Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΚΟΣΜΟΙ




Σκίτσο του Hλια Mακρη






















Πηγή:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_20/12/2009_384275





Σκίτσο του Hλiα Mακρη





















Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_25/12/2009_384866

«Βοήθεια» μας προσφέρει το ΔΝΤ

Ετοιμο να παράσχει χείρα βοηθείας στην Ελλάδα, αν ζητηθεί, δηλώνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ενώ προτείνει τη σύσταση ειδικού μηχανισμού στήριξης δοκιμαζόμενων κρατών από την Ε.Ε.

Εν τω μεταξύ, νέο αυστηρό μήνυμα στη χώρα μας έστειλε ο έως σήμερα επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Ε.Ε., Χοακίν Αλμούνια.

Σε συνέντευξή του στον ισπανικό ραδιοφωνικό σταθμό SER ο κ. Αλμούνια αναφέρει ότι οι αγορές έχουν φτάσει στα όρια της υπομονής με χώρες όπως η Ελλάδα.

Πηγή:

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1760815

Οταν ο Αβέρωφ ζητούσε την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ


Η ημερομηνία, κάτω ακριβώς από την επισήμανση «Προσωπική - Ακρως απόρρητη» είναι 20 Δεκεμβρίου 1989. Κατά σύμπτωση, δηλαδή, ήταν τέτοια μέρα πριν από είκοσι χρόνια, όταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ - Τοσίτσας, εκτός πολιτικής τότε, απέστειλε δακτυλογραφημένη επιστολή ένδεκα σελίδων στον τότε πρόεδρο της κυβερνήσεως Ξενοφώντα Ζολώτα. Η επιστολή, αδημοσίευτη ώς τώρα, έτυχε να είναι η τελευταία πολιτική παρέμβαση του ευπατρίδη πολιτικού, καθώς ύστερα από δεκατρείς ημέρες, στις 2 Ιανουαρίου, ο Αβέρωφ έφυγε από τη ζωή. Απευθυνόμενος στον Ξ. Ζολώτα με την οικειότητα της παλαιάς φιλίας τους («Αγαπητέ φίλε και συνεργάτα δύσκολων στιγμών», είναι η ιδιοχείρως γραμμένη προσφώνηση που χρησιμοποιεί ο επιστολογράφος), ο Αβέρωφ παρουσιάζει τη ζοφερή πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας τότε και εισηγείται να προσφύγει η κυβέρνηση στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η κατάσταση που περιγράφει ο Αβέρωφ στην απόρρητη επιστολή του θυμίζει πολύ τη σημερινή. Κατ’ αρχάς, ως προς την –επί της ουσίας– αδιαφορία των περισσοτέρων για τη φύση και τις πραγματικές διαστάσεις του οικονομικού προβλήματος της χώρας: «Ο μεν λαός δεν γνωρίζει την έκταση των “διαλύσεων” –δική σας η έκφραση– όλων των τομέων, αρκετοί δε από τους επωνύμους, ή δεν έχουν ακριβή γνώση των “διαλύσεων”, ή βολεύονται με αυτές, ή και προσδοκούν να βολευτούν», γράφει. Τη θυμίζει επίσης ως προς τους κινδύνους που συνεπάγεται: «Τα όσα εκάματε ανακουφίζουν για λίγο την κατάσταση, ιδίως ταμειακώς. Αλλά όταν μετά λίγους μήνες, δάνεια από το εξωτερικό δεν θα μας δίνει κανείς, όταν εσωτερικός δανεισμός θα είναι πρακτικώς αδύνατος, λόγω ελλείψεως αξιοπιστίας του Κράτους, όταν θα αρχίσουν να καταπίπτουν οι εγγυήσεις του Δημοσίου, όταν για να μην καταφύγουμε στην έκδοση χαρτονομίσματος θα δεσμεύουμε ακόμη περισσότερο υπέρ του Δημοσίου τις πάσης φύσεως ιδιωτικές καταθέσεις [...] τότε η οικονομία θα μαραθεί περισσότερο, ενώ θ’ ανθίσει η παραοικονομία».

Τη θυμίζει, κυρίως, ως προς την αιτία του προβλήματος: «Ενας από τους στόχους της επιστολής μου είναι να σας μεταδώσω ό,τι έχω να πω, χωρίς να αντιπολιτευθώ κανέναν. Ο γέγονε γέγονε. Είμαι υποχρεωμένος να επισημάνω ότι γενική είναι η παραδοχή πως οι πολλοί διορισμοί υπήρξαν μια από τις κύριες αιτίες των ελλειμάτων του Δημοσίου και των Οργανισμών που εξαρτώνται από αυτό. Ως πότε θα γνωρίζουμε ένα από τα αίτια της φοβερής κρίσεως που περνάμε και θα διστάζουμε να το διορθώσουμε; [...] Είναι αδιανόητο να έχουμε κακή διοίκηση (λόγω πλεονασμού υπαλλήλων) και επιπλέον να δημιουργούμε εξ αυτού και άλλων αιτίων ελλείμματα που βουλιάζουν την οικονομία. Είναι αδιανόητο να λαμβάνουμε μόνο θέση θεατού έναντι του προβλήματος και να εξοικονομούμε απλώς χρήματα για να εκτελούμε πληρωμές. Αυτό, απλώς, αναβάλλει και ίσως δυναμώνει την έκρηξη της κρίσεως». Ο Αβέρωφ εισηγείται «αμέσως να σχηματισθούν ολιγομελέστατες επιτροπές αυστηρών και πεπειραμένων ανωτάτων υπαλλήλων, οι οποίες να εξετάσουν πόσοι υπηρετούσαν άλλοτε, πόσο αυξήθηκαν οι ανάγκες του τομέως και πόσοι υπηρετούν σήμερα» – κάτι που ώς σήμερα δεν έχει γίνει, οι ελληνικές κυβερνήσεις εξακολουθούν να μη γνωρίζουν την πραγματική έκταση του Δημοσίου.

Με παραινετικό ύφος, που απευθύνεται στο φιλότιμο του Ξενοφώντος Ζολώτα («...ίσως αγνοήσατε το κύρος σας. Ισως παραγνωρίζετε το γεγονός ότι ο κόσμος από σας προσωπικώς αναμένει τις σωστές και δυνατές λύσεις»), ο Αβέρωφ τονίζει την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο που το ίδιο δημιούργησε: «Αν δεν γίνουν (σ.τ.σ.: βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση») από Κυβέρνηση Οικουμενική, προεδρευομένη από άριστο οικονομολόγο, που δεν έχει πολιτική ιδιότητα, πώς θα ζητήσουμε να γίνουν από Πρωθυπουργούς με πολιτική ιδιότητα, που μάλιστα ηγούνται κομμάτων με εκ διαμέτρου αντίθετα προγράμματα;». Ετσι, στην πέμπτη σελίδα της επιστολή του διατυπώνει τη γενναία πρότασή του: «Θα έλεγα γι’ αυτό, εσείς προσωπικώς να κάμετε κάτι που έτσι ή αλλιώς θα χρειαστεί αργότερα, για πολλούς άλλους λόγους: Να προσφύγετε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν θα ζητήσουμε καμία αναδρομή στο παρελθόν. Θα ζητήσουμε να μας πει πού βρισκόμαστε σήμερα, τι ακριβώς μπορούμε και τι πρέπει να κάνουμε. Θα ζητήσουμε να βοηθήσει για την εξεύρεση νέων δανείων και, αν κριθεί απαραίτητο, για την αναδιαπραγμάτευση του εξωτερικού χρέους που δεν μπορούμε πλέον να εξυπηρετήσουμε».

Βεβαίως, πέραν των ομοιοτήτων, υπάρχουν και οι διαφορές του τότε με το σήμερα. Ωστόσο, η αξία της επιστολής Αβέρωφ σήμερα έγκειται στο εξής: Ενισχύει την υπόθεση ότι κανένα από τα κόμματα εξουσίας δεν μπορεί, μεμονωμένα, να επιχειρήσει τις απαραίτητες και δυσάρεστες δομικές παρεμβάσεις για την εξυγίανση του Δημοσίου και της οικονομίας. Και ο λόγος είναι ότι χρησιμοποίησαν το Δημόσιο ως το βασικό εργαλείο της πολιτικής κυριαρχίας τους, με αποτέλεσμα το κοινό συμφέρον να έχει συνθλιβεί κάπου μεταξύ του κομματικού και του δημοσιοϋπαλληλικού συμφέροντος. Ας μην περιμένουμε, λοιπόν, ότι η Μεταπολίτευση θα αυτοκτονήσει. Πιθανότερο είναι να καταρρεύσει –αντιστρέφοντας τον στίχο του Τ. Σ. Ελιοτ– με έναν κρότο, όχι με ένα κλαψούρισμα...

Tου Στεφανου Kασιματη / kassimatis@kathimerini.gr

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_20/12/2009_384326

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Προτάσεις και αντιδράσεις για τις αλλαγές στο φορολογικό



Σύνδεση των αντικειμενικών κριτηρίων προσδιορισμού του ελάχιστου τεκμαρτού εισοδήματος των ελευθέρων επαγγελματιών με τα τεκμήρια διαβίωσης και αυστηρή εφαρμογή του «πόθεν έσχες» για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, είναι μερικές από τις προτάσεις που καταθέτουν οι πολίτες μέσω του διαδικτύου στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης για την αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος. Aπό την περασμένη Tετάρτη που αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο οι προτάσεις του υπουργείου Oικονομικών για τη φορολογική μεταρρύθμιση μέχρι και χθες το βράδυ περίπου 7.000 πολίτες ανταποκρίθηκαν με σχόλια και προτάσεις που υπέβαλαν στην ιστοσελίδα.


Oι περισσότεροι πολίτες υποστηρίζουν τη διεύρυνση των εκπτώσεων από το φορολογητέο εισόδημα με τη συλλογή αποδείξεων αλλά στην περίπτωση που οι αποδείξεις συνδεθούν με το αφορολόγητο όριο εισοδήματος, ζητούν αυτό να ισχύσει ακόμη και για δαπάνες που γίνονται σε σούπερ μάρκετ και σε λογαριασμούς ΔEKO.

Αντιρρήσεις
Έντονες αντιδράσεις καταγράφονται από πολλούς εργαζόμενους στο Δημόσιο κυρίως από γιατρούς του EΣY και εκπαιδευτικούς του εξωτερικού στην κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης αμοιβών και επιδομάτων που προωθεί το υπουργείο Oικονομικών.

Για τις αλλαγές στη φορολογία των ακινήτων η πλειοψηφία των φορολογούμενων τάσσεται υπέρ της κατάργησης του ETAK. Zητούν να φορολογηθεί η μεγάλη ακίνητη περιουσία αξίας τουλάχιστον άνω των 400.000 ευρώ, να μη φορολογείται η πρώτη κατοικία, να διατηρηθεί η φοροαπαλλαγή για τις εκτός σχεδίου εκτάσεις γης και να φορολογηθεί η εκκλησιαστική περιουσία.

Kατάργηση αυτοτελούς φορολόγησης εισοδημάτων
«Οχι» σε κατάργηση αυτοτελούς φορολόγησης επιδομάτων και αποζημιώσεων απαιτούν οι γιατροί του ΕΣΥ
Nα μην καταργηθεί η αυτοτελής φορολόγηση των επιδομάτων και αποζημιώσεών τους ζητούν πολλοί εργαζόμενοι στο Δημόσιο, κυρίως ιατροί του EΣY και εκπαιδευτικοί του εξωτερικού. Πολλοί γιατροί του EΣY σχολιάζοντας την πρόθεση της κυβέρνησης να καταργήσει την αυτοτελή φορολόγηση υποστηρίζουν ότι η αυτοτελής φορολόγηση των εφημεριών με 20% είναι δίκαιη, καθώς τα ποσά των εφημεριών υπολογίζονται με καθεστώς δυσμενέστερο από αυτό που ισχύει για τις υπερωρίες των υπολοίπων εργαζομένων στο Δημόσιο. Aυτό, όπως τονίζουν, έχει ως αποτέλεσμα οι αποζημιώσεις για εφημερίες να είναι χαμηλότερες κατά 40% σε σύγκριση με τις αποζημιώσεις για υπερωρίες των υπολοίπων υπαλλήλων του Δημοσίου, οπότε η αυτοτελής φορολόγηση αναπληρώνει ουσιαστικά αυτή την αδικία.

Σχόλια πολιτών
Nα μην καταργηθεί η αυτοτελής φορολόγηση για το επιμίσθιο των εκπαιδευτικών του εξωτερικού. Eίναι σταθερό για τουλάχιστον 10 χρόνια και πλέον σε πολλές χώρες κυρίως της Eυρώπης και ιδιαίτερα στη Γερμανία δεν επαρκεί για τη διαβίωση.

Oι εφημερίες των ιατρών EΣY θα πρέπει προηγουμένως να αναγνωριστούν ως χρόνος υπερωριακής απασχόλησης, άρα και να αμείβονται διαφορετικά και μετά να φορολογηθούν με υψηλότερο συντελεστή.

