Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009

Οι ελληνικοί προβληματισμοί και το ταξίδι Obama στην Τουρκία

Οι εξελίξεις που εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια των προηγούμενων λίγων εβδομάδων και μετά από το τέλος του πολέμου της Γάζας, έχουν εμφανίσει, μέχρι κάποιο σημείο, την Τουρκία να αποκτά μια δυνατότερη φωνή στις υποθέσεις της Μέσης Ανατολής με την ανάδειξή της ως της κυριάρχου μουσουλμανικής δύναμης και παράλληλα με την προσπάθεια να συνδυασθεί αυτό με τη δυνατότητά της ενίσχυσης των ΗΠΑ κατά την απόσυρση των Αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ. Το προσεχές ταξίδι Obama στην Τουρκία θα επικεντρωθεί κατά κύριο λόγο στο ζήτημα του Ιράκ και πιο συγκεκριμένα στο πώς η Άγκυρα θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξασφάλιση μιας εξόδου για τον αμερικανικό στρατό μέσω των λιμένων και των αεροδρομίων της. Κάτω από αυτή την λογική είναι αρκετά φυσικό για τους χαράσσοντες την Ελληνική (εξωτερική) πολιτική να φοβούνται ότι ο ρόλος της Τουρκίας θα γίνει ακόμα πιο σημαντικός και ότι αυτό μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση στις σχέσεις των δύο κρατών.

Στην πραγματικότητα όλες οι προαναφερθείσες εκτιμήσεις δεν έχουν βάση αφού οι Αμερικανοί δεν χρειάζονται την τουρκική βοήθεια για να εξασφαλίσουν την απόσυρσή τους από το Ιράκ. Μπορούν τέλεια να χρησιμοποιήσουν το λιμένα της Βασόρας ή την εθνική οδό που συνδέει τη χώρα με την Ιορδανία. Η Τουρκία θα μπορούσε απλά να διευκολύνει την αμερικανική υποχώρηση και τίποτε άλλο. Ο πραγματικός λόγος του ταξιδιού Obama δεν θα μπορούσε να είναι άλλος εκτός από την έγκαιρη συζήτηση του Κουρδικού ζητήματος και την πραγματική δυνατότητα της διακήρυξης της ανεξαρτησίας από τους Κούρδους του βόρειου Ιράκ.

Σύμφωνα με όλες τις τρέχουσες πληροφορίες, η Ουάσιγκτον θα κινήσει ένα ουσιαστικό μέρος των ιρακινών δυνάμεών της στις ασφαλείς περιοχές στο βόρειο Ιράκ και κάτω από αυτή την λογική δεν πρόκειται να αφήσει τη χώρα. Όπως γίνεται αντιληπτό το γεγονός αυτό θα αναβαθμίσει το ρόλο των Κούρδων στη Μέση Ανατολή σαν την μόνη εθνότητα που εξασφαλίζει την αμερικανική παρουσία σε μια περίοδο όπου η Ουάσιγκτον βρίσκεται κάτω από μια σοβαρή διαδικασία διαπραγμάτευσης με τις δυνάμεις όπως το Ιράν, Συρία και σε έναν ευρύτερο βαθμό με ολόκληρο το μουσουλμανικό κόσμο.

Επομένως η Τουρκία είναι σε πραγματικά δυσχερή θέση επειδή θα πρέπει να διατυπώσει μια στρατηγική σχετικά με το πολυετές κουρδικό ζήτημά της που καμία κυβέρνηση δεν ήταν σε θέση να λύσει κατά το παρελθόν. Επιπλέον είναι η πρώτη φορά που η Άγκυρα κατάλαβε ότι δεν είναι ο αποκλειστικός στρατηγικός συνέταιρος των δυτικών συμμάχων στην περιοχή όπως συνέβαινε από το 1979 με την πτώση του Σάχη της Περσίας. Από μία άποψη η ιστορία ξαναγυρίζει πίσω 30 χρόνια και άμεσες συνέπειες είναι επόμενο να εμφανιστούν στην Τουρκία εξ αιτίας αυτού του γεγονότος.

Από γεωπολιτική άποψη η Τουρκία είναι η πύλη της Μέσης Ανατολής προς τη δύση και το φυσικό ανάχωμα μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Μεσογείου. Ο ρόλος της αναβαθμίσθηκε ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της περιόδου ψυχρού πολέμου και θα μπορούσε να θεωρηθεί ως πολιτικό θαύμα το ότι ήταν σε θέση να διατηρήσει ένα μεγάλο μέρος του γεωπολιτικού της κεφαλαίου είκοσι χρόνια μετά από την πτώση του Σοβιετικού Μπλοκ. Εναλλακτικά, οι άνεμοι της γεωπολιτικής αλλαγή έχουν φθάσει στην Τουρκία, προκαλώντας μια σημαντική περίοδο πίεσης για τους φορείς χάραξης της Τουρκικής πολιτικής αφού θα πρέπει να προσαρμοσθούν στο νέο περιβάλλον πιο σύντομα από ότι υπολογίζανε.

Οι υπόλοιπο των γειτόνων της Τουρκίας όπως το Ιράν και η Ρωσία έχουν το μεν πρώτο τους ίδιους προβληματισμούς με την Τουρκία σχετικά με τις κουρδικές κινήσεις ανεξαρτησίας αλλά είναι σε καλύτερη θέση να διαπραγματευτεί με τους Αμερικανούς, ενώ οι Ρώσοι θα ήταν μάλλον ευτυχείς να δουν να εξασθενεί ο γεωπολιτικός ρόλος της Τουρκίας στην περιοχή. Το Ισραήλ που εξαρτάται στενά από τις ΗΠΑ και διατηρεί άριστες σχέσεις με τους Κούρδους δεν θα αποφύγει τις συνέπειες των μελλοντικών αλλαγών. Τέλος η Συρία παρά τις ανησυχίες της για τις εξελίξεις στο Κουρδικό ζήτημα, θα αισθανόταν ακόμα πιο ασφαλής εάν η Τουρκία έπαυε να είναι ένας ισχυρός και κυρίαρχος γείτονας στα βόρεια σύνορά της.

Η τελευταία λέξη αυτής της συνοπτικής έκθεσης απευθύνεται σε αυτούς που ασχολούνται με την ελληνική εξωτερική πολιτική και που ακόμα μια φορά προωθούν λανθασμένες αναλύσεις στο κοινό τους παίζοντας με αυτό τον τρόπο με την ανησυχία του ελληνικού κοινού έναντι της Τουρκίας. Είναι συναρπαστικό για οποιοδήποτε αναλυτή το να βλέπει μια χώρα που κερδίζει χωρίς να κάνει το παραμικρό από τις ενέργειες των τρίτων δυνάμεων και συγχρόνως η ηγεσία της να αρνιέται οποιαδήποτε επιτυχία με μια μαζοχιστική διάθεση που έχει διαπεράσει μέσα από ολόκληρη την εσωτερικής διπλωματική και πολιτική κοινότητα.

Είναι κατάλληλος χρόνος για κάποια σοβαρή συζήτηση μεταξύ ελληνικών πολιτικών δυνάμεων σχετικά με τις εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα και για να σταματήσει η κατηγόρια για την ανύπαρκτη κακή τύχη των Ελλήνων σε ένα παιχνίδι που δεν ταιριάζει σε ένα έθνος που έχει τη δυνατότητα να καταλάβει το παιχνιδιού των μηχανορραφιών στη Μέση Ανατολή.

Συμπερασματικά, αυτό που πρέπει να ειπωθεί είναι ότι δεν υπάρχει καμία ανάγκη για την Αθήνα να ληφθούν οποιεσδήποτε τολμηρές πρωτοβουλίες αλλά μάλλον να γίνει μια προσεκτική προσέγγιση των εναλλακτικών σεναρίων μετά την λήξη του ταξιδίου του Obama. Ποια θα είναι η θέση της Άγκυρας; Θα είναι θετικά προσκείμενοι προς μια κουρδική ανεξαρτησία ή όχι; Και τελευταίο αλλά όχι ασήμαντο, θα επιδιώξουν (οι Τούρκοι) να αποκομίσουν οφέλη σε άλλα μέτωπα;

Είναι καλύτερο να προσβλέπουν στο μέλλον παρά να θεωρούν ότι ο κόσμος δεν έχει αλλάξει ούτε κατ’ ελάχιστο από τα προηγούμενα λίγα χρόνια.

