσταση, τονίζει ότι η Εκκλησία σε συνεργασία με την Πολεοδομία θα μπορεί να νομιμοποιεί αυθαίρετες κατασκευές, ή και να επιβάλλει πρόστιμα! Από πού κι ως πού η Ναοδομία, η διαφθορά στις οποίες είναι αποδεδειγμένη και αποδεκτή από τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο, θα μπορούν και να νομιμοποιούν αυθαίρετα; Αυτή ήταν η «τομή» που βρήκε να κάνει;



Όργιο…

Το όργιο με τις ψεύτικες άδειες που χορήγησε η Ναοδομία σε «λαμόγια» που ήθελαν να έχουν… αφορολόγητα τα εξοχικά και τις πισίνες τους, βέβαια, κάθε άλλο παρά καινούριο είναι. Είναι κοινό μυστικό άλλωστε ότι σχεδόν οι… περισσότερες βίλες στα νησιά του Αιγαίου, είναι δηλωμένες ως… ξωκλήσια. Εδώ και αρκετά χρόνια, στην Εκκλησία υπάρχει μεγάλο θέμα με τις άδειες που δίνονταν από τη Ναοδομία σε πολίτες οι οποίοι υποτίθεται ότι θα έχτιζαν μικρά παρεκκλήσια σε οικόπεδά τους, αλλά σήκωναν βίλες, ή πρόσθεταν πισίνες. Έτσι, με τη… βοήθεια του Θεού, δικαιολογούσαν τις εργασίες και γλίτωναν από το φόρο. «Κινδυνεύουμε να γίνουμε Ιράν. Σε όλη την Ελλάδα, ο καθένας χτίζει μια εκκλησία, τάχα κάνει τρεις σταυρούς και κλέβει το περιβάλλον, κλέβει και το Δημόσιο», έλεγε με νόημα προ ετών ο Απόστολος Κακλαμάνης συζητώντας το θέμα που είχε φτάσει στη Βουλή από τους Ν. Λεβογιάννη, Ν. Κακλαμάνη και Φ. Κουβέλη. Ο τότε υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Νάσος Αλευράς, αναγνωρίζοντας το πρόβλημα, άλλαξε το ΠΔ, μη επιτρέποντας την κατασκευή ναού από ιδιώτη σε επιφάνεια μεγαλύτερη των 50 τμ. Η διάταξη αυτή ήταν σαν να μην προστέθηκε ποτέ, ενώ μέχρι και σήμερα κανείς δεν έχει τολμήσει να επανεξετάσει τους φακέλους με τις άδειες που έδωσε η Ναοδομία.

Πηγή:
http://www.press-time.com/new/index.php?option=com_content&view=article&id=175:2010-07-20-15-16-46&catid=16:reportage&Itemid=72

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟ



Συσχετισμοί:


Σχέδιο Ανάν και Μνημόνιο



Σε μια περίοδο παγκόσμιων ανταλλαγών σε όλους τους τομείς της πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργικότητας -δοκίμιο, μυθιστόρημα, ποίηση, εικαστικές τέχνες- ΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΑΚΡΑΙΦΝΟΥΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑΣ ΕΧΟΥΝ ΣΤΕΝΕΨΕΙ ΑΣΦΥΚΤΙΚΑ. Όλοι, ακόμα και οι πιο τα­λαντούχοι, δανείζονται ιδέες, σκάψεις, πολυσήμαντες λέξεις, υφολογικές ιδιαιτερότητα και τεχνοτροπίες και τις ενσωματώνουν, έντεχνα παραλλαγμένες, στο είδος της δικής τους παραγωγικής δραστηριότητας. Για να το πω κυνικά: Σχεδόν όλοι, άλλος λιγότερο και άλλος περισσό­τερο, ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥΜΕ.


0 Στάθης Σταυρόπουλος, με τη δοκιμιογραφική μορφή που διατυπώνει τα διανοήματα του -και αυτό πότε σε συ­νάρτηση και πότε ανεξάρτητα από τα εξαίσια σκίτσα του- συσχέτισε στον «ναυτίλο» της Τρίτης 13 Ιουλίου που δη­μοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία» το Μνημόνιο με το Σχέδιο Ανάν. Προέβη δηλαδή σε έναν ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ συ­σχετισμό -ή μήπως δεν ήταν εντελώς πρωτότυπος και το αγνοώ;- που με αφήνει άφωνο. Πάντως, όπως και να έχει το πράγμα, συνιστώ ένθερμα να αναζητηθεί στον διαδικτυακό του τόπο αυτός ο «ναυτίλος» του και να διαβαστεί με τη δέουσα προσοχή.