Tο θεωρώ πολύ άδικο ειδικά για τις εφημερίες των γιατρών του EΣY. Oι εφημερίες δεν είναι επίδομα, ούτε υπερωρίες. Πληρώνονται πολύ χαμηλά, είναι υποχρεωτικές και φορολογούνται στη βάση τους με 20%.

Συλλογή αποδείξεων: Διαφωνία για σύνδεση αφορολόγητου και αριθμού αποδείξεων
Θα δημιουργηθεί μεγάλο πρόβλημα για χαμηλόμισθους που με τις αποδοχές τους πληρώνουν ΔΕΗ, ΟΤΕ, ύδρευση?

Oι περισσότεροι πολίτες αν και επικροτούν την παροχή κινήτρων για τη συλλογή αποδείξεων, διαφωνούν με τη σύνδεση του αφορολογήτου ορίου εισοδήματος με το ύψος των προσκομιζόμενων αποδείξεων. Πολλοί προβάλλουν το επιχείρημα ότι θα δημιουργηθεί μεγάλο πρόβλημα ειδικά στους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους, οι οποίοι ξοδεύουν το μεγαλύτερο μέρος των αποδοχών τους σε δαπάνες για λογαριασμούς ΔEH, OTE, ύδρευσης, ασφάλιστρα, ενοίκια και σούπερ μάρκετ.

Γι’ αυτό οι περισσότεροι ζητούν, εάν συνδεθούν οι αποδείξεις με το αφορολόγητο, αυτό να ισχύσει ακόμη και για δαπάνες που γίνονται σε σούπερ μάρκετ και σε λογαριασμούς ΔEKO. Aκόμη πολλοί σχολιάζουν αρνητικά την πρόθεση του υπουργείου να υποχρεώσει τους πολίτες να υποβάλουν ηλεκτρονικά στο διαδίκτυο τα στοιχεία των αποδείξεων που θα μαζέψουν προκειμένου να διενεργηθεί ευκολότερα ο έλεγχος. Aπό πολλές πλευρές εκφράζεται επίσης η εναλλακτική άποψη να εκπίπτουν όλες οι αποδείξεις από το εισόδημα και η συνολική αξία τους να προσδιορίζει το ύψος του αφορολογήτου κάθε φορολογούμενου.

Oι προτάσεις των πολιτών εξετάζονται ήδη από την ηγεσία του υπουργείου Oικονομικών, η οποία φέρεται αποφασισμένη να εφαρμόσει το μέτρο της έκπτωσης φόρου μέσω αποδείξεων για δαπάνες αγοράς αγαθών και λήψη υπηρεσιών, αλλά χωρίς να θίγονται οι χαμηλόμισθοί και χαμηλοσυνταξιούχοι.

Σχόλια πολιτών
Πολύ σωστό μέτρο. Aυτό που πρέπει να γίνει είναι να προστεθούν όλα τα επαγγέλματα έτσι ώστε να ζητάει ο κόσμος αποδείξεις από όλους με ανώτερη οροφή πλέον των 12.500 ευρώ σε σχέση με τις αποδείξεις που ο φορολογούμενος θα καλύπτει το αφορολόγητό του ποσό. Θα πρότεινα στο οικονομικό επιτελείο να δώσει σαν μπόνους επιπλέον αφορολόγητο στους πολίτες εκείνους που δηλώνουν αποδείξεις περισσότερες και μεγαλύτερης αξίας πλέον αυτών που έχουν ανακοινωθεί.

Tο μέτρο των αποδείξεων δεν νομίζω ότι έχει κάποιο όφελος, αν σε αυτό δεν προστεθούν οι ανελαστικές δαπάνες. Eκεί πάει ένα μεγάλο μέρος των εξόδων μιας οικογένειας. Nομίζω ότι θα πρέπει να ισχύουν οι αποδείξεις παντού.

Tο προτεινόμενο μέτρο για τη συλλογή αποδείξεων προκειμένου να ισχύσει το αφορολόγητο είναι λανθασμένο και δεν πρέπει να εφαρμοστεί. Eάν εφαρμοστεί, θα πρέπει να αναγνωρίζονται όλες οι δαπάνες βάσει αποδείξεων και συγκεκριμένα: φόρος εισοδήματος, ETAK, ΦMAΠ, έκτακτες εισφορές, τέλη κυκλοφορίας αυτοκινήτων, ασφάλιστρα αυτοκινήτων, λογαριασμοί ΔEH, OTE, EYΔAΠ, πετρέλαιο θέρμανσης, λογαριασμοί κινητής τηλεφωνίας, κοινόχρηστα διαμερισμάτων, δίδακτρα ιδιωτικών σχολείων, λογαριασμοί super market, αεροπορικά εισιτήρια, ξενοδοχεία, εισιτήρια κ.τ.λ.

Tο μέτρο των αποδείξεων είναι σωστό, πρέπει να προστεθούν και όλες οι άλλες δαπάνες που σήμερα είναι εκτός και το αφορολόγητο να εξαρτάται από το σύνολο των αποδείξεων.

Aν δεν υπολογίζονται οι αποδείξεις των σούπερ-μάρκετ κι οι λογαριασμοί των οργανισμών κοινής ωφέλειας, τότε πώς θα μπορέσει ακόμα κι ένας μισθωτός των 1.200-1.300 ευρώ μηνιαίως να συγκεντρώσει αποδείξεις 5.000-6000 ευρώ; Kι αν μιλήσουμε για συνταξιούχους, τι θα πρέπει να κάνουν, να ζητάνε αποδείξεις κι από τα εγγόνια τους;

O συνδυασμός αποδείξεων και αφορολόγητου πρέπει να γίνει για ποσά πάνω από το αφορολόγητο. Aλλιώς θα οδηγήσει σε γραφειοκρατία και αδικίες.

Aντικειμενικά κριτήρια: Λογιστικός προσδιορισμός εισοδημάτων για όλους
Εντονες αντιρρήσεις για τον λογιστικό προσδιορισμό εκφράζουν οι πολιτικοί μηχανικοί
?
«Nαι» στον λογιστικό προσδιορισμό των εισοδημάτων όλων των επαγγελματιών λέει η πλειονότητα των πολιτών. Πολλοί φορολογούμενοι συμφωνούν με την καθιέρωση ελάχιστου τεκμαρτού εισοδήματος και υποστηρίζουν ότι σε συνδυασμό με τα τεκμήρια διαβίωσης και την αυστηρή εφαρμογή του «πόθεν έσχες» θα συμβάλουν στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Aντιρρήσεις για τον λογιστικό προσδιορισμό των εισοδημάτων τους καταγράφονται από τους πολιτικούς μηχανικούς.

Σχόλια πολιτών
O λογιστικός προσδιορισμός των εισοδημάτων των ελευθέρων επαγγελματιών και το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα θα πρέπει να εφαρμοστούν με μεγάλη προσοχή καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθούν σημαντικές αδικίες κατά την εφαρμογή τους. Θα πρέπει να ληφθεί ιδιαίτερη μέριμνα για τον προσδιορισμό του εισοδήματος σε νέους επαγγελματίες, ώστε να μην κληθούν να πληρώσουν φόρους για εισοδήματα που δεν είχαν.

Nα εφαρμοσθεί ο λογιστικός προσδιορισμός του καθαρού εισοδήματος για τις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών. Aν εφαρμοστούν αντικειμενικά κριτήρια να ληφθούν υπόψη παράγοντες όπως η έδρα, ο πληθυσμός της περιοχής, ο ανταγωνισμός, τα χρόνια λειτουργίας της επιχείρησης, η ηλικία του επιχειρηματία, το προσωπικό που απασχολεί.

Yπάρχουν κατηγορίες ελευθέρων επαγγελματιών, όπως οι μηχανικοί, οι οποίοι φορολογούνται με βάση αντικειμενικό σύστημα που προβλέπει συντελεστές φορολογίας επί του τζίρου. Tο συγκεκριμένο σύστημα έχει επιβληθεί λόγω του άδηλου κόστους που σχετίζεται με την εκτέλεση μελετών και την επίβλεψη έργων που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία επαγγελματιών. H υπαγωγή της κατηγορίας αυτής εισοδημάτων σε καθαρά λογιστική φορολόγηση θα ήταν άδικη.

H φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών με βάση ένα ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα θεωρώ ότι θα αδικήσει πολλούς ελεύθερους επαγγελματίες και θα τους φέρει σε αδιέξοδο.

Διαφωνώ με την πρόταση για ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα στους ελεύθερους επαγγελματίες και επιτηδευματίες διότι δεν είναι όλοι φοροφυγάδες. Eίναι προφανές ότι όποιος βγάζει χρήματα τα ξοδεύει και κάπου ή τα καταθέτει σε τραπεζικούς λογαριασμούς, επομένως το πιο δίκαιο είναι να εφαρμοστεί το μέτρο τεκμηρίων διαβίωσης και το πόθεν έσχες. Kαι αυτό ισχύει για οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο.

Ακίνητα: «Οχι» σε ΕΤΑΚ, «ναι» σε ΦΜΑΠ για ακίνητα άνω των 400.000 ευρώ
Κατάργηση του ETAK, φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας αξίας άνω των 400.000 ευρώ με εξαίρεση την πρώτη κατοικία και να μη φορολογηθούν οι εκτός σχεδίου εκτάσεις γης, ζητούν οι πολίτες.

Tις προτάσεις της για τη φορολογία των ακινήτων κατέθεσε χθες η Oμοσπονδία των ιδιοκτητών ακινήτων (ΠOMIΔA). Mεταξύ άλλων, η ΠOMIΔA προτείνει ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα (5 ευρώ/τ.μ.) για κατοικίες άνω των 150 τ.μ., ο ΦMAΠ να επιβληθεί σε ακίνητα συνολικής αξίας άνω του 1.000.000 ευρώ και με συντελεστές από 0,1% έως 0,6% και να μην αυξηθούν οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων.

Σχόλια πολιτών
Συμφωνώ απόλυτα με την κατάργηση του ETAK και την αντικατάστασή του με τη φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

Συμφωνώ με την κατάργηση του ETAK. Πρέπει όμως να εξαιρείται η πρώτη κατοικία. Kατώτατο όριο μεγάλης ακίνητης περιούσιας 600.000 ευρώ. H εκκλησιαστική περιούσια πρέπει να φορολογείται κατά τον ίδιο τρόπο.

1) Φορολόγηση των ακινήτων αξίας άνω των 500.000 ή 600.000 ευρώ, αυξανομένου του αφορολογήτου ανάλογα με τον αριθμό των τέκνων.Tο ίδιο αφορολόγητο να ισχύει για γονικές παροχές και φόρο κληρονομιάς. Nα υπάρχει συντελεστής παλαιότητας του κτηρίου. 2) Nα φορολογηθεί η εκκλησιαστική περιουσία με ETAK.

H φορολόγηση των ακινήτων πρέπει να εφαρμοστεί από ένα όριο αντικειμενικής αξίας των 400.000 ευρώ και πάνω. H φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι επιβεβλημένη, αφού είναι ο φορέας με τα περισσότερα ακίνητα.

Αποδείξεις
Tο μέτρο των αποδείξεων δεν έχει κάποιο όφελος, αν σε αυτό δεν προστεθούν οι ανελαστικές δαπάνες. Eκεί πάει ένα μεγάλο μέρος των εξόδων μιας οικογένειας. Nομίζω ότι θα πρέπει να ισχύουν οι αποδείξεις παντού., τονίζει ένας από τους φορολογούμενους.

Παροχή υπηρεσιών
Nα εφαρμοσθεί ο λογιστικός προσδιορισμός του καθαρού εισοδήματος για τις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών, τονίζει ένας φορολογούμενος.

Σε αδιέξοδο
H φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών με βάση ένα ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα θεωρώ ότι θα αδικήσει πολλούς ελεύθερους επαγγελματίες και θα τους φέρει σε αδιέξοδο, επισημαίνει ένας εκ των χιλιάδων πολιτών που υπέβαλλαν τις προτάσεις τους στο ίντερνετ.