Ioannis Michaletos

18.03.09

Ανάρτηση από:

http://www.greekamericannewsagency.com/gana/index.php?option=com_content&task=view&id=4784&Itemid=83


Greek considerations & Obama’s Turkey trip Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο/η Greek American News Agency
18.03.09

michaletos-foto_-_copy.jpgBy Ioannis Michaletos

The developments that occurred over the past few weeks and after the end of the Gaza war, have showed to an extent that Turkey acquires a louder voice in the Middle Eastern affairs by promoting itself as the main Muslim power and in parallel trying to combine that with its ability of assisting the US withdraw its troops from Iraq. The forthcoming Obama voyage to Turkey will mostly center on the Iraq issue and more specifically how Ankara could assist in securing an exodus for the American Army via its ports and airfields. In that sense it is quite natural for the Greek policy makers to fear that Turkey's role will be highly elevated and that may have deteriorating effects for the relations of the two states.

In reality all the aforementioned considerations are not valid in any sense since the Americans do not need Turkish assistance to secure their withdrawal from Iraq. They can perfectly use the Basra port or the highway connecting the country with Jordan. Turkey could just ease American retreat but just that. The real stake of Obama's trip could not be other than the all timely issue of Kurdish insurgence and the real possibility of the declaration of independence by the Kurds of Northern Iraq.

According to all current information, Washington will move a substantial part of its Iraqi forces into secure areas in Northern Iraq and in that sense it will not leave the country. As it can be understood that will elevate the role of the Kurds in the Middle East as the sole ethnic group that secures American presence in a period where Washington is under a serious negotiation process with powers such as Iran, Syria and in a wider extent with the whole Muslim world.

Therefore Turkey is in a really bad position because it will have to formulate a strategy concerning its perennial Kurdish issue which no government was able to solve over the past generation. Moreover it is for the first time that Ankara understood that it is not the exclusive strategic partner of the Western partners in the region as it has been since 1979 and the fall of the Shah of Iran. In a sense history clocks back 30 years and imminent culminations are bound to occur in Turkey because of that.

Turkey is in geopolitical terms the gateway of the Middle East towards the West and the physical barrier between the Black Sea and the Mediterranean Sea. Its role was highly elevated during the Cold War period and it could be considered as a political miracle that it was able to retain much of its geopolitical capital twenty years after the fall of the Soviet bloc. Albeit, the winds of geopolitical change have arrived causing a significant stress period for Turkey's policy makers since they will have to adjust in the new environment sooner rather than later.

The rest of Turkey's neighbors such as Iran have the same considerations regarding to Kurdish independence moves but are in better position to negotiate with the Americans, whilst the Russians would be rather pleased to view Turkey's geopolitical role decreasing. Israel is heavily dependent on USA and maintains excellent relations with the Kurds therefore will not obstruct to the future changes. Lastly Syria despite its Kurdish worries, would feel much secure if Turkey stops being a strong and domineering neighbor in its Northern borders.

The bottom line of this brief report is aimed towards the Greek policy makers that once more are streaming false analyses to their own public thus playing upon the anxiety of the Greek public towards Turkey. It is fascinating for any analyst to view a country that gains inexpensively through the actions of third powers and at the same time the leadership of that state to deny any success in a kind of masochist tendency that has penetrated through the entire domestic diplomatic and political community.

It is high time for some serious talk amongst the Greek political class of the new developments to occur and stop blaming its non existent bad luck in a game non suitable for a nation that has the ability to understand of the machinations being played in the Middle East.

Concluding, it must be said that there is no need for Athens to take any bold initiatives but rather to carefully assess the alternative scenarios after Obama's trip finishes. What would be Ankara's stance? Will they be affirmative towards a Kurdish independence or not? Last but not least, will they seek to bargain for gains in other fronts?

It is best to think forward rather than believing that the world hasn't changed a bit the past few years.


Ιστορία και εθνοκάθαρση. Παρατηρήσεις σε μια δήλωση

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας αναφερθήκαμε στους νεοταξικούς οπαδούς της παγκοσμιοποίησης και στην προσπάθειά τους να ισοπεδώσουν τα πάντα θέτοντας σε ίση μοίρα θύτες και θύματα.

Σήμερα παρουσιάζουμε μια εθνοπρεπή φωνή που βάζει τα πράγματα στην θέση τους καθώς του ζητήθηκε να σχολιάσει μια δήλωση ενός άλλου υποστηρικτή της θέσης ότι οι Έλληνες έπαθαν ότι έπαθαν γιατί πήγαιναν γυρεύοντας και βεβαίως γιατί κατά την διάρκεια της εκστρατείας στην Μικρά Ασία προέβησαν σε ωμότητες.

Η δήλωση που ζητήθηκε από τον καθηγητή κ. Γιώργο Κοντογιώργη * να σχολιάσει καθώς και η απάντηση του κ. καθηγητού δημοσιεύθηκαν στο blog http://contogeorgis.blogspot.com/2009/03/blog-post_27.html και έχουν ως ακολούθως:



Η ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΖΗΤΗΘΗΚΕ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ:

«Υπάρχουν γεγονότα τα οποία εάν τα διάβαζε ένα παιδί ή και ένας μεγαλύτερος θα αισθανόταν ντροπή που είναι Έλληνας και αντίστοιχα γεγονότα των Τούρκων που δεν τους τα έχουν πει και θα αισθάνονταν ντροπή που είναι Τούρκοι.
Όμως, η επίθεση το 1919 έγινε από τους Έλληνες. Έκαναν μεγάλα έκτροπα, σκότωναν παιδιά, γυναίκες, βίαζαν. Καίγανε το ένα χωριό και την μια κωμόπολη μετά την άλλη. Ουσιαστικά έγινε εθνοκάθαρση, περίπου ότι έκαναν οι Σέρβοι στην Βοσνία.
Ακόμα και στα στρατιωτικά αρχεία και σε ιστορικά απομνημονεύματα λέγονται αυτά. Έχει βγει ένα καταπληκτικό βιβλίο του Πέτρου Κωστόπουλου ο οποίος λέει για τον πόλεμο και τη εθνοκάθαρση στο κομμάτι που αφορά την Μικρασιατική περίοδο το οποίο το ονομάζει κατάδυση στην κόλαση. Το βασίσει σε ότι λέγανε οι φαντάροι οι οποίοι αναγκάστηκαν να κάνουν εγκλήματα.
Οι έλληνες ήταν οι επιτιθέμενοι. Φωτιά και μπούρμπερη έως την Αγκυρα. Σκοτώνουν σφάζουν, η απόλυτη φρίκη, η απόλυτη ντροπή. Ντρέπεσαι που είσαι έλληνας» (του Αλέξη Ηρακλείδη).


Παρασκευή, 27 Μάρτιος 2009


Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι οι θέσεις αυτές έχουν να κάμουν με τη συγκυρία που προκάλεσε το αίτημα της αναθεώρησης της ιστορίας. Το αίτημα αυτό εμφανίσθηκε πριν από λίγα χρόνια, όταν η Υπερδύναμη αποφάσισε να επικαλεσθεί το επιχείρημα της “δημοκρατίας” και των “δικαιωμάτων” ως όπλο για τη νομιμοποίηση της ηγεμονίας της στον κόσμο. Το «έθνος», στο πλαίσιο αυτό, εκτιμήθηκε ότι ήταν δυνατόν να εγείρει εμπόδια στο εγχείρημά της. Είναι προφανές ότι οι αξίες αυτές, για την Υπερδύναμη, αποτελούν μέσον, όχι αυτοσκοπό. Εάν επομένως πρόθεσή μας είναι να μην λειτουργήσουμε ως αντικειμενικοί απολογητές του ηγεμόνα, αλλά ως θεράποντες των ανθρωπιστικών αξιών, θα πρέπει να σταθούμε απέναντι στην προσέγγιση της πολιτικής ως δύναμης την οποία στις διακρατικές σχέσεις διακινούν καταφανώς οι ισχυροί. Δεν είδα όμως κανέναν από τους ηρακλείς αυτούς των αξιών του ανθρώπου να ορθώνεται κατά της επιλογής αυτής της Υπερδύναμης.