Με έναυσμα αυτό το εκπληκτικό κείμενο θα πω κι εγώ τα δικά μου, θυμίζοντας πασίγνωστα πράγματα τα οποία έ­χουν καλύψει με ναφθαλίνη -με αδιαπέραστη πίσσα είναι το ακριβέστερο- τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και οι πάσης φύ­σεως δούλοι των υπονομευόντων την πατρίδα μας συμ­φερόντων.


Υπέρ του επαίσχυντου Σχεδίου Ανάν είχαν τα­χθεί αναφανδόν το Μητσοτακαίικο, ο Παπανδρέου ο τρί­τος (ως υπουργός Εξωτερικών τότε, ο οποίος μάλιστα ΕΙΧΕ ΣΠΕΥΣΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΗΛΩΣΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΤΑΣΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (!) και ο σημερινός, άσχετος με το ποδόσφαιρο, πρόεδρος του Παναθη­ναϊκού Νίκος Κωνσταντόπουλος, λόγω προδήλως του αδελφού, υποτίθεται, κόμματος του αρχιφιλόδοξου και αμφίβολης φιλοπατρίας Χριστόφια. (0 Κώστας Καραμανλής, ύστερα από τέσσερα τηλεφωνήματα του Μπους, είχε πει δημοσίως ότι «υπό προϋποθέσεις το Σχέδιο Ανάν θα μπορούσε να έχει και ορισμένα θετικά σημεία». Ήταν σαν να προέτρεπε ευθέως τους Ελληνοκυπρίους να το κατα­ψηφίσουν και το καταψήφισαν πανηγυρικά.).


Ιδού αποσπασματικά πώς αρχίζει τις επισημάνσεις του ο Στάθης Σταυρόπουλος: «Το Μνημόνιο είναι για την Ελλά­δα ό,τι προσπάθησε να γίνει το Σχέδιο Ανάν για την Κύ­προ». «Τα δύο εξαμβλώματα τα υποστήριξαν περίπου οι ίδιες δυνάμει». «Αν το Σχέδιο Ανάν επιβαλλόταν, η Κύπρος θα είχε μεταλλαχθεί σε ένα μόρφωμα απισχνασμένου κράτους, μειωμένης κυριαρχίας και περιορισμένης ανεξαρτησίας. Σε ένα προτεκτοράτο νέου τύπου». Προτεκτοράτο «χωρίς ιστορικό προηγούμενο». Η αποτυχία στην Κύπρο των «παγκόσμιων Επικυρίαρχων» οφείλεται «στο “ένστικτο" του λαού και στην πολιτική ανάγκη του για αυτεξούσιον και θεσμισμένο συνανήκειν».


Οι «παγκόσμιοι Επικυρίαρχοι» έσπασαν τα μούτρα τους στην Κύπρο, αλλά διδάχτηκαν απ' το λάθος τους. Απέφυ­γαν δηλαδή «τις κακοτοπιές, όπως τα δημοψηφίσματα». Προέκριναν να μπάσουν τον «δούρειο ίππο» τους στη φι­λόξενη γι' αυτούς... σοσιαλιστική Ελλάδα -εκμεταλλεύτη­καν «τη σοσιαλιστική δορά», γράφει ο Στάθης- η οποία δεν δίστασε να παρακάμψει το Σύνταγμα της, να υποτάξει το Κοινοβούλιο της με ψεύδη και εκβιασμούς και να πετύ­χει «το έως τώρα ακατόρθωτο. Να θέσει τη χώρα υπό νεοαποικιακό καθεστώς».


«Σήμερα η Ελλάδα ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΕΝΤΟΛΗΣ ΑΛ­ΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ». Κράτος υποχείριο των δανειστών του, αφού «δεν μπορεί να συνάψει δάνειο με καμιά άλλη χώ­ρα». Και ειδικά με τη Ρωσία και την Κίνα! «Ρητώς αποκλεί­ονται στο Μνημόνιο η Ρωσία και η Κίνα»!