29/12/2009
Πηγή: Ημερησία

http://www.e-forologia.gr/cms/viewContents.aspx?id=62006

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2009

Το « Καγιέν »





Καλημέρα και Χρόνια Πολλά



Φαίνεται ότι τα νέα φορολογικά βάρη θα πέσουν πάλι στις πλάτες των ειλικρινών φορολογουμένων και φυσικά (!) στις πλάτες μισθωτών και συνταξιούχων. Διαβάστε όμως το παρακάτω και λύστε μου μια απορία. Αυτοί που αγοράζουν τα αυτοκίνητα που αναφέρει παρακάτω ο φίλος μου Κ.Μ. τι φόρο πληρώνουν;




Το « Καγιέν » είναι τζιπ πολυτελείας το οποίο παράγει η Porse από το 2002 και στην Ελλάδα ετιμάτο 109.229 € . Μετά τον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας του , η κεντρική διοίκηση της εταιρίας διεπίστωσε – προς μεγάλη της έκπληξη – ότι απ’ όλες τις πρωτεύουσες του κόσμου , τα περισσότερα μοντέλα ΣΕ ΑΠΟΛΥΤΕΣ ΤΙΜΕΣ - και όχι σε σχέση με τον πληθυσμό - , είχαν πωληθεί στην ΑΘΗΝΑ , με δεύτερη τη Μόσχα !!!!!! ( περισσότερα απ’ όσα στο πολυπληθέστερο και πλουσιότερο Λονδίνο !!!!!!! ). Λάβετέ το υπ’ όψη , ως ψήγμα που ίσως σας φανεί χρήσιμο , αν προσπαθήσετε να απαντήσετε στο ερώτημα γιατί οι « κακοί » Γερμανοί αρνούνται να μας βοηθήσουν να ορθοποδήσουμε , πληρώνοντας οι ίδιοι το βιοτικό μας επίπεδο !
Από την Καθημερινή της Κυριακής

Για την αντιγραφή Κ.Μ

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ - MERRY CHRISTMAS

Εύχομαι σε όλους τους αγαπητούς μου φίλους και αναγνώστες

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ


Με υγεία και ευτυχία


Κών/νος Γραικιώτης







Merry Christmas

to

My Dearest Readers



Konstantinos Grekiotis

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Στο κενό η προτροπή Παπανδρέου για μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης

Προς επανεξέταση οδεύει η προτροπή του πρωθυπουργού Γ.Παπανδρέου να μειωθεί η βουλευτική αποζημίωση, ώστε οι εκπρόσωποι του λαού να δώσουν το «καλό παράδειγμα» μεσούσης της οικονομικής κρίσης, καθώς τα διακομματικά παράπονα είναι έντονα, ενώ δεν λείπουν και οι υπαινιγμοί περί «ανταρσίας» εάν τελικά εφαρμοστεί η πρόταση.

Τα παράπονα των βουλευτών ότι δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν στα καθήκοντά τους σε περίπτωση που μειωθεί κι άλλο - πέρυσι υπήρξε μείωση 5% - η μηνιαία αποζημίωσή τους συμμερίζεται και ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος. «Η βουλευτική αποζημίωση έχει ήδη μειωθεί από πέρυσι κατά 5%, αυτή τη μείωση θα τη συνεχίσουμε και εφέτος, και δεν πρόκειται να μειωθεί άλλο» διαβεβαίωσε τους βουλευτές -σύμφωνα με το Βήμα - ο κ. Πετσάλνικος. Οι προειδοποιήσεις των βουλευτών κυρίως των δύο μεγάλων κομμάτων ότι θα κλείσουν τα γραφεία τους στην επαρχία, ότι δεν τα βγάζουν πέρα, ότι δεν αποδέχονται τους λαϊκισμούς κτλ., φαίνεται πως έπιασαν τόπο και το όλο ζήτημα επανεξετάζεται.

Ο κ. Πετσάλνικος είχε προχθές επικοινωνία με τον υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, στον οποίο φέρεται να είπε πως «βουλευτική αποζημίωση δεν αποτελεί για κανέναν βουλευτή χαρτζιλίκι».

Αντί της μείωσης του μισθού, θα υπάρξει, σύμφωνα με το Βήμα, μείωση της αμοιβής που λαμβάνουν οι βουλευτές για τη συμμετοχή τους στις διαρκείς κοινοβουλευτικές επιτροπές κατά 15%. Δηλαδή οι αμοιβές τους πρόκειται να μειωθούν κατά 45 ευρώ, τη στιγμή που η συμμετοχή τους στις επιτροπές αυτές αμείβεται με 300 ευρώ (μεικτά). Στην πραγματικότητα αυτοί που θίγονται είναι όσοι μετέχουν στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών που συνεδριάζει και τις περισσότερες φορές.

Δεν έχει επίσης ακόμη αποφασιστεί αν θα είναι αμειβόμενη η συμμετοχή των βουλευτών στις πέντε εξεταστικές επιτροπές που πρόκειται να συσταθούν, αν και μέχρι πρότινος η συμμετοχή βουλευτών σε τέτοιου είδους επιτροπές ήταν τις περισσότερες φορές αμειβόμενη (με περίπου 300 ευρώ μεικτά).

23/12/2009

Πηγή: http://www.in.gr/

Σημείωση μας: Οι Βουλευτές παίρνουν βουλευτική αποζημίωση επτά χιλιάδες (7.000€) ευρώ τον μήνα εκτός των άλλων παροχών, όπως αποζημίωση ενοικίου 2.500€ το μήνα, δωρεάν γραφείο, αυτοκίνητο, αποσπασμένο προσωπικο, και αμειβόμενο συνεργάτη, αποζημιώσεις από συμμετοχή σε επιτροπές, ασφαλιστικές εισφορές εκτός του ταμείου των βουλευτών και στην επαγγελματική τους ασφάλιση, αποζημιώσεις για ταξίδια στο εξωτερικό, κ.λ.π. Και το κυριότερο εισπράττουν 16 μισθούς τον χρόνο έναντι 14 των ελλήνων μισθωτών . Μήπως κάνω λάθος;

Καλά Χριστούγεννα ταλαίπωροι Έλληνες...

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009

ΝΕΑ ΑΥΣΤΗΡΗ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ



Από την Καθημερινή 18.12.2009

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Παραιτήθηκε ο υφυπουργός Εσωτερικών

Εκτός κυβέρνησης βρίσκεται από σήμερα ο υφυπουργός Εσωτερικών Ντίνος Ρόβλιας μετά την απόφαση του πρωθυπουργού να κάνει δεκτή την παραίτησή που υπέβαλλε ο υφυπουργός για λόγους ευθιξίας, μετά το δημοσίευμα το οποίο τον εμπλέκει σε υποθέσεις …ρουσφετιών από το πολιτικό του γραφείο.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν οι πληροφορίες, ο κ. Ρόβλιας αρνείται όσα του καταλογίζει το δημοσίευμα της ιστοσελίδας και η παραίτησή του γίνεται για λόγους αρχής και ευθιξίας, όπως επισημαίνει.
Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Παγκαλος θα αναλάβει να καταρτίσει κώδικα δεοντολογίας για υπουργούς, υφυπουργούς και κυβερνητικά στελέχη προκειμένου να υπάρξει ένα σαφές πλαίσιο αρχών και λειτουργίας.
Δήλωση Ντίνου Ρόβλια
Υπέβαλα σήμερα στον Πρωθυπουργό την παραίτησή μου μετά από δημοσιεύματα που εμφανίζουν το πολιτικό γραφείο μου να ασχολείται με αιτήματα μεταθέσεων αστυνομικών και στρατιωτικών. Ο Πρωθυπουργός την έκανε δεκτή. Ανέλαβα την πολιτική ευθύνη και υπέβαλα την παραίτησή μου ανεξάρτητα από την ουσία της καταγγελίας, για να μην προξενήσω το ελάχιστο πρόβλημα στην κυβέρνηση, πολλώ μάλλον σ΄ αυτή την κρίσιμη για τη χώρα περίοδο. Θεώρησα ότι με τον τρόπο αυτό υπηρετώ τις αρχές και τις αξίες της παράταξής μας.
Αναφερόμενος στην παραίτηση του υφυπουργού Εσωτερικών Ντίνου Ρόβλια ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής ανακοίνωσε:
«Μετά το θέμα που δημιουργήθηκε, ο υφυπουργός Εσωτερικών κ. Ρόβλιας διευκρίνισε ότι υπήρξε πρόβλημα στο πώς παρουσιάστηκαν τα συγκεκριμένα στοιχεία, δηλαδή ότι δεν διακινήθηκαν από το γραφείο του. Πλην, όμως, για να μη δημιουργηθεί καμία σκιά για πελατειακές σχέσεις της σημερινής κυβέρνησης, υπέβαλε την παραίτησή του στον πρωθυπουργό, η οποία έγινε δεκτή», τόνισε ο Γιώργος Πεταλωτής. Και πρόσθεσε ότι ο πρωθυπουργός για όλα αυτά τα θέματα επισήμανε ότι πρέπει να διαμορφωθούν κανόνες δεοντολογίας, που θα δεσμεύουν όλα τα μέλη της κυβέρνησης από εδώ και πέρα και ανέθεσε τη σχετική εισήγηση στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θόδωρο Πάγκαλο.


Πηγή :


ΕΡΤ
pediada.gr

Εξεταστικές επιτροπές αμέσως μετά τις γιορτές

Προτεραιότητα θα δοθεί στην υπόθεση της Siemens

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009 07:00


Τη σύσταση Εξεταστικών Επιτροπών για παρελθούσες υποθέσεις που απασχόλησαν την κοινή γνώμη, αμέσως μετά τις γιορτές, προανήγγειλε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής.
«Aμέσως μετά τις γιορτές θα μπορούμε να εξειδικεύσουμε ποιες εξεταστικές μπορούν να συσταθούν, ώστε να συσταθούν και άμεσα γιατί θα πρέπει να υπάρχει διαφάνεια σε υποθέσεις πολιτικές που έχουν αφήσει σκιές και για τις οποίες έχουμε δεσμευτεί να μην αφήσουμε σκιές εμείς», ανέφερε, ενώ όπως εκτίμησε, προτεραιότητα θα δοθεί στην υπόθεση της Siemens

«Η υπόθεση της Siemens θα μπορούσε να είναι μια υπόθεση στην οποία θα μπορούσε να υπάρχει συναίνεση για να συσταθεί εξεταστική. Έχουμε ανοικτές υποθέσεις όπως η τύχη των ομολόγων και άλλες υποθέσεις όπου εμείς είμαστε ανοικτοί να τις εξετάσουμε προκειμένου να μην υπάρχει τίποτα κρυμμένο από τον ελληνικό λαό».

Όσον αφορά εξάλλου την πρόταση του προέδρου της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, να συσταθεί εξεταστική για το ΧΑ, ο κ. Πεταλωτής απάντησε, με δηλώσεις του στο ραδιοφωνικό σταθμό Θέμα 989, πως ο πρωθυπουργός δεν θα είχε καμία αντίρρηση. «Εμείς ως ΠΑΣΟΚ έχουμε πει και στο παρελθόν ότι δεχόμαστε να υπάρξει εξεταστική και για το ΧΑ, προκειμένου να μην υπάρχει τίποτα πια κρυμμένο», τόνισε.

Πηγή:

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1756299

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Τι κρύβει η έκτακτη εισφορά στα ακίνητα





Η κυβέρνηση στοχοποιεί τη μεγάλη ακίνητη περιουσία


Του Προκοπη Xατζηνικολαου



Αιφνιαδιάζει η κυβέρνηση τους ιδιοκτήτες ακινήτων επιβάλλοντας έκτακτη εισφορά στην ακίνητη περιουσία τους, ενώ ταυτόχρονα τους καλεί να πληρώσουν και το ΕΤΑΚ του 2009.
Αρχικώς η κυβέρνηση έκανε λόγο για αλλαγή του τρόπου υπολογισμού του ΕΤΑΚ του 2009 επιβαρύνοντας όσους είχαν μεγάλη ακίνητη περιουσία άνω των 600.000 με συντελεστές από 0,2 έως 0,6% αντί του συντελεστή 0,1% που ίσχυε μέχρι σήμερα.

Ωστόσο, την Παρασκευή η κυβέρνηση, εν κρυπτώ, αποφάσισε να ξεχωρίσει την έκτακτη εισφορά στα μεγάλα ακίνητα από το ΕΤΑΚ του 2009.

Πλέον οι ανωτέρω ιδιοκτήτες σύμφωνα με το mini φορολογικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή καλούνται να πληρώσουν έκτακτη εισφορά για ακίνητα που κατέχουν αξίας άνω των 400.000 ευρώ και με συντελεστές από 0,1% έως 0,9%. Παράλληλα θα πληρώσουν και το ΕΤΑΚ του 2009 με τα ισχύοντα αφορολόγητα όρια και με συντελεστή 0,1%.

Σημειώνεται ότι η αξία των ακινήτων πάνω από την οποία επιβάλλεται η έκτακτη εισφορά αφορά ατομική περιουσία.

Πέραν του αιφνιδιασμού των φορολογουμένων, δραστική είναι και η αλλαγή στην κλίμακα επιβολής της έκτακτης εισφοράς σε ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης περιουσίας, με αποτέλεσμα να διευρύνεται ο κατάλογος των ιδιοκτητών που θα πληρώσουν επιπλέον φόρο.

Ειδικότερα:

1. Για φορολογητέα αξία από 400.000 έως 600.000 ευρώ συντελεστής 0,1%.
2. Για φορολογητέα αξία από 600.000 έως 800.000 ευρώ συντελεστής 0,2%.
3. Για φορολογητέα αξία από 800.001 έως 1 εκατ. ευρώ συντελεστής 0,3%.
4. Για φορολογητέα αξία από 1 εκατ. ευρώ έως 1,3 εκατ. ευρώ συντελεστής 0,4%.
5. Για φορολογητέα αξία από 1.300.001 έως 1.600.000 ευρώ συντελεστής 0,5%.
6. Για φορολογητέα αξία από 1.600.001 έως 2.000.000 ευρώ συντελεστής 0,6%.
7. Για φορολογητέα αξία από 2.000.001 μέχρι 2.500.000 ευρώ συντελεστής 0,7%.
8. Για φορολογητέα αξία από 2.500.001 έως 3.000.000 ευρώ συντελεστής 0,8%.
9. Για φορολογητέα αξία από 3.000.000 και πάνω εφαρμόζεται συντελεστής 0,9%.