Η δεύτερη παρατήρηση αφορά στην ίδια την έννοια της εθνοκάθαρσης. Ο ακαδημαϊκός δάσκαλος, και όταν ακόμη ομιλεί ως πολίτης, οφείλει να έχει κατά νουν ότι οι έννοιες είναι ακριβείς. Δεν έχουν δηλαδή το περιεχόμενο που υπαγορεύει το πάθος, ο φανατισμός ή η συγκυρία. Διότι διδάσκει και, το χειρότερο, εκτίθεται. Η έννοια της εθνοκάθαρσης είναι καταχωρημένη στη διεθνή βιβλιογραφία, δεν είναι άγνωστη. Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι όλα όσα επικαλείται ο καλός συνάδελφος είναι αληθή, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι δεν συγκροτούν την έννοια της εθνοκάθαρσης. Καταγράφονται στις συνθήκες του πολέμου της εποχής. Τουλάχιστον μέχρι και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για να μην πω μέχρι σήμερα, οι παράπλευρες απώλειες του πολέμου είναι σαφώς μεγαλύτερες από εκείνες του πεδίου της μάχης. Μήπως πρέπει να υπενθυμίσω τις τρομακτικές απώλειες αμάχων στο Ιράκ που συσσωρεύθηκαν μέχρι σήμερα ή πρόσφατα στην Παλαιστίνη;

Οπωσδήποτε, είναι τουλάχιστον ανήθικο να προβάλλονται τα επακόλουθα του πολέμου θύματα της μιας πλευράς ως αντιστάθμισμα της γενοκτονίας που επιχείρησε συστηματικά η άλλη. Διότι εντέλει η σκληρότητα του πολέμου συναρτάται με τα αίτια που τον προκαλεί. Ο πόλεμος της Μικρασίας, ακόμη και αν προς στιγμήν αγνοήσουμε τις επιβαρύνσεις της κατάκτησης, δεν είναι άσχετος με τη στρατηγική για την εθνοκάθαρση που έθεσαν σε εφαρμογή οι Τούρκοι στο γύρισμα του 20ου αιώνα και η οποία απέβλεπε στην εξόντωση του έθνους των Αρμενίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Τρίτη παρατήρηση: ο πόλεμος της Μικράς Ασίας, όπως κάθε πόλεμος, δεν αποτιμάται από τον αριθμό των θυμάτων, αλλά από το διακύβευμά του. Το διακύβευμα, είτε μας αρέσει είτε όχι, ήταν η εθνική ολοκλήρωση. Η μικρασιατική εκστρατεία αποτελεί την τελευταία πράξη του εγχειρήματος για τη μερική ανατροπή του αποτελέσματος της κατάκτησης που ολοκληρώθηκε το 1453. Αυτό που έγινε στη Μικρά Ασία αποτελεί συνέχεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Και τότε οι Έλληνες ήσαν οι «επιτιθέμενοι», όπως και πολλές φορές αργότερα (π.χ. στους βαλκανικούς πολέμους), αφού αυτοί ήσαν εκείνοι που ως υπόδουλοι επεδίωκαν την ελευθερία τους. Αν αρνούμαστε στους Έλληνες της Μικράς Ασίας το νόμιμο δικαίωμα της ελευθερίας γιατί να το δεχθούμε για τους Έλληνες της Πελοποννήσου και της Στερεάς το 1821; Και γιατί άραγε, αφού “μας κόφτουν” οι ελευθερίες και τα δικαιώματα δεν αντιστρέφουμε το ερώτημα, καταλογίζοντας στους Τούρκους την άρνησή τους να αποδώσουν την ελευθερία στους Έλληνες; Θα είχε γίνει η Επανάσταση του '21 ή ο μικρασιατικός πόλεμος -και οι φρικαλεότητές του- αν οι Τούρκοι δεν επέμεναν να συμπεριφέρονται ως κατακτητές; Φυσικά είναι ανόητο να προσποιούμαστε ότι δεν αντιλαμβανόμαστε τη διαφορά ανάμεσα στον “επιτιθέμενο” με πρόσημο το διακύβευμα της εθνικής ελευθερίας ή, ακόμη, ανάμεσα στο σκοπούμενο, την απελευθέρωση των Ελλήνων στις προαιώνιες εστίες τους, και στην, ανόητη έως εγκληματική κατά τα άλλα, στρατηγική της προέλασης προς την Άγκυρα.

Η τελευταία επισήμανση συνδέεται με το προσχηματικό μέρος της αντίδρασης. Οι θιασώτες της άποψης αυτής διατείνονται ότι έτσι επιτίθενται στον ελληνικό εθνικισμό. Στην πραγματικότητα, δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να μεταβάλλονται οι ίδιοι σε “βαποράκια” του εθνικισμού του “άλλου” -εν προκειμένω του τουρκικού- τον οποίο εξαγνίζουν στις χειρότερες πτυχές του, καθώς και σε όχημα για τη νομιμοποίηση του εγχειρήματος του Ηγεμόνα να θέσει στην υπηρεσία της ιμπεριαλιστικής του ισχύος τα δικαιώματα του ανθρώπου. Δεν αντιλαμβάνονται, μάλιστα, ότι οι μνήμες στα εκατομμύρια θύματα της μικρασιατικής εθνοκάθαρσης είναι νωπές. Και όταν πληγώνει κανείς τη μνήμη του θύματος είναι σαν να οπλίζει το χέρι του με θυμό.

Αυτό που προκαλεί εντύπωση στους κύκλους αυτούς, ωστόσο, είναι ότι επιλέγουν σταθερά τους αφορισμούς και την αυθεντία της νομιζόμενης ορθοφροσύνης, ουδέποτε όμως τον διάλογο με τους αντιφρονούντες. Δεν αντιλαμβάνονται όμως ότι έτσι συμπεριφέρονται ως κοινοί “ταλιμπανιστές” του φονταμανταλισμού της νεοτερικότητας, αντί ως εκ της θέσεώς τους να διδάσκουν την ελευθερία.


* Ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης χρημάτισε Πρύτανης του Παντείου Παν/μίου, Πρόεδρος-Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ ΑΕ και Υπηρεσιακός Υφυπουργός Τύπου και ΜΜΕ. Docteur d’État του Παν/μίου του Παρισιού ΙΙ, Υφηγητής της Νομικής Σχολής του Παν/μίου Θεσ/κης, υπήρξε ιδρυτικό μέλος (και Γενικός Γραμματέας) της Ελληνικής Εταιρίας Πολιτικής Επιστήμης, ιδρυτικό μέλος (και μέλος του Δ.Σ.) του European Political Science Network (EPSNET), μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου (και του Συμβουλίου Έρευνας) του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας, τιτουλάριος της έδρας Francqui του Ελεύθερου Παν/μίου των Βρυξελλών, Διευθυντής Ερευνών στο CNRS της Γαλλίας κ.ά. Είναι επίσης μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου και καθηγητής του Master in European Studies του Παν/μίου της Σιένας, και στη συντακτική ή στην επιστημονική επιτροπή ελληνικών και διεθνών επιστημονικών περιοδικών. Έχει διδάξει σε πολλά ξένα πανεπιστήμια και, επί σειρά ετών, στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού. Είναι αντεπιστέλλον μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας του Πολιτισμού της Πορτογαλίας.

Μπακογιάννη: Η Ιστορία δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγματεύσεων

Ρηματική διακοίνωση απέστειλε η Ελλήνίδα ΥΠΕΞ για την επιστολή του Σκοπιανού ομολόγου της.

Απάντηση στην επιστολή που της είχε αποστείλει πρόσφατα ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, Αντόνιο Μιλόσοσκι, απέστειλε με ρηματική διακοίνωση στις 24 Μαρτίου η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη.

Αναφερόμενος σε σημεία της απάντησης της Ντ. Μπακογιάννη, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Γιώργος Κουμουτσάκος δήλωσε:

«Η υπουργός Εξωτερικών στην επιστολή της τονίζει ότι η Ελλάδα έχει όλα αυτά τα χρόνια επιδείξει ειλικρινή βούληση ανάπτυξης ομαλών και παραγωγικών διμερών σχέσεων με την γειτονική χώρα, όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα και ταυτόχρονα ότι το ζήτημα που απασχολεί είναι το ανοιχτό θέμα της ονομασίας. Σε άλλο σημείο αναφέρει ότι αυτό που απαιτείται δεν είναι λόγια που έχουν ως σκοπό την δημιουργία εντυπώσεων, αλλά πράξεις για την επίλυση του ζητήματος της ονομασίας, που βρίσκεται στην καρδιά των διμερών σχέσεων με την ΠΓΔΜ και τις επηρέαζει. Σχετικώς με τις διάφορες προτάσεις περί σύστασης Επιτροπών, η υπουργός κάνει ξεκάθαρο ότι η Ιστορία είναι γνωστή και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικειμενο διαπραγματεύσεων και Επιτροπών, ενώ όσον αφορά τα περί σύστασης Επιτροπής για την βελτίωση του κλίματος των διμερών σχέσεων, η κ. Μπακογιάννη επισημαίνει ότι αυτό που απαιτείται για να διασφαλισθούν αυτά δεν είναι τίποτε άλλο από τον έμπρακτο σεβασμό θεμελιωδών αρχών των σχέσεων καλής γειτονιάς, καθώς επίσης και όλων των σχετικών με τις διμερείς σχέσεις προνοιών και άρθρων που υπάρχουν στην Ενδιάμεση Συμφωνία».