Στο σημείο αυτό θέλω να θυμίσω τα ακόλουθα: Κάποια ημέρα της προ Μνημονίου κυβέρνησης Παπανδρέου του τρίτου, ο θρασύτατος και... πολυμήχανος Παπακωνσταντίνου άφησε να εννοηθεί σαφέστατα ότι θα μπορούσαμε να δανειστούμε από την Κίνα με πολύ χαμηλό επιτόκιο. Κάθε καλόπιστος παρατηρητής -και πρώτος εγώ ο αφελέστατος- θα σκέ­φτηκε σίγουρα: «Βρε ηλίθιε, τσέπωσε πρώτα το φθηνό χρήμα για τη χώρα και μετά το διατυμπανίζει». Πού να φανταστεί κανείς ότι ο αχρείος αυτος άνθρωπος έκανε επίτηδες αυτό το λάθος ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΨΕΙ ΤΗΝ ΚΙΝΑ ΑΠΟ ΠΙΘΑΝΗ ΔΑΝΕΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ και να διατείνεται ύ­στερα από λίγο, όπως και το... αθώο του εγκλήματος αφε­ντικό του, ότι το Μνημόνιο και η «τρόικα» ήταν δήθεν μονόδρομος!


Με το δυσβάστακτο Μνημόνιο στην πλάτη «οι δανειστεί μας μπορούν να πουλήσουν τα δικαιώματα των δανείων τους σε όποιον επιθυμούν κι όποτε θέλουν. Η Ελλάδα έχει αμετακλήτως και άνευ όρων παραιτηθεί από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά την πε­ριουσία της».


Και ακολουθεί η παράγραφος-καταπέλτης -Η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ του «ναυτίλου» της Τρίτης 13 Ιουλίου (Τρίτη και δεκατρείς ως γρουσούζικες αρνήσεις κάνουν μια ελ­πιδοφόρα κατάφαση)- που έχει ως εξής: «Αυτά και άλλα που περιέχονται στο Μνημόνιο, σε άλλες εποχές, θα συνιστούσαν για όσους το υπερψήφισαν ΠΡΑΞΗ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. Στην εποχή μας, όπου οι οχληρές κυριολεξί­ες αποφεύγονται και οι περισσότεροι ομιλούν με ευφημισμούς, μπορεί κάτι τέτοιο να μη λέγεται, ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΓΙ­ΝΕΙ. ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΑΝ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ».


Σε λίγο -είμαι σίγουρος- δεν θα ψάχνουμε με το φανά­ρι τους Στάθηδες. Γι' αυτό και καταλήγω με τα δικά του λόγια: «Το Μνημόνιο δεν ήταν “μονόδρομος" για την Ελ­λάδα. Και το επόμενο ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ που θα φθάσει η χώρα (όπως και άλλες ευρωπαϊκές) δεν φαίνεται πολύ μακριά...».


ΥΓ.: Τι είναι και σε τι αποσκοπεί το «Φόρουμ για την Ελλά­δα», τη σύσταση του οποίου ανακοίνωσε η κ. Μπακογιάννη; Είναι μια τρύπα στο νερό και αποσκοπεί στη με δεκα­νίκια συντήρηση ενός επικοινωνιακού θορύβου γύρω α­πό τον εαυτούλη της. Η εκλεκτή των media και των ισχυ­ρών του πλούτου αναμασάει χιλιοειπωμένες αντιδραστικές ιδέες και εμφανίζεται η πιο αυθεντική Θιασώτης του ε­γκληματικού για την πατρίδα μας Μνημονίου που θα μας... σώσει, όπως διατείνεται σφιχταγκαλιασμένη με τους λακέδες του Παπανδρέου του Γ , από τη χρεοκοπία. Αν το «Φόρουμ» αποτελεί πρόπλασμα για τη δημιουργία προσωποπαγούς κόμματος, να το χαίρεται! Με σάπια υλικά, αφθαρτοφθαρμένους «μαθητές» και υπεραιωνόβιες αντιλαϊκές ρητορείες, την περιμένει ένας αποϊδεολογικοποιημένος Γολγοθάς.

αντιπαραθέσεις

Του

ΚΩΣΤΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

τ. βουλευτή, τ. ευρωβουλευτή

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ « ΠΑΡΟΝ» 18.7.2010





ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ "ΝΑΥΤΙΛΟΥ"

Ναυτίλος

  • πλασματικά χρόνια κι εκτοπλάσματα...