Στο μεταξύ, πέραν της έκτακτης εισφοράς στην ακίνητη περιουσία, η κυβέρνηση σχεδιάζει για το 2010 τη ριζική αλλαγή του τρόπου φορολόγησης των ακινήτων. Συγκεκριμένα η κυβέρνηση σχεδιάζει την αντικατάσταση του ΕΤΑΚ από το 2010 με προοδευτική φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας άνω των 400.000 ευρώ χωρίς εξαιρέσεις. Μάλιστα δεν αποκλείεται να υπαχθούν στο νέο σύστημα φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας και τα αγροτεμάχια που μέχρι σήμερα εξαιρούνταν.

Επίσης από το νέο έτος επανέρχεται ο φόρος κληρονομιάς και γονικής παροχής με αυξημένο αφορολόγητο όριο. Με το νέο σύστημα θα φορολογούνται μόνο οι μεγάλες περιουσίες που μεταβιβάζονται. Ο φόρος θα υπολογίζεται βάσει κλίμακας και με συντελεστές που θα ξεκινούν από 5%.

Πάντως, εν όψει της επαναφοράς του φόρου γονικής παροχής, παρατηρείται έντονη κινητικότητα στα συμβολαιογραφικά γραφεία. Αρκετοί φορολογούμενοι θέλοντας να αποφύγουν πρόσθετες φορολογικές επιβαρύνσεις μεταβιβάζουν στα παδιά τους ακίνητα, ακόμα και μετοχές.


Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_22/11/2009_362347

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;




Δύο πολύ ενδιαφέροντα άρθρα, στον απόηχο της εκλογής Σαμαρά και στην στροφή των κομμάτων στην βάση τους και όχι μόνο, δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» την Κυριακή 6.12.2009. Θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο να τα διαβάσετε με προσοχή λόγω του υπερκομματικού χαρακτήρα τους και των θέσεων που προβάλλουν και που θέτουν στην ουσία το ερώτημα «ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;».


Kόμμα μόνο, ψάχνει

Tου Τακη Καμπυλη


Στα τελευταία χρόνια του 18ου αιώνα γεννήθηκε στις νεότευκτες HΠA το πολιτικό κόμμα - στη μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα. Ολα ξεκίνησαν όταν ο τότε αντιπρόεδρος των HΠA Tόμας Tζέφερσον με τη συμπαράσταση του Tζέιμς Mάντισον (επικεφαλής της Bουλής των Aντιπροσώπων) αποφάσισαν ότι δεν είχε νόημα η αντιπαράθεσή τους με τον ομοσπονδιακό πρόεδρο Tζον Ανταμς, αν δεν του στερούσαν την εξουσία μέσω εθνικών εκλογών. O μηχανισμός που δημιούργησαν για να οργανώσουν τους οπαδούς τους σε όλη τη χώρα αποτέλεσε το πρώτο πολιτικό κόμμα της νέας εποχής. Eίναι το σημερινό Δημοκρατικό Kόμμα.

Aυτή η «γέννηση» είχε ως αποτέλεσμα, ένας από τους πιο θεμελιώδεις θεσμούς της σύγχρονης δημοκρατίας, το κόμμα, να γιγαντωθεί πέρα από τα όρια των κοινοβουλίων προκειμένου να οργανώσει πλέον τους ίδιους τους πολίτες και να κινητοποιεί τους υποστηρικτές στις εθνικές εκλογές.

Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία, η λειτουργία των κομμάτων διασφάλιζε ακριβώς τους όρους της αντιπροσωπευτικότητας. Tο κάθε κόμμα εκφράζοντας συγκεκριμένες ομάδες έθετε τα συμφέροντά τους στη δημόσια ατζέντα. Ολα; Οχι. Θα ήταν αδύνατον. Ενα πολιτικό κόμμα πάντα ιεραρχούσε τα προβλήματα ή τα συμφέροντα των οπαδών του. Γι’ αυτό είχε (και έχει;) μεγάλη σημασία η σωστή λειτουργία του κόμματος ώστε η ιεράρχηση των θεμάτων να μην είναι σε αναντιστοιχία με τη βάση του κόμματος. Tότε λέμε «η ηγεσία είναι σε δυσαρμονία με τη βάση».

Στη θεωρία τα πράγματα είναι πάντα πιο ξεκάθαρα και πιο ευκρινή απ’ ό,τι στην πράξη. Tα κόμματα είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο γίνεται η καταγραφή προβλημάτων και παραγωγή λύσεων με τη διαδικασία της αντιπροσώπευσης. Δηλαδή με τη (λαϊκή) εξουσιοδότηση των κομματικών αξιωματούχων και ηγετών να διεκδικήσουν με συγκεκριμένα προγράμματα την εξουσία. Kαι να την ασκήσουν!

Aλλά η (πολιτική) εξουσία στις σύγχρονες δημοκρατίες αποδείχθηκε (όπως ήταν «φυσικό») ελάχιστα σταθερή και ιδιαίτερα απρόβλεπτη. Kαι ενδεχομένως είναι πολύ λιγότερο «πολιτική» από άλλοτε.

Σήμερα, υποστηρίζεται σθεναρά από μερίδα πολιτικών επιστημόνων, πως η δυτική δημοκρατία έχει μεταλλαχθεί στη «μεταδημοκρατία». Yποστηρίζουν πως η πολιτική, λόγω της παθητικοποίησης και της απογοήτευσης μεγάλων κομματιών του πληθυσμού, ξαναεπιστρέφει στα χέρια των ολίγων. Oικονομικά και άλλα συμφέροντα επιβάλλουν όλο και περισσότερο (υποστηρίζει μεταξύ άλλων ο Kαρλ Kράουτς) τη δημόσια ατζέντα και διεκδικούν όλο και περισσότερο χώρο από αυτόν που κατείχε αποκλειστικά η πολιτική ελίτ. Σ’ αυτή τη φάση, οι παραδοσιακές δομές της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας χάνουν τη δημιουργική τους δύναμη, μεταβάλλονται απλώς σε νομιμοποιητικές διαδικασίες αυτού του «μεταδημοκρατικού μορφώματος», δηλαδή της διαπλοκής των οικονομικών, πολιτικών και μιντιακών ελίτ και της διαφθοράς.

Tα κόμματα είναι η προκυμαία πάνω στην οποία ξεσπούν τα πρώτα κύματα αυτής της μεταλλαγμένης δημοκρατίας.

Kαι είναι μάλλον αναμενόμενο να κινηθούν πρώτα. H πολιτική εξουσία χάνεται από τους θεσμούς της (αντιπροσωπευτικής ή μεταλλαγμένης) δημοκρατίας μας και τα κόμματα πρέπει να αντιδράσουν.

H σημαντικότερη και πιο προβεβλημένη στην Eλλάδα αντίδραση αφορά τον τρόπο εκλογής του ηγέτη. ΠAΣOK και προσφάτως η N.Δ. δείχνουν ότι (επαν)ανακάλυψαν την κομματική βάση. Tώρα, με μια πολύ διευρυμένη έννοια. H «βάση» τώρα συμπεριλαμβάνει και τη σιωπηλή και όλο πιο κυνική μάζα των ψηφοφόρων στην οποία θέλουν να δώσουν «φωνή», αντλώντας από κει -οι ηγεσίες- τη νομιμοποίηση που θα χρειαστούν ώστε να βρεθούν σε πιο ενισχυμένη διαπραγματευτική θέση με τις εκτός πολιτικής ελίτ.

Eπιτυγχάνεται κάτι τέτοιο ή μήπως με ένα τόσο διευρυμένο δημοκρατικό μέτρο τελικά τα κόμματα ενσωματώνουν και ανατροφοδοτούν τα προβλήματα της «μεταλλαγμένης» δημοκρατίας; Mήπως, λοιπόν, το κόμμα ως πυλώνας της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας αποποιείται την έννοια της αντιπροσώπευσης και μέσω καθολικών ψηφοφοριών ή δημοψηφισμάτων ουσιαστικά βάλλει με τη σειρά του κατά της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας; Mήπως έτσι συναντούν τον λαϊκισμό;

O Mιχάλης Σπουρδαλάκης (καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Aθηνών) είναι σαφής: «Bοηθά μεν το πολιτικό σκηνικό, αλλά τελικά αυτές οι διαδικασίες βλάπτουν την ποιότητα της δημοκρατίας. Eιδικά στην περίπτωση της N.Δ. δείχνει εξαιρετικά ριζοσπαστική μια τέτοια πρωτοβουλία συμμετοχικής δημοκρατίας. Aλλά δεν είναι, όπως δεν ήταν και στο ΠAΣOK αν σκεφθεί κανείς ότι έτσι τα κόμματα βάζουν στο δικό τους “παιχνίδι” κι άλλα κέντρα εξουσίας.
Οταν η εκλογή γίνεται σε επίπεδο 780.000 ψηφοφόρων, τότε την απόφασή τους δεν την επηρεάζουν οι φρακαρισμένοι και γραφειοκρατικοί κομματικοί μηχανισμοί, αλλά κυρίως η οικονομική άνεση και η προσβασιμότητα στα μίντια των υποψηφίων».

Aπό τη συγκεκριμένη διαδικασία προκύπτει κι ένα δεύτερο ζήτημα: τα κόμματα αποκτούν έναν κυρίαρχο αρχηγικό χαρακτήρα. Στο νέο τοπίο υπάρχουν μόνο δύο παίκτες: ο ηγέτης και η μάζα των ψηφοφόρων. Δεν έχει τόσο σημασία το ποσοστό όσο η ικανότητα του ηγέτη να κινητοποιήσει μεγάλο κομμάτι ψηφοφόρων. Oι ενδιάμεσοι κρίκοι της κομματικής αλυσίδας παραμερίζονται. Mπορεί να είναι αποδεδειγμένα αναποτελεσματικοί, αλλά δεν υπάρχει (ακόμη) άλλος χώρος παραγωγής πολιτικής και προτάσεων. H διακυβέρνηση και η αντιμετώπιση όλο και πιο πολύπλοκων ζητημάτων χρειάζεται στελέχη, η πλειονότητα των οποίων παράγεται από τους κομματικούς μηχανισμούς. Kι αυτοί παρακάμπτονται σχεδόν πλήρως.

Aπό την άλλη πλευρά, είναι σημαντικό ότι τα κεντρικά πολιτικά κόμματα με τέτοιες διαδικασίες δείχνουν ότι αναζητούν νέους δρόμους. Oι ηγέτες ανατρέχουν για νομιμοποίηση όχι (μόνο) στις διαπλεκόμενες ελίτ, αλλά στην ίδια την πηγή της δημοκρατίας, στον πολίτη. Οπως λέει ο Γιάννης Σταυρακάκης (αναπληρωτής καθηγητής στο AΠΘ) «κάθε μέτρο ή κάθε πολιτική ενέργεια δεν μπορεί να κριθεί από μόνη της. Aν αυτή η διαδικασία συνοδευτεί και από άλλα μέτρα στην ίδια κατεύθυνση π.χ. της δημόσιας διαβούλευσης και της λογοδοσίας, τότε δεν αποκλείεται να λειτουργήσει αναζωογονητικά για το πολιτικό μας σύστημα. Aν όχι...».

Kαι, τέλος, το πιο σημαντικό: πώς θα αξιοποιήσουν οι ψηφοφόροι αυτή τη νέα δύναμη που φαίνεται ότι κατοχυρώνουν; Σαν τηλεκοντρόλ ή σαν δικαίωμα;

Oι απαντήσεις αναμένονται εν μέσω παρεμφερών και δυσοίωνων διαδικασιών, όπως στην Eλβετία, όπου οι πολίτες κλήθηκαν να απαντήσουν με ένα «ναι» ή «όχι» σε ένα τόσο πολύπλοκο ζήτημα - αυτό της νέας ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Ιnfo

- Kόλιν Kράουτς, «Mεταδημοκρατία», Aθήνα 2006, εκδ. Εκκρεμές (με εξαιρετική εισαγωγή του Aλέξανδρου Kιουπκιολή)
- Robert Dahl, «Περί δημοκρατίας», Aθήνα 2001, εκδ. Ψυχογιός
- Chantal Mouffe, «Tο δημοκρατικό παράδοξο» Aθήνα 2004, εκδ. Πόλις
- Neil Nugent, «Πολιτική και διακυβέρνηση στην Eυρωπαϊκή Ενωση», Aθήνα 2009, εκδ. Σαββάλας
- Aντώνη Mανιτάκη, «Tι είναι Πολίτευμα», Aθήνα 2009, εκδ. Σαββάλας
- Γιούργκεν Xάμπερμας, «H διάσπαση της Δύσης», Aθήνα 2007, εκδ. Καστανιώτης


Πηγή:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_06/12/2009_382218


Η απρόβλεπτη «ευφυΐα» του πλήθους

Tου Χαριδημου Κ. Τσουκα *

Σχεδόν οκτακόσιες χιλιάδες οπαδοί της «Νέας Δημοκρατίας» ψήφισαν στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη του νέου προέδρου. Επίσης εντυπωσιακά μεγάλος ήταν ο αριθμός στις αντίστοιχες εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ. Αν αμφιβάλλατε ότι ο δικομματισμός έχει μέλλον, ιδού η διάψευση.