Στην ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της ΠΓΔΜ προστίθεται ότι «για πρώτη φορά στην επίσημη διπλωματική αλληλογραφία μεταξύ των δύο χωρών, η κ. Μπακογιάννη παραδέχεται ότι εκτός από το όνομα του κράτους, αντικείμενο εκκρεμότητας αποτελεί και η εθνική ταυτότητα του μακεδονικού λαού»..

Σύμφωνα με το υπουργείο Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, η κ. Μπακογιάννη, στην επιστολή της αυτή προς τον κ. Μιλόσοσκι, σημειώνει:

«Σχετικά με το ζήτημα του ονόματος, το οποίο αποτελεί την ουσία των προβλημάτων στις οποίες προσκρούουν οι σχέσεις μεταξύ των χωρών μας, η Ελλάδα έχει προβεί σε σημαντικό βήμα προς τα εμπρός αποδεχόμενη μια erga omnes σύνθετη ονομασία, η οποία μπορεί επίσης να συμπεριλάβει και τον όρο Μακεδονία, με προσδιορισμό που θα διευκρινίζει τη διαφορά μεταξύ της χώρας και του λαού σας και της ελληνικής Μακεδονίας και του πληθυσμού της. Αυτό αποτελεί σημαντική μετατόπιση από την αρχική μας θέση, με την ελπίδα ότι αυτό θα μπορεί να αποτελέσει βάση για την επίτευξη κοινώς αποδεκτής λύσης».

Κληθείς να σχολιάσει πρόσφατες δηλώσεις της καγκελάριου της Γερμανίας Α. Μέρκελ για την ΠΓΔΜ και το ΝΑΤΟ, ο κ. Κουμουτσάκος περιορίστηκε να δηλώσει ότι «αυτό που έχει την βαρύνουσα πολιτική σημασία είναι ότι υπάρχει ομόφωνη απόφαση της Συμμαχίας, ότι χωρίς την προηγούμενη επίλυση του θέματος της ονομασίας, δεν μπορεί να υπάρξει πρόσκληση για ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ».

Απαντώντας δε σε ερώτηση σχετικώς με το εάν η εκκρεμότητα της ονομασίας επηρεάζει την ευρωπαϊκή και την ατλαντική πορεία των Σκοπίων, ο κ. Κουμουτσάκος τόνισε ότι αυτή η εκκρεμότητα, «σε συνδυασμό με τους χειρισμούς της σημερινής κυβέρνησης της ΠΓΔΜ - θέσεις ακραίες, φανατισμού και μισαλλοδοξιας - επηρεάζει εκ των πραγμάτων αρνητικά όχι μόνο τις διμερείς σχέσεις, αλλά και ό,τι αφορά στην περιφερειακή συνεργασία, ενώ κυρίως έχει αρνητική επίπτωση στις ευρωπαϊκές και ευρωατλαντικές φιλοδοξίες της γειτονικής χώρας. Για όλα αυτά, καταλύτης θετικών εξελίξεων είναι η επίλυση του ζητήματος της ονομασίας. Πολλές ενέργειες όλων των τελευταίων χρόνων από πλευράς Σκοπίων κινούνται πέρα και κατά παράβαση συγκεκριμένων προνοιών της Ενδιάμεσης Συμφωνίας».

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου σημείωσε ακόμη, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι πεπεισμένη για την ορθότητα της πολιτικής της στο θέμα.

«Είναι μια πολιτική εποικοδομητικού πνεύματος με διάθεση για επίλυση του προβλήματος. Είναι πολιτική μετριοπαθής και ταυτόχρονα αποφασιστική. Ούτε οι δηλώσεις ούτε ψηφίσματα μεταβάλλουν τα δεδομένα που είναι ότι οι αποφάσεις στο πλαίσιο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ αλλά και το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις υπό τον ΟΗΕ συνεχίζονται και θα πρέπει να βρεθεί λύση αποδεκτή για τα δύο μέρη. Αυτά είναι τα δεδομένα με βάση τα οποία κινείται η ελληνική πολιτική στο θέμα».

Απόσπασμα από το ομότιτλο δημοσίευμα στην ιστοσελίδα:

www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Aπόγνωση για τη φοροκαταιγίδα

Εκπέμπουν SΟS
Οι εκπρόσωποι του εμπορικού κόσμου εκπέμπουν «SΟS», καθώς διαπιστώνουν ότι η κυβέρνηση δεν έλαβε ουσιαστικά μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας στην αγορά που τόσο ανάγκη το έχει.

Μάλιστα ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) Δ. Αρμενάκης, μιλώντας στο «Εθνος» τονίζει ότι «τα μέτρα που ελήφθησαν στη χώρα μας, όπως το πακέτο των εγγυήσεων ύψους 28 δισ. ευρώ, δεν έχουν καμία σχέση με εκείνα που αποφάσισαν άλλες χώρες. Οι καταναλωτές δεν έχουν ρευστό προκειμένου να προχωρήσουν σε ψώνια και η αγορά στενάζει...».

Αλλά και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Λιανικής Πώλησης Ελλάδας (ΣΕΛΠΕ) Θ. Βάρδας υπογραμμίζει στην εφημερίδα μας πως «η κυβέρνηση επί της ουσίας, έλαβε μέτρα υπέρ της ύφεσης». Και φέρνει τα παραδείγματα «της έκτακτης φορολόγησης των υψηλών εισοδημάτων και του... παγώματος των μισθών, με αποτέλεσμα να μειωθεί το εισόδημα των μισθωτών, καθώς και της περιστολής των δημοσίων δαπανών.

Το τελευταίο μέτρο προκαλεί περαιτέρω μείωση της ρευστότητας στην αγορά, καθώς επιχειρήσεις που συναλλάσσονταν με το δημόσιο προμηθεύοντάς το, χάνουν βασικό κομμάτι του τζίρου τους».

Ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ σημειώνει ακόμη ότι «από το πακέτο των 28 δισ. ευρώ αν διέθετε η κυβέρνηση το ποσό των 500 εκατ. ευρώ στο πρόγραμμα του ΤΕΜΠΜΕ θα ανάσαιναν δεκάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις. Κάτι το οποίο η κυβέρνηση δεν κάνει».

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΣΕΛΠΕ επισημαίνει «την αδυναμία του κράτους να πιέσει τις τράπεζες ώστε να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα των εγγυήσεων των 28 δισ. ευρώ. Οι τράπεζες από τη μεριά τους δανείζουν το δημόσιο μέσα από τα ομόλογα, κι έτσι δεν δίνουν χρήματα στην αγορά. Αρα και οι τράπεζες λειτουργούν υπέρ της ύφεσης».

Ο κ. Αρμενάκης περιγράφει με μελανά χρώματα την κατάσταση στην αγορά: «Η ένδυση, η υπόδηση κι άλλοι κλάδοι βιώνουν τεράστια προβλήματα.

Το λιανικό εμπόριο κινήθηκε κάπως στην περίοδο των χειμερινών εκπτώσεων, αλλά και εκεί για λίγες μέρες. Το υπόλοιπο διάστημα τα καταστήματα είναι άδεια και οι υποχρεώσεις των επιχειρηματιών τρέχουν».

Απόσπασμα από το άρθρο

"Aπόγνωση για τη φοροκαταιγίδα"

από την ιστοσελίδα της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ"

Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ

Βολή κατά ΠΑΣΟΚ για την ψήφο των ομογενών

Η συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, αυτή την εβδομάδα, του νομοσχεδίου για την ψήφο των εκτός Επικρατείας Ελλήνων, απασχόλησε, μεταξύ άλλων, τη συνάντηση του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή με τον υπουργό Εσωτερικών Π. Παυλόπουλο, στο Μέγαρο Μαξίμου.

Μέτα τη συνάντηση, ο υπουργός Εσωτερικών υπενθύμισε ότι η διάταξη έχει ψηφιστεί στο Σύνταγμα από την αναθεώρηση του 2001. Δυστυχώς όμως, όπως δήλωσε ο κ. Παυλόπουλος, «δεν υπήρξε πρωτοβουλία από το ΠΑΣΟΚ όταν ήταν κυβέρνηση, αλλά και αυτή τη στιγμή δεν υπήρξε συναίνεση.