    «Πλασματικά χρόνια».

    Οι αιώνιες πασοκιές. Παίρνει η κυβέρνηση ένα απάνθρωπο (όποιο) μέτρο κι αμέσως αρχίζει να «εκπαιδεύει» τους πολίτες (που θεωρεί πελάτες της, όλους δηλαδή), πώς να το υπερφαλαγγίσουν και να το παρακάμψουν. Πάντα με πτωχοπροδρομισμούς και μαλαγανιές, με «κατά συνθήκην ψεύδη» (όμως κι αυτά ακόμα με το αζημίωτον· στάξε κι εξαγόρασε).

    Είναι δηλαδή σαν να σου παίρνουν ένα καρβέλι ψωμί και μετά να σου «επιτρέπουν» με δουλικότητες και ραγιαδιλίκια (αποτιμημένα πάντως εις χρυσίον) να πάρεις πίσω μια φετίτσα. Μια φετίτσα «βρώμικο ψωμί»...

    Τέτοιοι ήταν πάντα. Μια γλίτσα που όπου ακουμπούσε τον λαό τον μαγάριζε, τον διέφθειρε. Με μαϊμού συντάξεις, με πρασινοφρουρογαλάζιους συνδικαλιστές που «καθάριζαν για πάρτη σου» και με «μικρά δωράκια» προς πάντα ενδιαφερόμενο. Τώρα σου παίρνουν τη ζωή και σου γυρίζουν πίσω αντίδωρο μιαν ακόμα ρωμέικη κουτοπονηριά -τα «πλασματικά» χρόνια. Πλήρωσε, απ' το κεφάλι που σου κόψανε να σου γυρίσουν πίσω τ' αυτιά...

  • Το Μνημόνιο είναι για την Ελλάδα ό,τι προσπάθησε να γίνει το Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο.

    Το ότι και τα δύο εξαμβλώματα τα υποστήριξαν περίπου οι ίδιες δυνάμεις, ούτε τυχαίον είναι ούτε σύμπτωση.

    Αν το Σχέδιο Ανάν επιβαλλόταν, αν είχαν επικρατήσει οι δυνάμεις που το υποστήριζαν, η Κύπρος θα είχε μεταλλαχθεί σε ένα μόρφωμα απισχνασμένου κράτους, μειωμένης κυριαρχίας και περιορισμένης ανεξαρτησίας. Σε ένα προτεκτοράτο νέου τύπου.

    Με το Σχέδιο Ανάν παίχτηκε στην Κύπρο ένα στοίχημα ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος για τους παγκόσμιους Επικυρίαρχους. Διότι, για πρώτη φορά, ετέθη σε δοκιμασία μια «λογική του σωλήνα», η δημιουργία δηλαδή ενός «νέου τύπου κράτους», χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Ενός υβριδίου μέσα απ' το οποίο όλες οι ενδιαφερόμενες δυνάμεις, ΗΠΑ, Τουρκία, Ευρωπαϊκή Ενωση, Βρετανία και Ελλάδα, θα μπορούσαν να εκφράζονται οι ίδιες ισχυρότερα απ' όσον η ίδια η Κύπρος.

    Η προσπάθεια του ΟΗΕ μέσω του Σχεδίου Ανάν να δημιουργηθεί ένα πρόπλασμα μεταμοντερνικού «κράτους» (χρήσιμο για το μέλλον) που να διαθέτει απλώς χώρο και πληθυσμό (μάλιστα, ανοχύρωτα ακόμα κι αυτά στο άνωθεν μανιπουλάρισμα) σκόνταψε στο «ένστικτο» του λαού (στην πραγματικότητα στην πολιτική ανάγκη του λαού) για αυτεξούσιον και θεσμισμένο συνανήκειν.

    Το Μνημόνιο στην Ελλάδα έχει στην πραγματικότητα σκοντάψει στα ίδια. Ομως ο δούρειος ίππος που το έφερε μέσα στην πόλη υπήρξε πιο προσεκτικός (είχαν πάρει το μάθημά τους απ' την Κύπρο), απέφυγε τις κακοτοπιές όπως τα δημοψηφίσματα, εκμεταλλεύτηκε τη σοσιαλιστική δορά, παρέκαμψε το Σύνταγμα, υπέταξε το Κοινοβούλιο στα Καυδιανά Δίκρανα των εκβιασμών και πέτυχε το έως τώρα ακατόρθωτο. Να θέσει τη χώρα υπό νεοαποικιακό καθεστώς.