Ευκαιρίας δοθείσης, οι πολίτες εκφράζουν τις προτιμήσεις τους, δεν παραμένουν απαθείς. Οταν τους δίνουν τον λόγο, ενδέχεται να τον πάρουν. Μερικές φορές, δε, λένε απροσδόκητα πράγματα... Οτι μπορεί λ. χ. η κόρη του πρώην αρχηγού, η κυρία με το χαμόγελο-μάσκα, που θεωρούσε αυτονόητο ότι τα αξιώματα πλάστηκαν για ανθρώπους της δυναστείας, να χάσει τις εκλογές! Η δημοκρατική πολιτική είναι ένα ανοιχτό, πολύπλοκο σύστημα. Η εκλογή δυναστειακών ηγετών είναι ενδεχομενική· το φαινόμενο δεν είναι απαραίτητα επαναλαμβανόμενο. Η έκπληξη καραδοκεί. Μόνο οι αιτιοκράτες ή οι επηρμένοι δεν την περιμένουν.

Η εκλογή των προέδρων των ελλαδικών κομμάτων εξουσίας από τη βάση συνιστά ένα νέο φαινόμενο. Ξεκίνησε το 2004 ως μια εκ του ασφαλούς επιλογή του τότε υποψήφιου για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου. Διαθέτοντας αντίστοιχα βιώματα ανοιχτών διαδικασιών στην Αμερική και έχοντας όχι μόνο το δαχτυλίδι της διαδοχής, αλλά και την απήχηση του ιστορικού του επωνύμου, ήταν βέβαιο ότι θα εκλεγόταν με τη νέα ανοιχτή διαδικασία. Η εκλογή από τη βάση καθιστούσε πραγματικότητα τη «συμμετοχή» που ευαγγελιζόταν ο κ. Παπανδρέου και έδενε με το γενικότερο πασοκικό αφήγημα περί «λαϊκής κυριαρχίας».

Ο μαζικός τρόπος εκλογής προέδρου στο ΠΑΣΟΚ δημιούργησε νέα δεδομένα στη λειτουργία των κομμάτων. Ηταν εξαιρετικά δύσκολο για τη Ν. Δ. να αρνηθεί την εκλογή προέδρου από τον κόσμο της. Θα φαινόταν φοβική και ελιτίστικη, στην εποχή που το κυρίαρχο λογοπλαίσιο (discourse) ευνοεί την «ανοιχτότητα», την αδιαμεσολάβητη προσβασιμότητα και την άμεση έκφραση ατομικών προτιμήσεων. Οταν ψηφίζεις για τον «Μπιγκ Μπράδερ» και τους «Μεγάλους Ελληνες», γιατί να μην ψηφίζεις και για τον αρχηγό του κόμματός σου; Ο ισομορφικός μιμητισμός παρήγαγε έναν νέο τρόπο λειτουργίας των κομμάτων εξουσίας. Το πολιτικό σύστημα μεταλλάχθηκε δίχως εμπρόθετο σχεδιασμό.

Η εκλογή από τη βάση μπορεί να αναπαράγει, σε μικρογραφία, την πόλωση των εθνικών εκλογών, προσδίδει όμως υψηλή νομιμοποίηση στον εκάστοτε πρόεδρο. Συγχρόνως, περιθωριοποιεί το κόμμα ως θεσμό στο οποίο ο πρόεδρος λογοδοτεί και από τις αποφάσεις του οποίου δεσμεύεται. Διαθέτοντας την άμεση λαϊκή εντολή, ο πρόεδρος αίρεται σημαντικά πάνω από τα κομματικά όργανα. Για την ακρίβεια, ο πρόεδρος μετατρέπεται σε αρχηγό.
Η περιθωριοποίηση του κόμματος αναδεικνύει την ηγετική ομάδα που πλαισιώνει τον αρχηγό και στον οποίο αποκλειστικά αναφέρεται. Το κόμμα μεταβάλλεται κυρίως σε μηχανισμό κινητοποίησης στις εκλογές, κατά τα αμερικανικά πρότυπα. Η διακριτότητά του από την υπόλοιπη κοινωνία περιορίζεται σημαντικά όταν δεν ψηφίζουν μόνο τα μέλη, αλλά οποιοσδήποτε το επιθυμεί. Στο μέτρο που αυτό συμβαίνει, τα κόμματα τείνουν να απισχνούνται. Οταν μπορείς απροϋπόθετα να συμμετέχεις στις κρισιμότερες κομματικές αποφάσεις, ποιος είναι ο λόγος να γίνεις μέλος;

Η παρακμή των κομματικών οργανισμών είναι πανευρωπαϊκό φαινόμενο. Συγχρόνως, παρατηρείται αύξηση των μελών των μη κυβερνητικών οργανώσεων. Η Βασιλική Ορνιθολογική Εταιρεία στη Βρετανία έχει περισσότερα μέλη από όλα τα κόμματα μαζί! Οι καθολικές αφηγήσεις που προβάλλουν τα κόμματα συγκινούν όλο και λιγότερο τους πολίτες στις διαφοροποιημένες κοινωνίες της άμεσης, γενικευμένης επικοινωνίας. Μπορείς να κινητοποιείσαι για τα επιμέρους θέματα που παθιάζεσαι, χωρίς να χρειαστεί να έχεις άποψη για όλα.

Αυτό αλλάζει ακόμα και τον τρόπο που οι πολίτες ψηφίζουν. Μπορεί η επιλογή σου να είναι κατ’ ανάγκην καθολική (στο μέτρο που ένα κόμμα εξουσίας κατ’ ανάγκην προτείνει μια γενική αφήγηση διακυβέρνησης), αλλά η ψήφος σου ενδέχεται να εκφράζει κυρίως επιμέρους προτιμήσεις. Το γεγονός ότι ψήφισες ΠΑΣΟΚ για να απαλλαγείς από την αθλιότητα της κυβέρνησης Καραμανλή δεν σε σταματά να διαμαρτύρεσαι για τις αλλαγές στο ασφαλιστικό.

Οι ανοιχτές διαδικασίες καθιστούν την πολιτική ένα οιονεί απρόβλεπτο σύστημα, το οποίο, στην κατάλληλη συγκυρία (απρόβλεπτη φυσικά), ενδέχεται να παραγάγει απροσδόκητη καινοτομία (όχι απαραίτητα θετική). Στην παραδοσιακή πολιτική τα κόμματα λειτουργούν όπως οι μεγάλες επιχειρήσεις στην οικονομία: η ολιγαρχική δομή τους και η ολιγοπωλιακή λειτουργία τους σταθεροποιούν το σύστημα. Αντιθέτως, η μαζική, δημοψηφισματικού τύπου, συμμετοχή των πολιτών δυνητικά το αποσταθεροποιεί, στο μέτρο που οι διαθέσεις του πλήθους, εξαρτώμενες από τη συγκυρία και υποκείμενες ευκολότερα απ’ ό, τι οι ελίτ σε παρορμητικές επιλογές, καθιστά εφικτή την παραγωγή νεωτερισμών (είτε αυτοί είναι η εκλογή του προοδευτικού Ομπάμα είτε του εθνολαϊκιστή Σαμαρά· είτε η καταψήφιση του Σχεδίου Ανάν στην Κύπρο είτε η απαγόρευση ανέγερσης μιναρέδων στην Ελβετία).

Η πολιτική είναι μια διαδικασία στην οποία οι επιλογές των πολιτών δεν διαμορφώνονται κυρίαρχα από τη λογική αλλά από ένα μίγμα εξωλογικών διαθέσεων, συναισθημάτων και αξιών. Αυτό δεν καθιστά τις πολιτικές επιλογές απαραίτητα μη ορθολογικές, απλώς υπογραμμίζει ότι, όπως έλεγε ο αείμνηστος Καστοριάδης, στη βάση του ορθού λόγου κείται το πάθος, η «αστυνόμος οργή». Αν η κυρία Μπακογιάννη θέλει να μάθει κάτι από την ήττα της, ας ξαναδεί το χαμόγελό της στον καθρέφτη των ΜΜΕ. Ισως δει τότε αυτό που είδαν οι περισσότεροι οπαδοί του κόμματός της...

* Ο κ. Χαρίδημος Κ. Τσούκας είναι καθηγητής στο ALBA και στο University of Warwick

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_06/12/2009_382219

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

ΜΝΗΜΗ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ


Θα ήθελα, η 6η Δεκεμβρίου
να καθιερωθεί από την πολιτεία ως,

« ημέρα κατά της βίας»
ή
ως «ημέρα των δικαιωμάτων των νέων».
Τζίνα Τσαλικιάν




Η μητέρα του Αλέξη μιλάει στην Ελλη Στάη:

"Του έμαθα να μη φοβάται..."


"Αν είχε φοβηθεί το δολοφόνο του, τώρα θα ζούσε», λέει η κυρία Τζίνα Τσαλικιάν".

Μπαίνω στο κατάστημά της στην οδό Βουκουρεστίου, με αμηχανία, για να τη συναντήσω. Ήθελα από πέρυσι να τη δω από κοντά, αλλά το ένστικτό μου έλεγε ότι πρέπει να είναι μεταγενέστερος ο χρόνος της συνάντησης.

Την βλέπω, είναι γλυκειά, εγκάρδια, μια ήρεμη επαγγελματίας στο χώρο της δουλειάς της. Αν δεν ξέρεις τι έγινε πέρυσι αυτές τις μέρες στην Ελλάδα, δεν θα καταλάβεις ότι αυτή η γυναίκα κουβαλάει μέσα της όλο τον πόνο της απόλυτης απώλειας, που είναι ο χαμός του παιδιού σου, αλλά και όλο το φορτίο των βίαιων γεγονότων που σημάδεψαν τη χώρα, μετά την εν ψυχρώ εκτέλεση του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου.

«Με βαραίνει ότι του έμαθα να μη φοβάται τίποτα στη ζωή» - μου λέει- και καταλαβαίνω αμέσως… Αν φοβόταν , ίσως να μην είχε ορθώσει την εφηβική του αντίδραση στο γνωστό σε όλους μας «βαρβαρισμό» κάποιων οργάνων της τάξης…

«Αν είχε φοβηθεί το δολοφόνο του, τώρα θα ζούσε» λέει η κα. Τζίνα Τσαλικιάν.

«Αυτό το βάρος κουβαλάω, τον έμαθα να μην φοβάται…».

Τη νιώθω, αισθάνομαι άβολα, δεν είμαι η δημοσιογράφος κι’ εκείνη η επιχειρηματίας. Είμαι η μάνα και είναι η μάνα. Το ίδιο βάρος θα ένιωθα και εγώ…

«Είμαι μια γυναίκα που πάλεψα και δούλεψα πολύ. Αυτό μάθαινα και στα παιδιά μου. Ο Αλέξης ερχόταν εδώ και με βοηθούσε – δούλευε μαζί μου – ήταν ένα καλό, καλοαναθρεμμένο παιδί- όχι αυτά που λένε βουτυρόπαιδα – ένα παιδί με ανατροφή καλή , που του την έδωσα εγώ».

«Και η δίκη; Τι θα γίνει με τη δίκη που θα ξύσει πληγές;» τη ρωτάω…

Αντιδρά πολύ, με αξιοπρέπεια μεν, αλλά πολύ. Την χτυπάει βαθειά το γεγονός ότι θα ακουστεί ξανά από τα χείλη του γνωστού δικηγόρου η φράση «το παιδί με την αποκλίνουσα συμπεριφορά». Όπως την πειράζει βαθειά ότι περιφέρεται η δίκη από χωρίου εις χωρίον. Θέλει μια δίκη για το δολοφόνο του παιδιού της. «Θέλω να ξέρω ότι το παιδί μου δεν έφυγε, όπως ένα σκυλί που το πάτησε ένα αυτοκίνητο και το άφησε στην άκρη του δρόμου».

Θέλει ακόμη να μην γίνει καμία εκμετάλλευση πολιτική στην επέτειο του ενός χρόνου από το χαμό του Αλέξη και τα βίαια γεγονότα που σάρωσαν την Ελλάδα.

«Ο κ. Χρυσοχοΐδης – μου λέει – ζήτησε η μνήμη του Αλέξη να μην σφραγιστεί φέτος με βία. Θα ήθελα, η 6η Δεκεμβρίου να καθιερωθεί από την πολιτεία ως, « ημέρα κατά της βίας»ή ως «ημέρα των δικαιωμάτων των νέων».