Είναι κάτι το οποίο πρέπει να σκεφτεί το ΠΑΣΟΚ σοβαρά, διότι αν δεν ψηφίσει το σχετικό σχέδιο νόμου, το οποίο είναι απολύτως σύμφωνο με το Σύνταγμα και μέσα στο πλαίσιο εκείνο που είχαμε συζητήσει κατά την αναθεώρηση, τότε με δική του -δυστυχώς- αρνητική πρωτοβουλία, στερεί από τους εκτός Επικρατείας Έλληνες τη δυνατότητα να ψηφίσουν».

Ο κ. Παυλόπουλος ενημέρωσε επίσης τον πρωθυπουργό για τον Κώδικα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, λέγοντας ότι τελείωσε η επεξεργασία του στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και θα κατατεθεί άμεσα προς ψήφιση, πριν από το τέλος αυτής της συνόδου.

Το τρίτο θέμα, για το οποίο ενημέρωσε τον πρωθυπουργό, είναι η έναρξη της προετοιμασίας, σε συνεργασία με τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ), για την αντιπυρική περίοδο. Ο υπουργός δήλωσε ότι μετά την ενοποίηση του υπουργείου Εσωτερικών, οι ΟΤΑ συνεργάζονται στενά με το Πυροσβεστικό Σώμα

Υπάρχει όμως η ανάγκη να έχουν τα μέσα, ώστε και από πλευράς προσωπικού αλλά και από πλευράς υλικοτεχνικής υποδομής να προβούν στις ενέργειες εκείνες οι οποίες προληπτικά θα λειτουργήσουν, καθώς η πρόληψη είναι εκείνη που μετράει πολύ περισσότερο από την καταστολή. Κατόπιν τούτου, άρχισαν ήδη από χθες, από κοινού με τον καθ΄ ύλην αρμόδιο υφυπουργό Αθ. Νάκο, την προετοιμασία ώστε οι ΟΤΑ ν' ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και του φετινού καλοκαιριού.

Αντίδραση ΠΑΣΟΚ

Απαντώντας στον κ. Παυλόπουλο, ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Ανδρέας Λοβέρδος, σημείωσε ότι «ευθύνη για τη μη εφαρμογή του Συντάγματος, σε σχέση με τη συμμετοχή στο εκλογικό σώμα των συμπατριωτών μας του εξωτερικού, έχει ολοκληρωτικά η Ν.Δ.» και συμπλήρωσε:

«Εκτός από το ότι δεν ολοκληρώνει το εθνικό δημοτολόγιο -που είχε υποσχεθεί πως το Δεκέμβριο του 2008 θα ήταν έτοιμο- δύο φορές φέρνει στη Βουλή σχέδια νόμου, που απορρίπτονται από όλη σχεδόν την αντιπολίτευση όταν, προφανώς, πολύ καλά γνωρίζει ότι, για να ψηφιστεί ένα τέτοιο σχέδιο νόμου, το Σύνταγμα απαιτεί τη συμφωνία τουλάχιστον 200 βουλευτών».

Ο κ. Λοβέρδος χαρακτήρισε «μικροπολιτική και αντιπαραγωγική» τη στάση της Ν.Δ. την οποίαν κατηγορεί για ψευδοεπικοινωνιακό παιχνίδι με την ψήφο των ομογενών.

Παράταση

Παρατείνεται μέχρι και τη 14η Απριλίου 2009 η προθεσμία υποβολής της αίτησης-δήλωσης των Ελλήνων εκλογέων που διαμένουν στο έδαφος των λοιπών κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος στις ευρωεκλογές του Ιουνίου, σύμφωνα με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών Π. Παυλόπουλου. Η παράταση αποφασίστηκε λόγω της αυξημένης προσέλευσης των Ελλήνων εκλογέων στις πρεσβευτικές και προξενικές αρχές της χώρας μας στα κράτη - μέλη της Ε.Ε.

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009 07:00

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

Παγκόσμιο φόρουμ για το κλίμα δημιουργεί ο Ομπάμα

Τη δημιουργία ενός "φόρουμ για την ενέργεια και το κλίμα", στο οποίο θα συμμετάσχουν 17 μεγάλες παγκόσμιες οικονομίες, ανακοίνωσε ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα.

Το φόρουμ θα συνεδριάσει στα τέλη Απριλίου στην Ουάσινγκτον, πριν από μια σύνοδο κορυφής που θα πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο στην Ιταλία, αναφέρεται σε ανακοίνωση που εκδόθηκε από το Λευκό Οίκο

Το φόρουμ αυτό θα έχει ως στόχο "να διευκολύνει έναν ειλικρινή διάλογο ανάμεσα στις μεγαλύτερες αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες, να βοηθήσει να δημιουργηθούν οι απαραίτητες πολιτικές συνθήκες ώστε να υπάρξει ένα αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή που θα πραγματοποιηθούν το Δεκέμβριο στην Κοπεγχάγη", διευκρίνισε η αμερικανική προεδρία.

Επίσης, θα καταβληθεί προσπάθεια "να προχωρήσει η έρευνα όσον αφορά συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και εμπορικές συμπράξεις που θα μπορούσαν να αυξήσουν την προσφυγή στις καθαρές ενέργειες και να μειώσουν τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου".

ΑΠΕ Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009 09:07
Από την ιστοσελίδα της ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ

Νέο μοντέλο ανάπτυξης με προτεραιότητα στον άνθρωπο


Η συμφωνία των ηγετών της Κεντροαριστεράς στη σύνοδό τους, στη Βίνια ντελ Μάρ της Χιλής -στην οποία μετείχε και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ-, για την ανάγκη να «επαναπροσδιορισθούν οι κανόνες του παιχνιδιού που διέπουν την οικονομία και το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα», προϊδεάζει για «μια μεγάλη μάχη» στη Σύνοδο της G20, στο Λονδίνο, στις 2 Απριλίου, όπως επεσήμανε στους δημοσιογράφους ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, από τη Χιλή.

Οι πολιτικο-ιδεολογικές κατευθύνσεις της παγκόσμιας σοσιαλδημοκρατίας και η κοινή αντίληψη, ότι «πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στους ανθρώπους, ώστε η οικονομική ύφεση να μη γίνει κοινωνική ύφεση», θα αρθρωθούν σε συνεκτική πρόταση εξόδου από την παγκόσμια κρίση με τις προτάσεις της «Επιτροπής Στίγκλιτς», η επεξεργασία των οποίων ολοκληρώνεται σήμερα στη Νέα Υόρκη, σε συνεδρίαση με τη συμμετοχή του κ. Παπανδρέου, καθώς η Επιτροπή συγκροτήθηκε και λειτουργεί με εισήγησή του, στο πλαίσιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.


Ο κ. Παπανδρέου παρουσίασε, στη συνάντηση της Χιλής, τα βασικά στοιχεία της πρότασης της «Επιτροπής Στίγκλιτς», την τελική μορφή της οποίας θα παρουσιάσει στην G20 ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Γκόρντον
Μπράουν, όπως συμφωνήθηκε στην κατ' ιδίαν συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και της Σοσ. Διεθνούς.

Τα κεντρικά σημεία του σχεδίου, όπως τα εξέθεσε ο κ. Παπανδρέου, είναι:

* Εκτακτα μέτρα. Οι κυβερνήσεις, με συντονισμένη προσπάθεια, πρέπει να ενισχύσουν την παγκόσμια οικονομία, μέσω φιλόδοξων οικονομικών μέτρων για την ενίσχυση της ανάπτυξης, και ταυτόχρονα αξιοποίησης κάθε δυνατού μέσου επιρροής των τραπεζικών οργανισμών, με στόχο να υπάρξουν οι απαραίτητες πιστώσεις και να εξασφαλιστεί η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία και στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

* «Πράσινη» ανάπτυξη. Τα έκτακτα μέτρα πρέπει να συνδέονται με μια μακροπρόθεσμη στρατηγική αλλαγής του αναπτυξιακού μοντέλου στον κόσμο. Δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις πρέπει να στοχεύουν στη δημιουργία «πράσινων» θέσεων εργασίας, μέσω μιας ενεργητικής πολιτικής για την απασχόληση.

Ισως χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε σε παγκόσμιο επίπεδο μεγάλα ποσοστά ανεργίας, που πιθανά να οδηγήσουν πάνω από 200 εκατομμύρια εργαζομένους σε συνθήκες έσχατης ένδειας. Ταυτόχρονα, ο παγκόσμιος πληθυσμός, που βρίσκεται κάτω από τα όρια της φτώχειας μπορεί να φτάσει το 1,4 δισεκατομμύριο. Η εργασία πρέπει να προστατευτεί.