    Οχι ότι η Ελλάδα υπήρξε ποτέ, από γενέσεως του νεοελληνικού κράτους, μια χώρα με εδραία εθνική ανεξαρτησία και ασφαλή λαϊκή κυριαρχία -μάλιστα, συχνά το αντίθετο- αλλά για πρώτη φορά στην ιστορία της, εν καιρώ ειρήνης, βρίσκεται όχι υπό καθεστώς σχετικής υποτέλειας, αλλά σαφούς Κατοχής.

    Το Μνημόνιο πέτυχε στον Ελλαδικό χώρο, αυτόν που έως χθες διαχειριζόταν το Ελληνικό κράτος, ό,τι δεν πέτυχε το Σχέδιο Ανάν στην Κύπρο.

    Σήμερα η Ελλάδα είναι ένα κράτος υπό καθεστώς Εντολής άλλων Δυνάμεων. Κι όχι μόνον των δανειστών της. Το καθεστώς στο οποίο έχει περιέλθει η χώρα δεν διαθέτει πλέον Συνταγματική αυθεντία και υφίσταται τη διαρκή Επιτροπεία των δανειστών της.

  • Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνάψει δάνειο με καμιά άλλη χώρα (ρητώς στο Μνημόνιο αποκλείονται η Ρωσία και η Κίνα). Οι δανειστές μας μπορούν να πουλήσουν τα δικαιώματα των δανείων τους σε όποιον επιθυμούν κι όποτε θέλουν. Η Ελλάδα έχει αμετακλήτως κι άνευ όρων παραιτηθεί από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά την περιουσία της.

    Το τρέχον δάνειο των 80 δισ. πρέπει να εξοφληθεί αμέσως με όλες του τις επιβαρύνσεις χωρίς η χώρα να μπορεί να δανεισθεί προς τούτο εκ νέου, όπως όλες οι άλλες χώρες.

    Αυτά και όλα τα άλλα που περιέχονται στο Μνημόνιο, σε άλλες εποχές, θα συνιστούσαν για όσους τα υπερψήφισαν πράξη εσχάτης προδοσίας. Στην εποχή μας, όπου οι οχληρές κυριολεξίες αποφεύγονται και οι περισσότεροι ομιλούν με ευφημισμούς, μπορεί κάτι τέτοιο να μη λέγεται, αλλά έχει γίνει.

    Και αυτοί που υπερψήφισαν το Μνημόνιο το γνωρίζουν.

    Μπορεί τώρα μερικοί απ' αυτούς να «διαμαρτύρονται» (με κραυγές ή ψιθύρους, οι Πασόκιοι), μπορεί να κάνουν κωλοτούμπες για να τα «γυρίσουν» οι πατριδοκάπηλοι του ΛΑΟΣ και μόνον η κυρία Μπακογιάννη να επιμένει, συνεπής στον ακροδεξιό νεοφιλελευθερισμό της, αλλά όλοι κατά βάθος γνωρίζουμε τι έχει συμβεί.

    Αν κάποια στιγμή οι Ελληνες, δηλαδή ο λαός, ανασυγκροτήσουν την τεμαχισμένη και υπόδουλη αυτήν τη στιγμή χώρα, αν τη βγάλουν απ' την απομόνωση και την περικύκλωση, υπάρχει η πιθανότης να ζητηθούν οι δέουσες εξηγήσεις από τους 159 τρέσες (Προσωπικώς το εύχομαι και θα αγωνισθώ για αυτό).

    Και για όσους έχουν «ξεχάσει» τη λέξη, «τρέσα» έλεγαν οι Λάκωνες τον δειλό που πέταγε την ασπίδα και την κοπάναγε προς τον «μονόδρομο» της φυγής.

    Το Μνημόνιο δεν ήταν «μονόδρομος» για την Ελλάδα.

    Και το επόμενο σταυροδρόμι που θα φθάσει η χώρα (όπως κι άλλες ευρωπαϊκές) δεν φαίνεται πολύ μακρυά...


ΠΗΓΗ:
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=13/07/2010&s=naytilos