«Αυτή θα ήταν και η καλύτερη τιμή για τη μνήμη του παιδιού μου».

Θα ήταν και μια λογική πρόταση – λέω εγώ – στον Υπ. Δημόσιας Τάξης (με τον οποίο μίλησα αφού είδα την Τζίνα Τσαλικιάν) ώστε οι νέοι που ξεχύθηκαν πέρυσι στους δρόμους και το ίδιο θέλουν να κάνουν και φέτος, να μην «καπελωθούν» από βίαιες αυθαιρεσίες άλλων, είτε αυτοί είναι αστυνομικοί, είτε είναι πολίτες.

Πριν φύγω από το μαγαζί της οδού Βουκουρεστίου, είμαι εγώ αυτή που δακρύζω όταν μου δείχνει τη φωτογραφία που έχει εκεί του Αλέξη, και είμαι εγώ αυτή που αισθάνομαι την ανάγκη, να την κρατήσω σφιχτά στην αγκαλιά μου, πριν φύγω.

Η μαμά του Αλέξη αντέχει , γιατί ξέρει ότι θα πρέπει να το αντέξει, μέχρι το τέλος της ζωής της.

Έλλη Στάη
05/12/2009

Πηγή:
http://www.ellispoint.gr/index.php?option=com_resource&controller=article&article=477&category_id=23&Itemid=21










ΕΤΣΙ ΤΙΜΗΘΗΚΕ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΟΥ ΑΛΕΞΗ









Πάθος, πλήθος και αυτοσυγκράτηση

Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την επέτειο του φόνου του Αλ.Γρηγορόπουλου σημαδεύτηκε μεν από επεισόδια, ωστόσο η ΕΛ.ΑΣ δεν "εμπόδισε" την ολοκλήρωσή της καταφέρνοντας παράλληλα να μην επιτρέψει την εκδήλωση εκτεταμένων επεισοδίων.

Το πρώτο «ραντεβού» των 13.00 ως συνήθως τηρήθηκε από ελάχιστους σε σύγκριση με τον τελικό όγκο της πορείας, καθώς εκείνη την ώρα στα Προπύλαια υπήρχαν περίπου 500 άτομα, με αρκετούς να βρίσκονται στην είσοδο της Πρυτανείας. Σταδιακά ο όγκος του κόσμου αυξήθηκε σε αρκετές χιλιάδες, ενώ λίγο πριν ξεκινήσει η πορεία, αντιεξουσιαστές κατέβασαν την ελληνική σημαία από την Πρυτανεία για να την αντικαταστήσουν με μία ερυθρόμαυρη. Στο διάστημα αυτό αψιμαχίες κουκουλοφόρων με άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. σημειώθηκαν σε αρκετά σημεία, αλλά μόνο περιμετρικά και όχι από τον κύριο όγκο των συγκεντρωμένων.

Οταν ξεκίνησε η πορεία προς τη Βουλή, το πλήθος ήταν πλέον διψήφιος αριθμός χιλιάδων και χωρίς ιδιαίτερα επεισόδια διέσχισε την Πανεπιστημίου, την Αιόλου και τη Σταδίου μέχρι να φτάσει στην πλατεία Συντάγματος. Τα περιστατικά επιθέσεων κουκουλοφόρων σε βιτρίνες τραπεζών, κάμερες και προθήκες καταστημάτων ήταν σποραδικά, ενίοτε δε επιδοκιμάστηκαν ή αποδοκιμάστηκαν, από διαφορετικά μπλοκ της πορείας.

Στην πλατεία Συντάγματος υπήρξαν τα σοβαρότερα επεισόδια, καθώς αρχικά τα McDonald's της Ερμού και ακολούθως άνδρες των ΜΑΤ (στοά Ταχυδρομείου, στη συμβολή με την Μητροπόλεως) δέχτηκαν την επίθεση κουκουλοφόρων που κινούνταν στις παρυφές της πορείας. Η αντίδραση της αστυνομίας ήταν εκτεταμένη χρήση χημικών και αρκετές βίαιες συγκρούσεις, ωστόσο ο κύριος όγκος των συγκεντρωμένων είτε συνέχισε την πορεία του, είτε «έκοψε δρόμο» μπροστά από το King George και τη "Μεγάλη Βρετανία".

Τελικά ο κύριος όγκος των διαδηλωτών κατευθύνθηκε μέσω Πανεπιστημίου και Πατησίων στο χώρο του Πολυτεχνείου και την Πλατεία Εξαρχείων, όπου μερικές χιλιάδες κόσμου φαίνονται αποφασισμένες να περιμένουν το επόμενο «ραντεβού» στο σημείο που σκοτώθηκε ο Αλ.Γρηγορόπουλος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά τις συγκρούσεις στην πλατεία Συντάγματος, το μπλοκ της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ γιούχαρε τις σποραδικές επιθέσεις κουκουλοφόρων σε προθήκες και κάμερες, ενώ προσπάθησε να δημιουργήσει και αλυσίδες για να περιφρουρήσει το χώρο του, κίνηση για την οποία η Αλ.Παπαρήγα μπορεί να... αισθάνεται δικαιωμένη, αφού πολλάκις έχει τονίσει τη σημασία των περιφρουρήσεων, ώστε να αποφεύγονται επεισόδια από ξένα στοιχεία.

Η στάση της ΕΛ.ΑΣ. επέτρεψε τελικά στον κύριο όγκο των διαδηλωτών να πραγματοποιήσει την πορεία διαμαρτυρίας, χωρίς βίαιες συμπεριφορές κατά πάντων και με περιορισμένη χρήση χημικών (ανεξάρτητα φυσικά από όσα συνέβησαν στις συγκρούσεις με τους κουκουλοφόρους).

Βεβαίως, η νύχτα της Κυριακής είναι μακριά, με το Πολυτεχνείο να είναι γεμάτο με αρκετό κόσμο και την Πρυτανεία να βρίσκεται περικυκλωμένη, με μερικές εκαντοντάδες να είναι ταμπουρωμένοι μέσα, όσο ο Πρύτανης δεν δέχεται να αρθεί το άσυλο.

Διάλογος ΜΑΤ - διαδηλωτών

Εμφανώς διαφορετική είναι η στάση τόσο από τους άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. όσο και από τους συγκεντρωμένους στην περιοχή των Εξαρχείων, μετά την επέμβαση των ΜΑΤ για να απωθηθούν ομάδες κουκουλοφόρων.

Παρά το ότι στην πλατεία Εξαρχείων υπάρχει αρκετός κόσμος και μετά τις συγκρούσεις που σημειώθηκαν στις 17.00 περίπου, εκατέρωθεν υπάρχει ένα είδος... ανεκτικότητας!

Ετσι, μέσα στους συγκεντρωμένους έφτασε όχημα της Πυροσβεστικής που έσβησε φλεγόμενους κάδους στη συμβολή των οδών Σπ.Τρικούπη και Στουρνάρη, ενώ ο επικεφαλής μάλλον των ΜΑΤ, που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στην Σπ.Τρικούπη, δεν δίστασε να κυκλοφορεί μόνος μεταξύ των συγκεντρωμένων.

Μάλιστα, στη συνέχεια άνοιξε διάλογο με αρκετούς από αυτούς, για να απαντήσει στις αιτιάσεις τους ότι δεν υπάρχει λόγος παρουσίας των ΜΑΤ στο χώρο, αφού απλώς δυναμιτίζει την ατμόσφαιρα.

Ο ίδιος τους παρέπεμψε στην ηγεσία της ΓΑΔΑ και τους εισαγγελείς που δίνουν τις σχετικές εντολές, ενώ σημείωσε ότι οι ίδιοι συμβάλλουν στην προστασία της τάξης, όπως έχουν ορκιστεί.

Ρεπορταζ: Χρήστος Κακαβογιάννης

Πηγή:

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=8760816


ΝΤΡΟΠΗ

ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ



video

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ - Ο προστάτης των απανταχού ναυτικών


Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, ο Θαυματουργός


Ο Κύριος, στην επί του Όρους ομιλία του, είπε: «Γίνεσθε οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί» (Λουκ. στ΄ 36). Να γίνεστε, δηλαδή, σπλαχνικοί προς τον πλησίον και συμπονετικοί στις δυστυχίες και στις ανάγκες του, καθώς και ο ουράνιος Πατέρας σας είναι ευσπλαχνικός προς όλους. Μια τέτοια προσωποποίηση της χριστιανικής ευσπλαχνίας υπήρξε ο Άγιος Νικόλαος, o Αρχιεπίσκοπος Μύρων και Λυκίας του οποίου την μνήμη τιμά τόσο η Ορθόδοξη όσο και η Καθολική Εκκλησία στις 6 Δεκεμβρίου.

Ο Αγιος Νικόλαος είναι ο θαυματουργός Αγιος των ναυτικών μας και δεν υπάρχει ελληνικό νησί χωρίς εκκλησιά στο όνομά Του, όπως και δεν υπάρχει και ελληνικό πλοίο χωρίς το εικόνισμά Του με το ακοίμητο καντήλι.

Ο ναυτικός λαός μας και το Ναυτικό μας, γενικά, τον καθιέρωσαν ως προστάτη τους, για τα πολλά θαύματα που έκανε σε περιπτώσεις που άνθρωποι και πλοία κινδύνευαν να καταποντιστούν από θαλασσοταραχή ή από άλλες αιτίες.

Ο Άγιος Νικόλαος δεν ήταν ναυτικός. Υπήρξε, όμως, η προσωποποίηση της χριστιανικής ευσπλαχνίας και η ενσάρκωση της ελεημοσύνης προς τους στερημένους και σε όσους κινδύνευαν, είτε στη στεριά είτε στη θάλασσα.

Γόνος διακεκριμένης οικογένειας, γεννήθηκε στα βάθη της Ανατολής. Στα Πάταρα της Λυκίας, στην αρχή σχεδόν του τρίτου, μετά Χριστόν, αιώνα και από μικρό παιδί έδειξε πόσο καλός Χριστιανός θα γινόταν. Η παράδοση, μάλιστα, αναφέρει, πως σαν ήταν βρέφος, δεν θήλαζε την Τετάρτη και την Παρασκευή.

Υπήρξε μοναχοπαίδι, μεγαλωμένο με χριστιανικές αρχές που δικαίωσε τις ελπίδες των γονιών του με το ήθος του. Ορφάνεψε σε νεαρή ηλικία και κληρονόμησε αρκετή περιουσία. Δεν την κράτησε όμως για τον εαυτό του. Τη μοίρασε στους φτωχούς και, μάλιστα, κρυφά.

Έκανε συντροφιά με μεγάλους και σοφούς ανθρώπους και συνεχώς βρισκόταν στην εκκλησία, όπου προσευχόταν. Η αγάπη των συμπολιτών του, απέναντι του, ήταν απεριόριστη και όλοι είχαν καταλάβει πως ο αθέατος φιλάνθρωπος που τους συνέτρεχε στις δύσκολες στιγμές του ήταν ο Νικόλαος.

Ο θείος του - αδελφός του πατέρα του - που κι αυτός ονομαζόταν Νικόλαος ηταν Αρχιερέας της επαρχίας του. Βλέποντας λοιπόν τη σωφροσύνη του ανιψιού του, τον χειροτόνησε ιερέα. Από τότε, η ζωή του έγινε ένα αληθινό υπόδειγμα αρετής και εγκράτειας, ενώ συνέχιζε τις φιλανθρωπίες του.

Η παράδοση λέγει ότι κάποτε, θέλησε να πάει στα Ιεροσόλυμα , για να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο. Καθώς ταξίδευε για τους Αγίους Τόπους, μ' ένα αιγυπτιακό πλοίο, έπιασε φοβερή θαλασσοταραχή. Είπε ,τότε, σε όλους να μη φοβούνται γιατί θα προσευχηθεί και θα τους γλιτώσει ο Θεός. Έτσι και έγινε. Η τρικυμία δεν βούλιαξε το πλοίο. Ο Νικόλαος, σε μια γωνιά, προσευχόταν συνεχώς στο Θεό. Την άλλη μέρα κόπασε η τρικυμία. Μόνο ένας ναύτης, την ώρα που ανέβηκε στο κατάρτι να διορθώσει τα σχοινιά, γλίστρησε στο κατάστρωμα και σκοτώθηκε. Ολοι άρχισαν τότε να κλαίνε για το χαμένο παλικάρι. Ο Άγιος Νικόλαος προσευχήθηκε θερμά στο Θεό και ο ναύτης αναστήθηκε. Τότε όλοι θαύμασαν αυτό τον άγιο άνθρωπο και συνταξιδιώτη τους και όταν έφθασαν στον τόπο τους άρχισαν να μιλούν για τα θαύματά του.

Όταν πέθανε ο Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας συγκεντρώθηκαν οι επίσκοποι της επαρχίας για να εκλέξουν το διάδοχο του. Η απόφαση ήταν δύσκολη και την ανέβαλαν για την άλλη μέρα. Τη νύχτα, όλοι είδαν το ίδιο όραμα: Άγγελος Κυρίου τους είπε ότι ο καταλληλότερος για την αρχιεπισκοπή ήταν ο ιερέας από τα Πάταρα, ο Νικόλαος. Οι επίσκοποι συνεμορφώθησαν με τις υποδείξεις του αγγέλου και ανέδειξαν τον Νικόλαο Μητροπολίτη Μύρων.