* Δίκτυα Κοινωνικής Προστασίας. Σε εποχές οικονομικής κρίσης, η λύση δεν είναι να περιορίσουμε τα δίκτυα κοινωνικής προστασίας. Αντίθετα, πρέπει να τα υποστηρίξουμε, να τα εκσυγχρονίσουμε, αν είναι απαραίτητο, και να εγγυηθούμε την παροχή βασικών υπηρεσιών, όπως η εκπαίδευση, η υγεία, τα κοινωνικά προγράμματα, η προστασία της αγοραστικής δύναμης των χαμηλόμισθων, η δημιουργία ενός δικτύου μετεκπαίδευσης και διά βίου εκπαίδευσης των πολιτών.

* Παγκόσμια αλληλεγγύη. Με την αυξανόμενη οικονομική βοήθεια διεθνών χρηματοπιστωτικών εργαλείων, η διεθνής κοινότητα πρέπει να βοηθήσει τις χώρες που κινδυνεύουν, να προωθήσουν επεκτατικές πολιτικές, προκειμένου να αποφύγουν τη φτώχεια και το φαύλο κύκλο της οικονομικής ύφεσης.

* Παγκόσμια και δημοκρατική διακυβέρνηση. Οι ρυθμίσεις και μεταρρυθμίσεις του οικονομικού μας συστήματος απαιτούνται για την αποκατάσταση του βασικού δημοκρατικού ελέγχου σε ό,τι αφορά το μέλλον της παγκόσμιας κοινωνίας. Δεν πρόκειται για τεχνοκρατικά ζητήματα, αλλά για τον πυρήνα της πολιτικής και για τις αξίες που εκπροσωπούμε.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται να εξετασθούν με σοβαρότητα πολιτικές, όπως η κρατικοποίηση χρεοκοπημένων τραπεζών, η δημιουργία «κακών τραπεζών» για την εξάλειψη τοξικών ομολόγων.

Επίσης, να τεθεί τέλος στους φορολογικούς παράδεισους με την ενίσχυση νέων διεθνών φορολογικών μηχανισμών, να αναθεωρηθούν και να ελεγχθούν οι αμοιβές των στελεχών στον χρηματοπιστωτικό τομέα, να καταπολεμηθεί η μαύρη οικονομία.

Ακόμη, να συσταθούν νέοι διεθνείς οργανισμούς αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, όπως ένας Παγκόσμιος Οργανισμός Χρηματοπιστωτικός (ΠΧΟ) ή ένας Παγκόσμιος Οργανισμός Ανάπτυξης (ΠΟΑ), που θα προωθούν δημοκρατικές πρακτικές ανά την υφήλιο με μία λογική συλλογικής διαπραγμάτευσης, που θα προστατεύει τους ασθενέστερους και θα εξασφαλίζει τη διαφάνεια και, συνακόλουθα, θα προστατεύει από τη διαφθορά.

Στην Ελλάδα

Ο κ. Παπανδρέου, που ρωτήθηκε αν όλα αυτά μπορούν να έχουν κάποια επιρροή στην Ελλάδα, σημείωσε πως η χώρα μας πρέπει να έχει σχέδιο, που με ευθύνη της κυβέρνησης δεν διαθέτει. Επεσήμανε πως η κυβέρνηση είχε πέντε χρόνια για να ελέγξει το έλλειμμα και το χρέος, βοηθούμενη από το ρυθμό ανάπτυξης του 5% που παρέλαβε, «αλλά, αντί γι' αυτό, τα αναποδογύρισαν όλα. Σπατάλησαν, αντί να επενδύσουν, μείωσαν τον τζίρο και προκάλεσαν μια κρίση, η οποία δεν έχει καμία σχέση με τη διεθνή κρίση. Απλά, όταν ήρθε η διεθνής κρίση, τα προβλήματα της Ελλάδας επιδεινώθηκαν».

Από το Newsletter της ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ

Σχόλιο:

Τα λόγια των πολιτικών είναι ωραία στα συνέδρια, πριν από εκλογές κλπ και ακούγονται ευχάριστα. Το πρόβλημα είναι ότι όλα ξεχνιούνται μετά την άνοδο στην εξουσία του ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ. Μπορείτε να μου πείτε πόσες φορές και από πόσους έχουμε ακούσει τον "Περί αδυνάτων" λόγο;;;;


190.000 μαθητές χρήζουν ψυχολογικής υποστήριξης

Οι μαθησιακές δυσκολίες οδηγούν τα παιδιά στην κατάθλιψη, την παραβατική συμπεριφορά, τα ναρκωτικά και τις απόπειρες αυτοκτονίας

Σε δεκάδες χιλιάδες μετρώνται οι Ελληνες μαθητές, η ψυχική υγεία των οποίων απαιτεί τουλάχιστον επιμελέστατη παρακολούθηση. Σύμφωνα με στοιχεία που φθάνουν στο υπ. Παιδείας από τα κατά τόπους διαγνωστικά κέντρα (ΚΕΔΔΥ), περισσότεροι από 190.000 μαθητές αντιμετωπίζουν κάποιας μορφής ψυχολογικά προβλήματα.


 24 Ελληνόπουλα επιχείρησαν την τελευταία τριετία να αυτοκτονήσουν δηλώνοντάς το στο Διαδίκτυο, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

24 Ελληνόπουλα επιχείρησαν την τελευταία τριετία να αυτοκτονήσουν δηλώνοντάς το στο Διαδίκτυο, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Με βάση τις διαγνώσεις των ΚΕΔΔΥ, το 12 με 15% του συνολικού μαθητικού πληθυσμού (περίπου 1.600.000 μαθητές) παρουσιάζει αυξημένες μαθησιακές δυσκολίες, που στο 80% των περιπτώσεων, υποκρύπτουν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα.

Στατιστική

Οι εξετάσεις στρεσάρουν τους μαθητές, καθώς η πίεση για επιτυχία είναι αφόρητη.
Οι εξετάσεις στρεσάρουν τους μαθητές, καθώς η πίεση για επιτυχία είναι αφόρητη.
Οι αριθμοί είναι συγκλονιστικοί, εάν αναλογιστεί κανείς ότι τα παιδιά αυτά, τελικά, πέφτουν στα δίχτυα της κατάθλιψης, της παραβατικής συμπεριφοράς, των ναρκωτικών, αντιμετωπίζουν ακόμη και τον κίνδυνο να οδηγηθούν σε απόπειρα αυτοκτονίας. Τα στατιστικά στοιχεία καταγράφουν 240.000 μαθητές ηλικίας από 6-17 ετών, με μαθησιακές δυσκολίες. Τα 190.000 περιστατικά δευτερογενώς αναπτύσσουν ψυχασθένειες ήπιας ή
εντονότερης μορφής.

Είναι γνωστό άλλωστε ότι μεταξύ του μαθητικού πληθυσμού ήταν και τα 24 Ελληνόπουλα που επιχείρησαν να αυτοκτονήσουν την τελευταία τριετία, δηλώνοντάς το στο Διαδίκτυο, σύμφωνα με στοιχεία της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και φυσικά αντιμετώπιζαν όλα ποικίλα ψυχολογικά προβλήματα.

Η διάγνωση των προβλημάτων των παιδιών γίνεται σε ποσοστό 10% στο δημοτικό σχολείο, με τη μορφή της διάσπασης της προσοχής, της υπερκινητικότητας και της δυσλεξίας. Στην πορεία, δηλ. στο γυμνάσιο και στο λύκειο, μειώνονται τα περιστατικά μαθησιακών δυσκολιών κι αυξάνονται τα προβλήματα συμπεριφοράς και οι ψυχολογικές στρεβλώσεις.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες των ΚΕΔΔΥ, αλλά και των παιδοψυχιατρικών κέντρων, στα οποία απευθυνθήκαμε, οι μαθητές συνήθως εκδηλώνουν τις βαριάς μορφής ψυχασθένειες, λίγο πριν από τις πανελλαδικές εξετάσεις, όπου η πίεση για πολλούς είναι ασφυκτική. Ηδη στον ελλαδικό χώρο καταγράφονται ετησίως ένα με δύο περιστατικά αυτοκτονιών μαθητών, πριν ή έπειτα από αποτελέσματα εξετάσεων.

Τα διαζύγια
Οι μαθησιακές δυσκολίες, το άγχος των εξετάσεων, τα ναρκωτικά που... παραμονεύουν, η επιθετικότητα και τα προβλήματα της εφηβείας φέρνουν σε απόγνωση τους μαθητές και τους κάνουν να αναζητούν βοήθεια... Από την άλλη, στις μέρες μας, αυξάνονται συνεχώς η εφηβική παραβατικότητα, η σχολική βία, οι ώρες που καθηλώνονται τα παιδιά μπροστά στο κομπιούτερ και την ίδια στιγμή εκτινάσσονται στα ύψη και τα διαζύγια των γονιών, που ασκούν τεράστια ψυχολογική πίεση σε 14χρονα και 15χρονα παιδιά.

Ευρωπαίοι Εφηβοι
Υποφέρουν από άγχος

Δραματική επιβεβαίωση των ελληνικών στοιχείων αποτελεί το αποτέλεσμα διευρωπαϊκής επιστημονικής μελέτης για την ποιότητα ζωής των εφήβων που πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα σε 13 ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.

Τα πανεπιστήμια και άλλοι αρμόδιοι φορείς των χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα αξιολόγησαν επί τριετία την ποιότητα ζωής 22.300 Ευρωπαίων εφήβων, μεταξύ αυτών και 1.500 Ελλήνων.

Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι 1 στους 3 Ελληνες μαθητές υποφέρει από άγχος, ενώ αρκετοί από αυτούς παθαίνουν τελικά κατάθλιψη. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος βρίσκεται κοντά στο 25%, σε χώρες όπως η Αυστρία, η Ελβετία και η Ολλανδία. Γύρω από τον μέσο όρο κυμαίνονται και τα ποσοστά της Ισπανίας και της Γερμανίας.

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ
Ανύπαρκτο τα σύστημα περίθαλψης

Η απουσία εξειδικευμένων δομών περίθαλψης νεανικών περιστατικών ψυχοπαθολογίας είναι το «νούμερο 1» πρόβλημα, σύμφωνα με τον Συνήγορο του Παιδιού.

Σε έκθεσή του για την ψυχική υγεία και την περίθαλψη των μαθητών διαπιστώνει:

1. Την έλλειψη δυνατότητας για την ένταξη σε κατάλληλες θεραπευτικές δομές μεγάλου αριθμού παιδιών με ψυχικές διαταραχές.

2. Τη χρονίζουσα και εξαιρετικά προβληματική κατάσταση που επικρατεί στη μονάδα επειγόντων του Παιδοψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής, όπου φιλοξενούνται επ αόριστον έφηβοι με διαφορετικούς τύπους ψυχοπαθολογίας, λόγω έλλειψης των σωστών δομών περίθαλψης.

3. Τη δεινή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι μονάδες ψυχικής υγείας (δημόσιες και ιδιωτικές) που επιχορηγούνται από τον προϋπολογισμό του κράτους, εξαιτίας της μείωσης της επιχορήγησης του 2008 κατά 50% σε σχέση με το 2007.

ΛΕΙΠΟΥΝ ΔΑΣΚΑΛΟΙ
«Στέρεψε» η ειδική αγωγή

Σχολικοί ψυχολόγοι δεν υπάρχουν εντός των σχολείων, ενώ ακόμη και οι δάσκαλοι ειδικής αγωγής που χειρίζονται ανάλογες καταστάσεις, φέτος έγιναν ανάρπαστοι! Οι τελευταίες προσλήψεις έγιναν τον περασμένο Οκτώβρη, όπου προσελήφθησαν ακόμη και τελειόφοιτοι των ΑΕΙ.

Η έλλειψη των εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής είναι η δεύτερη που καταγράφεται ύστερα από την περσινή πρωτοφανή έλλειψη δασκάλων για διορισμό.

«Στέρεψαν» οι... λίστες διορισμού των δασκάλων ειδικής αγωγής, με αποτέλεσμα να καταγράφονται αυτή τη στιγμή πανελλαδικώς περίπου 50 κενά.

Τα ίδια στην Κύπρο

  • Παρόμοια αποκαλυπτικά στοιχεία για τη ζωή των εφήβων παρουσίασε πρόσφατα έκθεση του κυπριακού υπουργείου Παιδείας, στην οποία καταγράφονται 27 περιστατικά μαθητών που αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν σε έναν χρόνο! Στην έκθεση αναφέρεται επίσης ότι 3.828 μαθητές παραπέμφθηκαν κατά την περσινή σχολική χρονιά σε εκπαιδευτικούς ψυχολόγους.
  • Και οι Κύπριοι μαθητές παρουσίαζαν μαθησιακές δυσκολίες, προβλήματα συμπεριφοράς και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Οι περισσότερες παραπομπές έγιναν από τα δημοτικά και τα γυμνάσια, αρκετές από τα νηπιαγωγεία και λιγότερες από τα λύκεια και τις τεχνικές σχολές.

ΒΙΒΙΑΝ ΜΠΕΝΕΚΟΥ
bibian@pegasus.gr

Από την ιστοσελίδα της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ"
28.3.2009

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

ΕΝΑ ΘΛΙΒΕΡΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

Τελευταία οι φωνές των υποστηρικτών της Νέας Παγκοσμιοποιημένης Τάξης πραγμάτων ολονέν και πληθαίνουν προσπαθώντας να πνίξουν το εθνικό φρόνημα του Ελληνικού λαού.


Προσβάλλοντας κατάφορα τις θυσίες του λαού μας προσπαθούν να μας πείσουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι τα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν και οι εγκληματικές πράξεις εις βάρος των ελλήνων στην γείτονα Τουρκία είναι από ασήμαντα έως καλά γενόμενα στην ορθολογική προσπάθεια για εθνοκάθαρση του Τουρκικού έθνους.


Έτσι καθηγήτρια του Πανεπιστημίου αποκαλεί τον εξαναγκασμό σε φυγή των Ελλήνων, κατά την καταστροφή της Σμύρνης το 1922, συνωστισμό ενώ δύο γνωστοί δημοσιογράφοι ο Πάσχος Μανδραβέλιας και ο Τάσος Κωστόπουλος αρνούνται την αναγνωρισμένη από την Βουλή των Ελλήνων Γενοκτονία των Ποντίων αποκαλώντας την, κατά τα συμφραζόμενα, ο μεν πρώτος «εγκληματική εθνοκάθαρση» , ο δε δεύτερος ότι «δεν είναι με κανένα τρόπο γενοκτονία, κατά τις μαρτυρίες των εμπλεκομένων επρόκειτο για σύγκρουση μέχρι θανάτου μεταξύ Ελλήνων , καθώς επίσης Τούρκων και Αρμενίων πράγμα που το επιβεβαιώνουν και τα Προξενικά αρχεία και στατιστικά στοιχεία».


Πέραν των ανωτέρω ο κ. Κωστόπουλος , παραβλέποντας τα όσα έκαναν οι Τούρκοι εις βάρος των Ελλήνων της Τουρκίας το 1922 και το 1955 το μόνο που έχει να παρατηρήσει είναι ότι κατά την οπισθοχώρηση των Ελληνικών στρατευμάτων, κατά την Μικρασιατική καταστροφή, οι Έλληνες προέβησαν σε εγκληματικές πράξεις και πιο συγκεκριμένα :


«Κατά την υποχώρηση του ο Ελληνικός στρατός έκαιγε όπως περνούσε τα χωριά και τις πόλεις και λεηλατούσε. Σαλιχλι, Κασαμπά, Μαγνησία, Ουσακ, Δικέλια, .. όλα έγιναν παρανάλωμα. Οι στρατιώτες δεν ήταν πλέον στρατιώτες… Οι Έλληνες των Βρυούλων οπλίστηκαν για προστατεύσουν τα χωριά τους . Οι στρατιώτες που λιποτακτούν συγκροτούν άτακτες ομάδες, Μεταξύ τους υπάρχουν και στρατιώτες Κιρκάσιοι και Κιρκίζιοι που είχαν ενταχθεί στον Ελληνικό στρατό. Πυρπόλησαν στην Πάνορμο ένα τζαμί . Έκαψαν ζωντανούς αυτούς που διέφυγαν μέσα. Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες, οι ηλικιωμένοι, γυναίκες και παιδιά που διέφυγαν από τους έλληνες στρατιώτες και κρύφθηκαν σε τζαμί. Οι άτακτοι δεν μπόρεσαν να εισβάλουν στο τζαμί αλλά έριξαν αναμμένα χόρτα και δαδιά μέσα. Οι φονιάδες στρατιώτες πυροβόλησαν στους εξερχόμενους με την ψυχή στο στόμα και σκοτώθηκαν όλοι. Κατά άλλους αυτόπτες μάρτυρες τα νέα κορίτσια βιάστηκαν αφού τις έδεναν στα δένδρα ή τις κάρφωναν από τα μαλλιά τους στη γη».