Μετά την εκλογή του ο Άγιος Νικόλαος συνέχισε με περισσότερη θέρμη ψυχής το φιλανθρωπικό του έργο. Έφτιαξε γηροκομεία, πτωχοκομεία, νοσοκομεία. Η πραότητά του, όμως, δεν τον εμπόδιζε να είναι αυστηρός εκεί που έπρεπε και να είναι «ο ποιμήν, ο βαστάζων ράβδον».

Όταν ο Μαξιμιανός και ο Διοκλητιανός εκήρυξαν άγριο διωγμό κατά των Χριστιανών, και, κυρίως κατά των επισκόπων, ο Νικόλαος δεν θορυβήθηκε. Συνέχιζε να διδάσκει με περισσότερο πάθος την πίστη στον ένα και μοναδικό Θεό και την αγάπη στο συνάνθρωπο. Παράλληλα, κατηγορούσε τα ψεύδη και την υποκρισία της ειδωλολατρίας.Κάποιοι τον πρόδωσαν και καταδικάστηκε σε εξορία και φυλάκιση. Ελευθερώθηκε, όταν τη βασιλεία ανέλαβε ο Χριστιανός αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος ο Μέγας, γιος της Αγίας Ελένης, ο οποίος ελευθέρωσε όλους τους φυλακισμένους και πολέμησε την ειδωλολατρία. Ο Αγιος Νικόλαος επέστρεψε και πάλι στη Μητρόπολή του.

Πολλά είναι τα θαύματά του. Πολλοί ναυτικοί, που ταξίδευαν στην περιοχή εκείνη και κινδύνευαν, έβλεπαν έναν ολόσωμο ιερέα, πάνω στη πρύμνη του πλοίου τους. Κι όταν έφθαναν στα Μύρα, για να προσκυνήσουν, έβλεπαν τον ίδιο, τον θαυματουργό ιερέα, που τους έσωσε, να λειτουργεί.

Πήρε μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια, με 318 Πατέρες. Όλοι καταδίκαζαν τον αιρετικό Αρειο, ο οποίος αμφισβητούσε τον Υιό και Λόγο του Θεού. Λέγεται, μάλιστα, ότι ο Επίσκοπος Νικόλαος τον χαστούκισε δυνατά, μπροστά στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο και για το λόγο αυτό φυλακίστηκε. Αλλά, το βράδυ, παρουσιάστηκε στο κελί του ο Χριστός και του έδωσε το Ευαγγέλιο, ενώ η Θεοτόκος του χάρισε αρχιερατικό ωμοφόριο. Λυμένο από τα δεσμά του και με τα ιερά αυτά κειμήλια στους ώμους και στα χέρια, τον βρήκαν όσοι τον επισκέφθηκαν το άλλο πρωί. Οταν τον ρώτησαν πού τα βρήκε , τους είπε την αλήθεια. Αμέσως, το 'μαθε ο αυτοκράτορας και διέταξε να τον αποφυλακίσουν.

Παρά τα γηρατειά του, δεν σταματούσε το φιλάνθρωπο έργο του. Πριν να παραδώσει την ψυχή του στον Κύριο, σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και είδε τους αγγέλους, που έρχονταν να τον παραλάβουν. Και, τότε, ψιθύρισε: «Κύριε, εις χείρας Σου παρατίθημι το πνεύμα μου» και έκλεισε για πάντα τα μάτια του. Ηταν το 330 μ. Χ.

Το λείψανο του Αγίου απόκειται στη Βάρη της Ιταλίας. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου. Η επίκληση της μεσιτείας Του προς τον Φιλάνθρωπο Θεό εξακολουθεί και μέχρι σήμερα να συντελεί σε πολλά θαύματα, τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα.

Η κοίμησή του

Ο άγιος Νικόλαος πέθανε ειρηνικά στις 6 Δεκεμβρίου του έτους 330 μ. Χ. (Κατ’ άλλους του 345 ή 352 μ.Χ.) Μετά την κοίμησή του ονομάστηκε «μυροβλύτης», καθώς τα λείψανά του άρχισαν να αναβλύζουν άγιο Μύρο, όπως και άλλων αγίων. Τα λείψανά του διατηρήθηκαν στα Μύρα έως και τον ενδέκατο αιώνα. Το 1087 κάποιοι ναύτες τα αφαίρεσαν και τα μετέφεραν στην Ιταλία, στην πόλη Μπάρι και τοποθετήθηκαν στο Ναό του Αγίου Στεφάνου. Λέγεται ότι κατά την τέλεση της θείας λειτουργίας άρχισε να αναβλύζει τόσο πολύ μύρο από τα ιερά λείψανα, που οι πιστοί το μάζευαν σε δοχεία για θεραπεία από διάφορες αρρώστιες, ενώ αρκετοί λιποθυμούσαν από την ευωδία του μύρου αυτού.

Εξέταση λειψάνων για ανάπλαση προσώπου

Ο νέος τάφος του αγίου Νικολάου στο Μπάρι ανοίχτηκε τη νύχτα της 5ης προς την 6η Μαΐου του 1953, επειδή έπρεπε να γίνουν αναστηλωτικά και αναπαλαιωτικά έργα στηΒασιλική του Αγίου Στεφάνου. Με την ευκαιρία αυτή έγινε αναγνωριστικός έλεγχος και καταμέτρηση των οστών που βρέθηκαν στον τάφο από τον καθηγητή της Ανατομίας του Πανεπιστημίου του Μπάρι Luigi Martino, με τη βοήθεια του Δρ. Venezia Luigi. Μετά, τα λείψανα τοποθετήθηκαν σε γυάλινη κάψα και τέθηκαν σε προσκύνημα στη Βασιλική του Αγίου.

Το 1957, ο ίδιος καθηγητής, με τον ίδιο βοηθό πραγματοποίησαν μια δεύτερη εξέταση των λειψάνων, τα οποία αμέσως μετά τοποθετήθηκαν στη σαρκοφάγο από όπου τα είχαν βγάλει αρχικά. Επρόκειτο για μια «ανατομική ανθρωπολογική μελέτη, που απέβλεπε στον προσδιορισμό και την αποτύπωση της εικόνας και των χαρακτηριστικών των οστών και κυρίως στην ανασύνθεση της φυσικής εμφάνισης ή ακόμη και της εικονογραφικής μορφής του ατόμου, στο όποιο άνηκαν τα υπό εξέταση οστικά λείψανα».

Η εξέταση απέδειξε ότι πολλά τμήματα των οστών έλειπαν, και ότι η κάρα είχε διατηρηθεί καλύτερα από τα υπόλοιπα. Παράλληλα, όταν ανοίχτηκε ή σαρκοφάγος, τα οστά βρέθηκαν βουτηγμένα σ’ ένα υγρό διαυγές, άχρωμο και άοσμο, σαν νερό που βγαίνει από βράχο. Όσα οστά βρίσκονταν πάνω από τη στάθμη του υγρού, που έφτανε στα 2-3 εκ. μ. από τον πυθμένα της σαρκοφάγου, ήταν υγρά όπως και τα εσωτερικά τοιχώματα της. Επίσης από αυτό το υγρό ήταν γεμάτες οι μυελοκυψέλες των σπογγωδών οστών. Η εξέταση του υγρού στα Ινστιτούτα Χημείας και Υγιεινής του Πανεπιστημίου του Μπάρι έδειξε ότι επρόκειτο για νερό καθαρό, ελεύθερο από άλατα και στείρο από μικροοργανισμούς. Οι ρωμαιοκαθολικοί του έχουν δώσει τη χαρακτηριστική ονομασία «Manna».

Τα σχετικά Αγιολογικά κείμενα αναφέρουν ότι και όταν οι ναυτικοί από το Μπάρι έσπασαν την πλάκα, του τάφου του Αγίου στα Μύρα, για να πάρουν τα λείψανα, τα βρήκαν μέσα σε «Θείο μύρο», (άλλοι γράφουν Sanctus liguor ή oleum). Σύμφωνα με τον ερευνητή καθηγητή, η ύπαρξη του υγρού αυτού στη σαρκοφάγο επέδρασε ευεργετικά στην καλύτερη συντήρηση των οστών όλους αυτούς τους αιώνες που πέρασαν. Η μελέτη των οστών έδειξε ότι ο κάτοχός τους έπασχε από αγκυλωτική σπονδυλαρθρίτιδα και διάχυτη ενδοκρανιακή υπερόστωση. Θεωρείται ότι αυτά πρέπει να κληροδοτήθηκαν στον Άγιο από κάποια υγρή φυλακή, όπου θα πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής του και μάλιστα σε προχωρημένη ηλικία, όπως μαρτυρούν τα σχετικά αγιολογικά κείμενα. Ο ίδιος καθηγητής εκτέλεσε ανάπλαση της μορφής του αγίου Νικολάου με βάση τα οστά της κάρας του, και το αποτέλεσμα έμοιαζε με τη μορφή του αγίου όπως εικονίζεται στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Ισιδώρου της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου Βενετίας.

Πηγές: Το συναξάρι των Αγίων της Αγγελικής Δαμίγου, Βικιπαιδεία, Χριστιανική Φοιτητική Ένωση

Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ...


Η εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία της ΝΔ αλλάζει το εσωκομματικό τοπίο της κεντροδεξιάς, αλλά και το πολιτικό τοπίο της χώρας. Μια ξεπερασμένη τάξη πραγμάτων στη ΝΔ, αλλά και μια ξεπερασμένη αντίληψη στον χώρο της πολιτικής έχασαν τη μάχη της ηγεσίας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αυτό έγινε κυρίως δυνατό χάρη στην κινητοποίηση 782.136 πολιτών.

Το παραπάνω νούμερο μοιάζει απίστευτο ακόμα και για το κινητικό και κινηματικό ΠΑΣΟΚ. Ας μην ξεχνάμε πως το 2004 ψήφισαν τον μοναδικό υποψήφιο πρόεδρο του 500.000 περίπου πολίτες, ενώ το 2007 απλώς ανακοινώθηκαν (με πολλές αμφισβητήσεις) περίπου 700.000 ψηφοφόροι. Στην περίπτωση της ΝΔ είχαμε ένα νούμερο (που πλησιάζει τις 800.000) επιβεβαιωμένο και διασταυρωμένο και από τους εκλογικούς καταλόγους

Η τεράστια κινητοποίηση ήταν αυτή που ξεπέρασε κάθε προσπάθεια των μηχανισμών, που είχαν δραστηριοποιηθεί στο έπακρο, να ελέγξουν την εκλογή. Με αριθμούς άνω των 400 και 500 χιλιάδων ψηφοφόρων οι όποιες στρεβλώσεις των μηχανισμών είχαν ξεπεραστεί. Είναι γεγονός πως σε όποια διαδικασία μπαίνει η κοινωνία οι μηχανισμοί ξεπερνιούνται. Αυτό είναι το πρώτο πολιτικό συμπέρασμα από την εκλογή του κ. Αντώνη Σαμαρά.

Το δεύτερο συμπέρασμα είναι πως οι Έλληνες ενδιαφέρονται ακόμα για την πολιτική. Όταν ξεσηκώνεται το 37% όσων ψήφισαν ΝΔ στις τελευταίες εκλογές και σπεύδει με υπομονή και επιμονή, χωρίς φωνές και πάθη, σε ατέλειωτες ουρές για να ψηφίσει νέο αρχηγό, όταν το κόμμα τους έχει μόλις γνωρίσει τη μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας του, έχουμε τη μεγαλύτερη απόδειξη πολιτικού ενδιαφέροντος.

Όλα τα παραπάνω ως απάντηση στους δημοσκόπους, στους δημοκόπους, στους επικοινωνιολογούντες και στους πολιτικολογούντες, που μιλάνε ακατάπαυστα για το «τέλος της πολιτικής» και για τις «πολιτικές της καθημερινότητας». Ποια ανάγκη της «καθημερινότητας» πήγαν να καλύψουν οι 800.000 άνθρωποι την 29η Νοεμβρίου 2009; Τι άλλο πέρα από την αναζήτηση μιας ιδεολογίας και την επιβεβαίωση μιας πολιτικής ελπίδα ήταν αυτό που τους σήκωσε από τον καναπέ της καθημερινότητας τους;

Το τρίτο μεγάλο συμπέρασμα ήταν ο τρόπος που επιτεύχθηκε το πολιτικό comeback του Αντώνη Σαμαρά. Ο Σαμαράς πόνταρε στην πολιτική αφύπνιση των ψηφοφόρων. Και την πέτυχε προτάσσοντας προτάγματα ιδεολογικά, αξίες και πολιτικές. Δεν αντέγραψε διαφημιστικές συνταγές προώθησης προϊόντων. Από αυτή την άποψη ήταν μια νίκη της πολιτικής και της ιδεολογίας επί της διαφήμισης. Ήταν μια νίκη της καθαρής πολιτικής επί της απολίτικης ιδεολογίας του «μεσαίου χώρου» των Λούληδων. Μιας απολίτικης ιδεολογίας που οδήγησε στον κυβερνητισμό (κυβερνάμε για να κυβερνάμε εμείς και να έχουνε τα οφέλη και για να μην κυβερνάνε οι άλλοι) που οδήγησε τη χώρα στο σημερινό ναυάγιο!!!

Είναι άλλο ο κυβερνητισμός και άλλο η πολιτική. Ο κυβερνητισμός διαχειρίζεται απλά τον βάλτο της πολιτικής καθημερινότητας προς όφελος μιας ομάδας. Η πολιτική επιδιώκει να αλλάξει τον βάλτο. Από αυτή την άποψη η πολιτική του «μεσαίου χώρου» των Λούλη-Σπηλιωτόπουλου ήταν σκέτος κυβερνητισμός που στόχο είχε τη συνεχή παραμονή κάποιων στην εξουσία. Με τέτοιες αντιλήψεις κυβερνήθηκε η χώρα μέχρι το 2009. Επί μακρόν η χώρα ασχολήθηκε ενδελεχώς με το άδειο κέλυφος; ενός ανυπάρκτου «μεσαίου χώρου». Ήταν μια «μεσαία» απολιτική περίοδος όπου πήξαμε σε «αναλύσεις» στρατηγικών και τακτικών της «καθημερινότητας» και εξαντληθήκαμε ακούγοντας για «κόμματα φθαρμένα προϊόντα». Και μετά όλοι αυτοί ξύπνησαν καθώς ήρθαν 800.000 ψηφοφόροι και καταψήφισαν μαζικά τη φθορά που έβλεπαν παντού οι Λούλης και Σπηλιωτόπουλος.

Κάπως έτσι μετά από τόση «μεσαία ευτυχία» και τόση ενδοσκόπηση στα προβλήματα της «καθημερινότητας» η χώρα ξύπνησε μπροστά σε μια οικονομική και κοινωνική χρεοκοπία και μια πλήρως εξουθενωμένη καθημερινότητα. Αλήθεια πως συνέβη αυτό; Ποια ήταν η ευθύνη αυτών που παραμέρισαν την πολιτική για το επικοινωνιακό περιτύλιγμα;

Να γιατί η καμπάνια του κ. Σαμαρά ήταν από κάτι που έλλειπε από το φθαρμένο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Δεν ήταν παλαιοδεξιές απόψεις, όπως τον κατηγόρησαν οι κολλημένοι στο παρελθόν αντίπαλοι του και οι ξεπερασμένοι παρατηρητές της πολιτικής. Η καμπάνια Σαμαρά επιχείρησε να αναδείξει μια ηγεμονεύουσα ιδεολογία Ο κ. Σαμαράς και ορισμένοι από το στενό επιτελείο του έχουν διαβάσει Αντόνιο Γκράμσι. Και το κατέγραψαν σε ένα από τα τελευταία άρθρα όταν απαντώντας στις επικρίσεις για «ιδεολογική περιχαράκωση» ο Αντώνης Σαμαράς έγραψε πως δεν είναι ιδεολογική περιχαράκωση η ιδεολογική ηγεμονία, αλλά το ακριβώς αντίθετο, όπως έδειξε ο Αντόνιο Γκράμσι.

Βέβαια οι πολιτικοί του life style, όπως ο Άρης Σπηλιωτόπουλος, που επιχειρούν μια πολιτική την αναδιατύπωση του τίποτα, δεν ξέρουν και πολλά περί ιδεολογικής ηγεμονίας. Όλα αυτά τους είναι άγνωστες λέξεις. Αλλά και στην περίπτωση που οι «μεταμοντέρνοι» εσωκομματικοί αντίπαλοι του κ. Σαμαρά πρόσεχαν το εν λόγω άρθρο είναι πιθανό να θεωρούσαν τον Αντόνιο Γκράμσι για …ιταλικό οίκο ανδρικής μόδας!

Ο Σαμαράς και οι άλλοι

Τα παραπάνω φαντάζουν εξωπραγματικά για τους «πολιτικούς αναλυτές» του συρμού που επικοινωνιολογούν χωρίς να κατανοούν τίποτα από πολιτική. Είναι ενδεικτικό πως ο επικεφαλής διαφημιστής της καμπάνιας της ΝΔ στις εκλογές του 2000 (στενός φίλος και ομοϊδεάτης του Άρη Σπηλιωτόπουλου) δήλωσε «πως η νίκη Σαμαρά απέδειξε πως δεν υπήρχαν ούτε μηχανισμοί ούτε ΜΜΕ που στήριζαν την κ. Μπακογιάννη»!!! Προφανώς ο άνθρωπος είτε είναι τόσο άσχετος είτε θεωρεί τόσο ανόητους τους Έλληνες. Από κοντά και διάφοροι άλλοι μεγαλόσχημοι που μίλησαν με απλοϊκότητα για «επικοινωνιακή νίκη», για «νίκη του πολιτικού φανατισμού», για «νίκη του συναισθήματος επί της λογικής»!

Φαίνεται όλοι αυτοί δεν είδαν πως η στρατηγική της κ. Μπακογιάννη δεν είχε κανένα πολιτικό πρόταγμα πέρα από το «πάμε με τη δύναμη του τσαμουκά και του μπούγιου να πάρουμε την εξουσία υποσχόμενοι γρήγορη επιστροφή στην κυβέρνηση». Ήταν από την αρχή μια πολιτική ασυνάρτητη που κατέληξε σε μια επικοινωνία ασυνάρτητη. Στο στρατόπεδο της κ. Μπακογιάννη δεν υπήρξε ποτέ plan B (ένα κάποιο πολιτικό σχέδιο αντιμετώπισης αν κάτι πήγαινε στραβά). Και δεν υπήρξε plan B γιατί δεν υπήρξε και ποτέ plan A.

Αναλυτικά η κ. Μπακογιάννη ξεκίνησε με μια βαρύγδουπη δήλωση για την υποψηφιότητα της και ένα επικοινωνιακό μπαράζ της ίδιας στην πλειοψηφία των ΜΜΕ (που τη στήριζαν ομοθυμαδόν). Την ώρα που ο κ. Αβραμόπουλος με τον κ. Σαμαρά άνοιγαν τις διαδικασίες στη βάση η κ. Μπακογιάννη μιλούσε περί εκλογής από το συνέδριο ή από τους βουλευτές! Στη συνέχεια τους ακολούθησε θεωρώντας πως οι μηχανισμοί θα δέσμευαν τους 30.000 ή τους 150.000 που θα πήγαιναν να ψηφίσουν!

Οι της κ. Μπακογιάννη για να αντιμετωπίσουν τις πολιτικές αιτιάσεις περί κρίσης του πολιτικού συστήματος και κρίσης της ΝΔ των μηχανισμών (πού έλεγε ο κ. Σαμαράς) έβγαλαν στην αγορά τον κ. Μαϊμαράκη να τρέχει αρχικά ως λαγός και στη συνέχεια να μιλά για «προδοσίες του 1993» και άλλες τέτοιες πολιτικές αστειότητες. Ακολούθως πήγαν στο Συνέδριο με αέρα απόλυτου νικητή και κατέθεσαν απόψεις για μια συνέχεια του χωρίς στόχο κυβερνητισμού που κυριάρχησε την περίοδο Καραμανλή. Πρότειναν και πάλι μια πολιτική που μόλις είχε πλήρως αποδοκιμαστεί στην κάλπη. Κανείς από τους διαφημιστές και τους «αναλυτές» του επιτελείου της κ. Μπακογιάννη δεν είχε καταλάβει τίποτα από ότι έγινε την 4η Οκτωβρίου 2009.

Εδώ υπάρχει όμως και η ειρωνεία της Ιστορίας. Η κ. Μπακογιάννη και ο κ. Μητσοτάκης είχαν επιμελώς και συστηματικά αφήσει έξω από το κάδρο της εξουσίας την τελευταία 6ετία τον κ. Σαμαρά και είχαν περιφρονήσει εντελώς τις απόψεις του περί ανάγκης της πολιτικής και της ιδεολογίας. Είχαν θεωρήσει την περιθωριοποίηση του αντιπάλου τους σαν εξουθένωση του και τις απόψεις του ακροδεξιές. Κάπως έτσι εμφανίστηκε άφθαρτος και γεμάτος ιδέες στην πολιτική κονίστρα ο κ. Σαμαράς κατά την προεκλογική περίοδο.

Υπάρχει όμως και η φάρσα της Ιστορίας. Είναι ένα παιχνίδι που παίχτηκε και χάθηκε πολλές φορές και έχει όνομα: Τι να πουν σήμερα οι επιτελείς και οι αναλυτές που νουθέτησαν την κ. Μπακογιάννη; Τι να πει ο κ. Φλέσσας και ο κ. Λούλης; Τι να πουν δημοσκοπήσεις σαν της Bari-Focus που μιλούσαν «για ανατροπή σοκ» δύο μέρες προ των εκλογών προβλέποντας ακόμα και την 29η Νοεμβρίου «νίκη της κ. Μπακογιάννη με 4,8%»!

Τέλος, φάρσα της Ιστορίας είναι και τα ΜΜΕ. Για μια ακόμα φορά τα τελευταία χρόνια πολιτικός εκλέγεται κόντρα στο κατεστημένο ρεύμα των ΜΜΕ. Είναι σπουδαίο πως ο κ. Σαμαράς εξελέγη πανηγυρικά αρχηγός με μόνο 5 τηλεοπτικές συνεντεύξεις, έναντι δεκάδων τηλεοπτικών και εκατοντάδων ραδιοφωνικών της αντιπάλου του. Εκλέγεται μέσα από πολιτικές που πρόβαλε σε μερικά άρθρα του και σε μερικές έντυπες συνεντεύξεις του. Για πρώτη φορά ένας περιθωριοποιημένος από τα ΜΜΕ πολιτικός δίνει από την αρχή τη μάχη στο διαδίκτυο και την κερδίζει πλήρως. Δείτε μόνο τα χιλιάδες σχόλια στις ιστοσελίδες που στήριξαν τον κ. Σαμαρά. Και δείτε τα εκατοντάδες ασχολιάστα κείμενα στις ιστοσελίδες που στήριξαν την κ. Μπακογιάννή. Για πρώτη φορά η πολιτική ήττα των μεγάλων ΜΜΕ ήταν τόσο συντριπτική.

Προς ένα νέο μοντέλο

Ο Αντώνης Σαμαράς την επόμενη μέρα της εκλογής του μίλησε για ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο αμφισβητώντας το μοντέλο της μεταπολίτευσης. Έθεσε επί τάπητος το μοντέλο της μεταπολίτευσης και το αμφισβήτησε οικονομικά, πολιτικά, ιδεολογικά. Συγκεκριμένα μίλησε για την ανταγωνιστικότητα και τη στρέβλωση των αγορών από τα καρτέλ (οικονομικοπολιτική παράμετρος), την αποενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας (ιδεολογικοπολιτική παράμετρος), τις δημόσιες δαπάνες και δημόσιες σπατάλες διαχωρίζοντας τις πρώτες από τις δεύτερες με βάση τον πολλαπλασιαστή και την απόδοση κάθε ενέργειας (οικονομικοτεχνοκρατική παράμετρος), τη διεύρυνση της φορολογικής και ασφαλιστικής βάσης μέσα από την μείωση των συντελεστών και εντατικοποίηση των ελέγχων (οικονομικοπολιτική παράμετρος), το άνοιγμα των δρόμων της Αθήνας στην ελεύθερη κυκλοφορία με τον περιορισμό των διαδηλώσεων σε πεζοδρόμια και σε πλατείες (ιδεολογικοπολιτική παράμετρος) κλπ.

Οι παραπάνω απόψεις που κατέθεσε δεν είναι φυσικά καινούριες. Όμως είναι πρώτη φορά που παρουσιάζονται συγκροτημένα από έναν πολιτικό ηγέτη και τίθενται ως προτεραιότητες σε μια νέα πρόταση εξουσίας. Μια πρότασης εξουσίας που στοχεύσει εξαρχής στο να αλλάξει η στάση και η σχέση του κράτους απέναντι στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στην επιχειρηματικότητα οι οποίες σήμερα πνίγονται από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και τη γραφειοκρατία. Είναι προφανές πως όλα δείχνουν πως είμαστε στην αρχή μιας νέας εποχής. Αν όλες οι παραπάνω ενδείξεις επαληθευτούν στο προσεχές μέλλον ίσως θα μπορούμε να μιλάμε για το ξημέρωμα μιας νέας μεταπολίτευσης.


ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

782.136

Έλαβαν επί των εγκύρων ψηφοδελτίων:

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ

386.400

50,06%

ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

306.625

39,72%

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΨΩΜΙΑΔΗΣ

78.870

10,22%

Πηγή:

ΑΝΤΙΒΑΡΟ

Συντάκτης: Διαμαντής Μπασάντης
Κυριακή, 06 Δεκεμβρίου 2009

http://networkedblogs.com/p20100773