Και βεβαίως αμφότεροι οι αναφερόμενοι εισέπραξαν, για όσα διατύπωσαν, την δέουσα κατακραυγή . Οράτε παρακάτω τα άρθρα και τις αντίστοιχες ιστοσελίδες :


Άρθρο του καθηγητή κ. Νικόλαος Ουζούνογλου:

1.Τάσος Κωστόπουλος: χαφιεδίζοντας τους Πόντιους στη “Sabah”

http://www.antibaro.gr/watch/views/0309-pontos-aristera-kwstopoulos.html,

2.Επιστολή στον Πάσχο Μανδραβέλη (Καθημερινή) περί γενοκτονίας των Ποντίων

(άρθρο του κ. Ανδρέας Σταλίδης, Ηλ. Περιοδικό Αντίβαρο, http://www.antibaro.gr/action/letters/mandrabelhs.html

3. Επίσης άρθρο του κ. Βασίλη Ν. Τριανταφυλλίδη(Χάρρυ Κλυνν)

ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΧΑΙΡΕΤΟΥΝ ΤΟΝ «ΠΑΣΧΟΝΤΑ» ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ http://olympia.gr/2008/08/20/pontos/.


Ο χορός λοιπόν των «αιρετικών», ως προς τα εθνικά μας θέματα, οπαδών της παγκοσμιοποίησης καλά κρατεί και παρά την κατακραυγή δεν φαίνεται να επηρεάζονται ούτε κατ’ ελάχιστο. Σαφές παράδειγμα αυτού το παρακάτω άρθρο του κ. Πάσχου Μανδραβέλη στην Καθημερινή (25.3.2009) με θέμα Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ. Θαυμάστε το:


Η εθνική μας διαδήλωση


Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr

Xθες το μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας η ταλαιπωρία χτύπησε για μια ακόμη φορά κόκκινο. Οι κεντρικοί δρόμοι ήταν κλειστοί, ενώ τριγύρω επικρατούσαν οι συνήθεις συνθήκες της κολάσεως. Χιλιάδες οδηγοί μέσα στο λιοπύρι, στρίμωχναν τα αυτοκίνητά τους, κόρναραν κι έβριζαν με την ελπίδα να κερδίσουν ένα μέτρο. Πολλοί αναρωτήθηκαν αν ήταν η ΓΣΕΕ που διαδήλωνε για τις ελαστικές σχέσεις εργασίας ή ο σύνδεσμος καραγωγέων για τη συρρίκνωση του επαγγέλματός τους. Άλλοι φαντάζονταν φοιτητές που διαμαρτύρονταν για την αξιολόγηση των πανεπιστημίων και το άρθρο 16, κι άλλοι την παλιά ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ που αποφάσισε να καταλάβει το κέντρο επειδή έχασε το προεδρείο της Ομοσπονδίας. Φευ! Αυτή τη φορά η ταλαιπωρία δεν είχε χρώμα κόκκινο, αλλά γαλανό. Εργάσιμη μέρα, η πολιτεία έκλεισε το κέντρο της Αθήνας για να κάνει την εξαμηνιαία εθνική της διαδήλωση, αυτή που ονομάζουμε «παρέλαση».

Κάποιοι μπορεί να ενοχληθούν από τον όρο «διαδήλωση», αλλά η παρέλαση είναι ακριβώς αυτό: η δημόσια δήλωση για το «εθνικό φρόνημα» της μαθητιώσας νεολαίας της χώρας. Όπως την ημέρα της 17ης Νοεμβρίου χιλιάδες διαδηλώνουν στη μνήμη των δολοφονηθέντων από τη δικτατορία και διατρανώνουν το «ποτέ πια», έτσι και στις 28 Οκτωβρίου και 25 Μαρτίου κάθε έτους χιλιάδες παιδιά (εκουσίως ή ακουσίως) δηλώνουν το εθνικό τους φρόνημα. Για την ακρίβεια το διαδηλώνουν...

Το ερώτημα είναι αν και κατά πόσο αυτή η διαδήλωση εξυπηρετεί τους στόχους για τους οποίους θεσπίστηκε. Ακόμη κι αν ξεχάσουμε τις καταβολές της (στην Ελλάδα θεσπίστηκε από την δικτατορία του Μεταξά) υπάρχει ένα ερώτημα αξιοποίησης του χρόνου των μαθητών και του χώρου της πόλης. Δηλαδή, είναι προτιμότερο να χάνεται μια επιπλέον μέρα διδασκαλίας για να περπατούν οι μαθητές με τη σημαία στους δρόμους ή μήπως πρέπει αυτή η μέρα να αφιερώνεται σε διαλέξεις για το μοναδικό γεγονός -όχι μόνο της δικής μας- της παγκόσμιας ιστορίας; Μήπως αντί να παρελαύνουν οι μαθητές είναι προτιμότερο να μάθουν γιατί παρήλαυναν οι πατεράδες τους; Και αν για κάποιους περίεργους ή μεταφυσικούς λόγους θεωρήσουμε ότι η παρέλαση των μαθητών είναι αναγκαία, αυτή πρέπει να γίνεται εργάσιμη μέρα κλείνοντας τους κεντρικούς δρόμους; Δεν θα μπορούσε να γίνει ανήμερα της αργίας ή στο Παναθηναϊκό Στάδιο; Έστω σε ένα δευτερεύοντα δρόμο; Έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι Έλληνες γίνονται κοινωνοί των παρελάσεων από την τηλεόραση.

Στην Ελλάδα επικρατεί μια αντιπαραγωγική λατρεία των παραδόσεων. Ή εκείνων που βαφτίζονται παραδόσεις. Είναι σίγουρο ότι αν κάποιοι σήμερα θεσπίσουν παρέλαση για τη Μέρα της Γης, σε λίγα χρόνια θα θεωρείται ιεροσυλία κάθε σκέψη κατάργησής της. Αναχρονιστικοί θεσμοί και εκδηλώσεις διατηρούνται ανέπαφα διότι κανείς δεν εξετάζει αν εξυπηρετούν τον λόγο για τον οποίο θεσπίστηκαν ή αν τελικά κάνουν μεγαλύτερη ζημιά από το όποιο όφελος είχαν στο παρελθόν. Κι αυτό ισχύει από το πανεπιστημιακό άσυλο, μέχρι τις παρελάσεις. Και στο κάτω κάτω της γραφής από την στιγμή που ζητάμε θυσίες ακόμη και στο δικαίωμα της διαδήλωσης από τους πολίτες που έχουν κάποια αιτήματα, υπάρχει λόγος η Πολιτεία να δίνει το κακό παράδειγμα κλείνοντας το κέντρο δύο φορές το χρόνο σε εργάσιμη ημέρα;»

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πως ένας μορφωμένος δημοσιογράφος με σπουδές στο εξωτερικό δεν γνωρίζει το νόημα των παρελάσεων της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου. Δυστυχώς φαίνεται ότι οι διδάσκαλοί του δεν του μίλησαν ποτέ γι’ αυτές και έτσι ο αγαπητός δημοσιογράφος παραμένει μέσα στα μαύρα σκοτάδια της άγνοιας. Πολύ φοβάμαι μάλιστα ότι δεν θα γνωρίζει τι ακριβώς έγινε το 1821 ή το 1940 και πιθανό να νομίζει ότι οι κακοί Έλληνες αντί να ενστερνισθούν τις προοδευτικές ιδέες του Μέττερνιχ και των Χίτλερ-Μουσολίνι σήκωσαν τα όπλα ενάντια στην προοδευτική διάθεση αυτών των καλών και σπουδαίων ανθρώπων. Και βεβαίως τώρα οι μαθητές διαμαρτυρόμενοι για αυτή την έλλειψη προοδευτικού πνεύματος εκ μέρους των προγόνων τους και βγαίνουν και διαμαρτύρονται στους δρόμους παρακωλύοντας τις συγκοινωνίες, προκαλώντας την δίκαιη αγανάκτηση του κ. Μανδραβέλη.


Δυστυχώς κ. Μανδραβέλη τα όσα σας δίδαξαν ήταν λάθος. Αν βασανίζατε λίγο το μυαλό σας θα αντιλαμβανόσασταν ότι το νόημα των παρελάσεων αυτών είναι ένα και μοναδικό. ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΑΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΟΥΣ ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΘΥΜΟΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ, ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ώστε εσείς να μπορείτε να γράφετε αυτά που γράφετε.


Όσον αφορά για την αγανάκτηση που προκαλούν κάποια από τα κείμενά σας αρκεί να ρίξετε μια ματιά στα σχόλια της ιστοσελίδας

Ευθυμογράφημα: «Η εθνική μας διαδήλωση»

http://www.antibaro.gr/watch/media/0309-eu8umografhma.html